Του Σπύρου Μπεκιάρη
Ο άνθρωπος, όπως υποστηρίζουν.... αξιόλογοι στοχαστές, δεν έχει διανύσει νοητικά, συναισθηματικά και πνευματικά βήματα, στον ίδιο βαθμό με τα υλικά και τεχνικά. Με βάση αυτή τη διαπίστωση θα μπορούσε κανείς να παρατηρήσει ότι και ο Έλληνας σήμερα κινδυνεύει, παρασυρόμενος από τις μεθοδευμένες προσπάθειες λησμοσύνης και λαϊκισμού, να πορευθεί προς τον οχετό της ιδιωτείας, αδυνατώντας να υπερασπιστεί την πολιτική του υπόσταση.
Αλλωστε το περιεχόμενο της έννοιας "πολιτική" δεν πρέπει να συρρικνώνεται και να γίνεται φασματικό, αλλά είναι αναγκαίο να εξακτινώνεται σ' όλο το εύρος της πολιτικής δράσης και να αναφέρεται σε κάθε δραστηριότητα του πολίτη που υπηρετεί το σύνολο και ωθεί την πολιτεία στην πρόοδο και την ανάπτυξη. Γι αυτό το λόγο ο Ελληνας σήμερα έχει χρέος υπερασπιζόμενος τον εαυτό του και την κοινωνική πολιτική του υπόσταση, να γυρίσει τις πλάτες του στους θιασώτες του "ληρείν", δηλαδή σ' όσους με τον ανόητο και αστήρικτο λόγο τους, στοχεύουν στην αμβλύνοια και στον πολιτικό λήθαργο.
Με αφορμή λοιπόν, τη συζήτηση στη Βουλή για τη διαφθορά και τη διαπλοκή αποκαλύφθηκε με τον πιο εμφατικό τρόπο η συνέχεια της διαδρομής των πρωθιερέων της διαπλοκής αλλά και ταυτόχρονα των πυγμαίων της πολιτικής. Τεράστιοι στο "αγώνισμα της διαπλοκής", λιποβαρείς όμως και νάνοι στην κονίστρα της πολιτικής.
Σ' αυτή τη διαδρομή περισσεύει ο Γκαιμπελισμός, που αποτελεί την προσφιλή πρακτική εκείνων οι οποίοι, άμεσα ή έμμεσα, εμπλέκονται στα γρανάζια της πολύπλοκης συνωμοτικής λειτουργίας κατά την άσκηση της πολιτικής. Ετσι ο κύριος Μητσοτάκης, αρχηγός της Ν. Δημοκρατίας, ενός από τα δύο κόμματα εξουσίας τα τελευταία 40 χρόνια, κόμματος με τεράστιες ευθύνες τόσο για την κρίση, όσο και τις τραγικές εξελίξεις από τη διαπίστωση της κρίσης μέχρι σήμερα, αμήχανος και κατάπληκτος μπροστά στην απαίτηση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα να απαντήσει σε μια σειρά ερωτημάτων, που είναι και απαίτηση του ελληνικού λαού, απέφυγε επιμελώς να το κάνει.
Τα ερωτήματα αυτά αφορούσαν στις ευθύνες του ίδιου και του κόμματός του για τα φαινόμενα διαπλοκής, η οποία υφάνθηκε στο πλαίσιο του τριγώνου: καναλάρχες - πολιτική εξουσία -τραπεζίτες, για τα αγύριστα δάνεια των δύο μεγάλων κομμάτων, το δάνειο των 300.000 ευρώ της οικογένειας Μητσοτάκη για την εφημερίδα "Νέος Κήρυκας των Χανίων", για το σκάνδαλο SIEMENS κ.ά.
Μάλιστα, με τρόπο παραληρηματικό, μίλησε περί πάντων εκτός των αναγκαίων και των περιλαμβανομένων στην ατζέντα της συζήτησης. Και πάλι εκτέθηκε, όπως συμβαίνει κάθε φορά που εμφανίζεται στην τηλεόραση και κυρίως στις αντιπαραθέσεις του με τον Αλέξη Τσίπρα. Εμφανίστηκε, λοιπόν, υπερασπιστής των ανέργων, αυτός που είχε χαρακτηριστεί ως ο "μετρ" των απολύσεων και αυτός που διετέλεσε υπουργός των κυβερνήσεων που έφεραν την ανεργία στο 27%! Μίλησε για τους "άμοιρους" μισθωτούς και συνταξιούχους κι ας ήταν από εκείνους που είχαν προσυπογράψει τις 12 περικοπές σε μισθούς και συντάξεις!
Είπε κι άλλα πολλά, πιστεύοντας ότι έτσι θα εκτρέψει τη συζήτηση και θα πείσει ότι ο ίδιος και το κόμμα του είναι οι θεσμικοί εγγυητές για να σταματήσει ο κατήφορος της ελληνικής κοινωνίας...
Όμως το πρόβλημα δεν είναι του κυρίου Μητσοτάκη, ούτε των κέντρων που τον στηρίζουν, πιστεύοντας ότι θα αποφύγουν τις οδυνηρές για πολλούς καταιγιστικές εξελίξεις που έπονται. Το πρόβλημα είναι τον Ελληνα πολίτη, ο οποίος οφείλει να αποσείσει το άγος του "ιδιώτη", γιατί ιδιώτης δεν είναι μόνο ο ατομικά και ιδιωτικά επιχειρών, αλλά είναι και ο φυρόμυαλος, ο ανόητος και ο διανοητικά υστερών.
Σε καμία περίπτωση δεν δικαιούται ο Ελληνας πολίτης να γίνει επιλήσμων και να επιλέξει τη νοητική ακινησία και την αστοχασία, γιατί εάν συμβεί αυτό θα φέρει το στίγμα της ιδιωτείας. Αντίθετα οφείλει να ευθύνει την πορεία του στη λογική της εγρήγορσης και της αντίδρασης στις πρακτικές της αγελαίας αντιμετώπισης των εξελίξεων.
Αλήθεια είναι δυνατόν να λησμονήσει ο Ελληνας πολίτης το σκάνδαλο της Siemens και τη σκόπιμη κωλυσιεργία για τη διελεύκανσή του επιπλέον είναι δυνατόν να λησμονήσει τις εκατοντάδες επαφές του "αγυιόπαιδου" της εταιρείας Siemens , του Χριστοφοράκου, με μέλη της οικογένειας Μητσοτάκη; Τα αγύριστα δάνεια των κομμάτων, τα οποία για να αποπληρωθούν, ακόμη και αν διατεθούν στο σύνολο τους οι επιχορηγήσεις των κομμάτων, χρειάζονται 120 χρόνια για το δάνειο της Ν.Δ. και 400 περίπου χρόνια για το δάνειο του ΠΑΣΟΚ!
Αλήθεια πως μπορεί ένα κόμμα χωρίς "φορολογική ενημερότητα", να κατέρχεται στις εκλογές;
Γι' αυτά μάλιστα τα δάνεια ήταν βαρύ το τίμημα για μισθωτούς και συνταξιούχους καθώς σήκωσαν ολοκληρωτικά το βάρος της ανακεφαλαιοπoίησης των τραπεζών. Είναι δυνατόν να λησμονήσει ο Ελληνας πολίτης το αμαρτωλό τρίγωνο καναλαρχών, τραπεζιτών και πολιτικής εξουσίας. Η σύγκρουση του υπουργού Επικρατείας πρέπει να καταγραφεί ως η πιο δυναμική σύγκρουση στα χρόνια της μεταπολίτευσης καθώς διαλύεται το απόστημα του ελέγχου της ενημέρωσης και βαθαίνει η δημοκρατία.
Ο κύριος Μητσοτάκης και πολλοί άλλοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι τα 258.000.000 ευρώ από τον διαγωνισμό είναι ευτελές ποσό μπροστά στο "τίποτα" που καρπώθηκε το ελληνικό κράτος τα προηγούμενα 30 χρόνια!!! Θυμίζει λίγο τη συλλογιστική της κυβέρνησης Κων/νου Μητσοτάκη 1990-93 για τις αυξήσεις στους μισθούς: 0+0=14!
Επιτρέπεται να λησμονήσει ο Ελληνας πολίτης το δάνειο 300.000 ευρώ, που πήρε η οικογένεια Μητσοτάκη για την εφημερίδα "Νέος Κήρυκας Χανίων" από την τράπεζα Πειραιώς, χωρίς να επιστρέψει ούτε 1 ευρώ μέχρι προ τινος, σύμφωνα με δηλώσεις στελέχους της Τράπεζας και αποκαλύψεις Έλληνα βουλευτή.
Ο οιοσδήποτε αρχηγός κόμματος και μάλιστα αυτού της μείζονος αντιπολίτευσης λογικά θα 'πρεπε να αποσυρθεί από την πολιτική και να συνεχίσει τη "λαμπρή καριέρα του" ως στέλεχος ... ή ως κάτοχος 3 πτυχίων....
Επειδή όμως, εάν δεν υπάρξει πολιτική αντίδραση, ως γόνος οικογένειας η οποία δεν διακρίνεται για την ευαισθησία της και την ευθιξία της, μπορεί να προκαλέσει μύρια δεινά στους Ελληνες, οφείλουν οι πολίτες να θυμούνται και να αποστασιοποιούνται από τις ισοπεδωτικές γενικεύσεις, όπως απ' αυτή που υποστηρίζει ότι όλοι το ίδιο είναι...
Οι απόλυτες γενικεύσεις συντελούν στην αποδόμηση των σταθερών της δημοκρατίας και γεννούν τις μαζικές υστερίες, που μοιραία οδηγούν σε μορφές πολιτικού και κοινωνικού ολοκληρωτισμού.
Η σημερινή κυβέρνηση από την άλλη οφείλει να επιταχύνει το βήμα της, να λειτουργήσει πιο αποφασιστικά, να συγκρουστεί και να προχωρήσει σε αλλαγές και τομές όπως αυτές για τα Μ.Μ.Ε. για το χώρο της παιδείας, για το χώρο της υγείας, για την καταπολέμηση της ανεργίας, για την ανόρθωση της οικονομίας, για την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης κ.α.
Εάν οι αγνές προθέσεις γίνουν πράξη, τότε ο λαός θα σταθεί αρωγός και είναι σίγουρο ότι πέρα από την ανοχή θα ανανεώσει και την πολιτική εντολή του όποτε κι αν χρειαστεί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου