Τελικά, ο μόνος ''κερδισμένος'' από τη χθεσινή επίσκεψη του Βλαντιμίρ Πούτιν στην Ελλάδα, ήταν ο Προκόπης Παυλόπουλος.
Και είναι κάτι που επιβεβαιώνετε πολύ εύκολα, από το τηλεοπτικό υλικό που προβάλλεται σήμερα ....από όλα τα μέσα.
Αυτό που εμείς προσέξαμε, είναι η άνεση η οποία είχε στη μεταξύ τους συνάντηση.
Μια άνεση που έλλειπε, τόσο από τον Αλέξη που έδειχνε σαν δαρμένος, φοβισμένος και ένοχος, όσο και από τον Κυριάκο που ήταν φανερές οι ''παρενέργειες'' τις γκάφας ολκής, να μη προγραμματίσει συνάντηση και ουσιαστικά να την κοπανήσει, αλλά και η προχειρότητα με την οποία λειτούργησε όταν κατάλαβε το λάθος του και προσπάθησε να το διορθώσει με μπαλώματα.
Φυσικά, ο τρόπος με τον οποίο απευθύνθηκε στον καθένα ξεχωριστά ο Βλαδίμηρος, τα έλεγε όλα.
Στον Παυλόπουλο, είπε δέκα φορές ευχαριστώ, θέλοντας έτσι να κάνει ξεκάθαρο ότι ο λόγος που αποδέχθηκε την πρόσκληση της επισκέψεως, ήταν αυτός.
Ιδιαίτερη τιμή θα λέγαμε για τον Π.τ.Δ.
Στον Τσίπρα ξεκαθάρισε ότι δεν έχει να του πει κάτι καινούργιο.
Ότι είχε να του πει του το είπε στη Μόσχα και στην Αγία Πετρούπολη.
Και ίσως εκεί να κρύβεται και η λύση στο μυστήριο της ενοχής Τσίπρα.
Διότι ούτε λίγο-ούτε πολύ είναι σα να του λέει ότι εγώ σου πρόσφερα αυτά που είχα να σου προσφέρω.
Τότε στη Μόσχα τα αποδέχθηκες, αλλά μέχρι να έρθεις στην Αθήνα, κάποιοι σου άλλαξαν γνώμη.
Φέρθηκε σαν παιδάκι.
Και πως όταν αποφασίσει να γίνει άντρας, τα ξαναλένε.
Στον Κυριάκο, αφού προηγουμένως φρόντισε να καταστήσει άνευ ουσίας το ταξίδι του στο Πατριαρχείο και αφού τον έκανε να τρέχει στο ξενοδοχείο, του ξεκαθάρισε ότι είναι ανώφελο να μιλάει μαζί του, από τη στιγμή που δεν είναι σε θέση να ελέγξει, το μίσος που βγάζουν για την Ρωσία και τον ίδιο τα κομματικά στελέχη του.
Για τον Καμμένο, τί να πούμε;
Πέρασε εντελώς απαρατήρητος από τον Πούτιν κατά την υποδοχή.
Κάτι που το κατάλαβε και ο ίδιος, γι΄αυτό και ήταν μονίμως με ένα παγωμένο χαμόγελο αμηχανίας.
Ήλπιζε πως κάτι θα κέρδιζε από την χαριτωμενιά που σχεδίασε, να περάσουν οι πιλότοι πάνω από τα κεφάλια τους σε χαμηλό ύψος, αλλά εκείνη την ώρα το βλέμμα του Βλαδίμηρου τα έλεγε όλα.
Σα να του ΄λεγε, ρε δεν έχουν άδικο και σου σούρνουν τόσο.....
Κάτι που έκανε τον Πανάρα να παγώσει.
Χθες λοιπόν, ήταν μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία, να καταλάβει και ο τελευταίος κομματικός ρομαντικός την γύμνια του πολιτικού συστήματος.
Να καταλάβει, πόσο κατώτεροι των περιστάσεων είναι οι πολιτικοί μας.
Και αυτό διότι το σημερινό πολιτικό σύστημα, απέναντι του είχε έναν ηγέτη δυναμικό, αυστηρό, αλλά πάνω απ΄όλα ευθύ και ειλικρινή.
Που δεν ήρθε στην Ελλάδα για να περάσει την ώρα του, ούτε και για δημόσιες σχέσεις.
Και που η χώρα μας, ίσως να έχασε (δεν γνωρίζουμε αν κατάφερε ο Παυλόπουλος να σώσει την κατάσταση) μια μεγάλη ευκαιρία.
Μια ευκαιρία, απ΄αυτές που δεν σου δίνονται καθημερινά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου