Τρανταχτό χαστούκι από ΔΝΤ και ESM στον Μητσοτάκη: Τσακίζουν το κυβερνητικό δήθεν success story και αποκαλύπτουν τη φτώχεια των Ελλήνων

 

 

Οι εφιαλτικές παραδοχές των Joong Shik Kang και Robert Blotevogel στον Economist, η καθήλωση του εισοδήματος κάτω από τα επίπεδα του 2009 και το παραγωγικό τέλμα της χώρας – Η επίσημη σφραγίδα της εξαθλίωσης και ο εμπαιγμός των αριθμών

Η απέλπιδα προσπάθεια του Μεγάρου Μαξίμου να φιλοτεχνήσει μια εικονική πραγματικότητα οικονομικού θριάμβου γκρεμίζεται με πάταγο από τα πλέον επίσημα χείλη των διεθνών οργανισμών. Στο βήμα του Economist, ο επικεφαλής της αποστολής του ΔΝΤ για την Ελλάδα, Joong Shik Kang, ξεγύμνωσε πλήρως την κυβερνητική προπαγάνδα, προειδοποιώντας ότι το κατά κεφαλήν εισόδημα στη χώρα παραμένει πεισματικά χαμηλότερο από τα επίπεδα προ κρίσης και εξακολουθεί να φιγουράρει ανάμεσα στα χαμηλότερα σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα για τη μείωση του χρέους και τον περιορισμό των κόκκινων δανείων στο 2,5% δεν μπορούν να κρύψουν τη ζοφερή αλήθεια που βιώνει η κοινωνία. Το ΔΝΤ χτύπησε κόκκινο συναγερμό για το εκρηκτικό έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών, το οποίο αποκαλύπτει την πλήρη αποδιοργάνωση και την αδυναμία της εγχώριας παραγωγής να καλύψει τη ζήτηση, αφήνοντας τη χώρα εκτεθειμένη και παραγωγικά ανίσχυρη.

 

Το επενδυτικό τέλμα και η παγίδα των χαμηλών μισθών

Η αποκαθήλωση του κυβερνητικού αφηγήματος ολοκληρώθηκε με τον πιο κυνικό τρόπο από τον Robert Blotevogel του ESM, ο οποίος έφερε στο φως τις βαθιές, δομικές πληγές της ελληνικής οικονομίας που η κυβέρνηση επιχειρεί να αποκρύψει. Ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας παραδέχτηκε ανοιχτά ότι η Ελλάδα παραμένει εγκλωβισμένη σε χαοτικές διαφορές όσον αφορά τους μισθούς, τα εισοδήματα και την παραγωγικότητα σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη, εκθέτοντας ανεπανόρθωτα τις θεσμικές θριαμβολογίες. Η ραχοκοκαλιά της αγοράς πνίγεται, καθώς η συντριπτική πλειοψηφία των μικρών επιχειρήσεων αδυνατεί να επενδύσει, να ενσωματώσει νέες τεχνολογίες και να αναπτυχθεί. Οι δανειστές ουσιαστικά προαναγγέλλουν ένα νέο, σκληρό μεταρρυθμιστικό κύμα, ξεκαθαρίζοντας ότι χωρίς ριζικές ανατροπές και ισχυρά φορολογικά κίνητρα για πραγματικές επενδύσεις, η ελληνική οικονομία θα παραμείνει ένα καθηλωμένο μοντέλο χαμηλών προσδοκιών και φτωχών εργαζομένων.