Κυβέρνηση-τροχονόμος της αισχροκέρδειας: Γιατί τα τρόφιμα επιμένουν στο +4,2%

 


 


Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας επιχειρεί να βαφτίσει το «κρέας ψάρι», παρουσιάζοντας μια εικόνα οικονομικής ευμάρειας που υπάρχει μόνο στα excel του επιτελικού κράτους. Την ώρα που το Μαξίμου πανηγυρίζει για πλεονάσματα δισεκατομμυρίων, η «γεωπολιτική ακρίβεια» και η κυβερνητική αδράνεια μετατρέπουν την καθημερινότητα των Ελλήνων σε έναν ατέρμονο αγώνα επιβίωσης

Η πραγματικότητα του Απριλίου 2026 είναι αμείλικτη. Ο πληθωρισμός στα τρόφιμα παραμένει «κολλημένος» στο 4,2%, η βενζίνη στην αντλία έχει γίνει απρόσιτο είδος πολυτελείας και η κυβέρνηση παρακολουθεί ως τροχονόμος των καρτέλ τις ανατιμήσεις να εξανεμίζουν το διαθέσιμο εισόδημα. Η επίκληση της διεθνούς αστάθειας έχει καταντήσει το μόνιμο άλλοθι μιας πολιτικής που αρνείται να παρέμβει στην αγορά για να προστατεύσει τον καταναλωτή.
 




Σημεία της πολιτικής κατάρρευσης

Η πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη το 2026 αναδεικνύεται σε ένα επικοινωνιακό οικοδόμημα που στηρίζεται σε δημοσιονομικά πλεονάσματα χτισμένα πάνω στις πλάτες του λαού, καθώς τα 7,29 δισ. ευρώ που εμφανίζονται στα κρατικά ταμεία δεν αποτελούν καρπό υγιούς ανάπτυξης, αλλά προϊόν της άγριας υπερφορολόγησης μέσω των έμμεσων φόρων που διογκώνονται από την ανεξέλεγκτη ακρίβεια.
Η «εισαγόμενη» ακρίβεια ως βολικό ψέμα

Το Μαξίμου επιλέγει συνειδητά να «μαζεύει» ζεστό χρήμα από τις άδειες τσέπες των πολιτών μόνο και μόνο για να φιλοτεχνήσει μια πλασματικά καλή εικόνα προς τους διεθνείς οίκους, την ώρα που η περιβόητη «εισαγόμενη» ακρίβεια χρησιμοποιείται ως ένα βολικό ψέμα για να συγκαλυφθεί το γεγονός ότι η Ελλάδα καταγράφει από τις υψηλότερες τιμές στα βασικά αγαθά σε ολόκληρη την Ευρώπη. Η εμμονική άρνηση της κυβέρνησης να μειώσει τον ΦΠΑ στα τρόφιμα ή να επιβάλει ουσιαστικό πλαφόν στα υπερκέρδη των ενεργειακών κολοσσών αποδεικνύει περίτρανα ότι η μόνη της προτεραιότητα παραμένει η διασφάλιση της κερδοφορίας των λίγων εις βάρος της κοινωνικής πλειοψηφίας.

Σε αυτό το σκηνικό, η κυβέρνηση καταφεύγει σε μια στείρα επικοινωνιακή διαχείριση αντί για ουσία, προσφέροντας μόνο «μούδιασμα» και ανούσια ευχολόγια τη στιγμή που το 1/3 του παγκόσμιου πετρελαίου κρέμεται από μια κλωστή λόγω της ανάφλεξης στη Μέση Ανατολή. Ενώ η αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών «ροκανίζεται» καθημερινά από τις τιμές στα ράφια και την αντλία, το Μαξίμου συνεχίζει να αναλώνεται σε κούφιες θεωρίες περί «ανθεκτικότητας», αφήνοντας τους πολίτες εντελώς απροστάτευτους απέναντι στην επερχόμενη οικονομική καταιγίδα.