Προβληματισμό προκαλεί στους συμμάχους η προσωπική ατζέντα του Αμερικανού προέδρου με την Τουρκία, την ώρα που η Αθήνα περιορίζεται σε ρόλο παθητικού παρατηρητή χωρίς να εξασφαλίζει κρίσιμες διμερείς επαφές
Η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα ξεκίνησε με τους χειρότερους οιωνούς για τη συνοχή της Συμμαχίας, καθώς ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μετέτρεψαν μια κορυφαία θεσμική διαδικασία σε προσωπικό τους παζάρι. Η προκλητική δήλωση του Αμερικανού προέδρου ότι συμμετέχει στη σύνοδο μόνο λόγω της στενής του σχέσης με τον Ερντογάν, σε συνδυασμό με τις υπερβολικές τιμές υποδοχής, δείχνει έναν επικίνδυνο προσωπικό τρόπο διοίκησης. Η επιμονή του Τραμπ να παρακάμψει το Κογκρέσο για να πουλήσει τα μαχητικά F-35 και να άρει τις κυρώσεις CAATSA, με τη φράση «δεν θέλω να πνίξω τον φίλο μου», αποδεικνύει ότι οι προσωπικές συμπάθειες μπαίνουν πάνω από τους διεθνείς κανόνες, παρά τις έντονες επιφυλάξεις συμμάχων όπως το Ισραήλ.
Η παθητική στάση της Αθήνας απέναντι στις εξελίξεις και η απουσία ουσιαστικών διμερών συναντήσεων κορυφής
Την ίδια ώρα, η ελληνική εξωτερική πολιτική υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη εμφανίζεται εγκλωβισμένη σε μια αμήχανη και φοβική στάση. Ενώ η Τουρκία αναβαθμίζει τη γεωπολιτική της ισχύ και κερδίζει εξοπλιστικά ανταλλάγματα, η ελληνική αντιπροσωπεία προσέρχεται στην Άγκυρα χωρίς να έχει εξασφαλίσει καμία κρίσιμη διμερή συνάντηση, ούτε με τον Ερντογάν ούτε με τον Τραμπ. Η κυβέρνηση περιορίζεται στο να παρακολουθεί από μακριά το αμερικανοτουρκικό φλερτ, την ίδια ώρα που ο Έλληνας πρωθυπουργός αρκείται σε γενικόλογες διακηρύξεις για τις αμυντικές δαπάνες και την ευρωπαϊκή άμυνα, αφήνοντας την Αθήνα χωρίς ουσιαστικό λόγο στο μεγάλο γεωπολιτικό παζάρι που εξελίσσεται δίπλα της.
Τα πυρά κατά της Συμμαχίας και η ρητορική για τον έλεγχο της Γροιλανδίας από τις Ηνωμένες Πολιτείες
Η αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά του Τραμπ συνεχίστηκε και εντός των τειχών της Συνόδου, όπου εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στο ΝΑΤΟ κατηγορώντας το για «αποτυχία» στο μέτωπο του Ιράν. Ο Αμερικανός πρόεδρος έφτασε στο σημείο να αμφισβητήσει τη χρηματοδότηση της Συμμαχίας, ενώ επανέφερε την ακραία και αποσταθεροποιητική ρητορική για τον έλεγχο της Γροιλανδίας, υποστηρίζοντας ότι πρέπει να ανήκει στις ΗΠΑ και όχι στη Δανία. Η στάση αυτή, σε συνδυασμό με την ανοχή που δείχνει ο Ερντογάν στις αμερικανικές πιέσεις για να εμφανιστεί ως διεθνής μεσολαβητής, δημιουργεί ένα εκρηκτικό μείγμα αναξιόπιστων χειρισμών που πλήττει το κύρος των δυτικών θεσμών.
Οι ψευδαισθήσεις για τη Μέση Ανατολή και τη Συρία και ο κίνδυνος ανατροπής των ισορροπιών στην Ανατολική Μεσόγειο
Το διπλωματικό έλλειμμα της ελληνικής πλευράς γίνεται ακόμη πιο εμφανές από το γεγονός ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν αντιδρά στην επιχειρούμενη νομιμοποίηση αυταρχικών καθεστώτων στην περιοχή. Ο Τραμπ έσπευσε να εξάρει τη σταθερότητα στη Συρία, δηλώνοντας ότι ο νέος ηγέτης της χώρας έβαλε τα πάντα σε τάξη με την έγκριση του ίδιου και του Ερντογάν, μια τοποθέτηση που αλλάζει πλήρως τις ισορροπίες. Η ελληνική διπλωματία, εγκλωβισμένη στο δόγμα του «προβλέψιμου συμμάχου», δείχνει να μην αντιλαμβάνεται ότι η στρατιωτική ενίσχυση της Τουρκίας με F-35 και η αναβάθμιση του προγράμματος Kaan, σε συνδυασμό με την αμερικανική ανοχή, απειλούν άμεσα τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας στην Ανατολική Μεσόγειο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου