Aνακαλύπτoντας τον … χρυσό, στη λαϊκή γειτονιά του Κορυδαλλού …χάθηκε να πάει σε ένα μάρκετ ή σε ένα σχολείο;;; Και προφανώς σκέφτεται πως θα μετατρέψει τον Kορυδαλλό σε μια γειτονιά … παριζιάνικη!!!
Θέλει να κρυφτεί, να δείξει άλλος, αλλά … δεν μπορεί. Είναι φυσικό όταν δεν έχει χρειαστεί να περάσεις ποτέ με 1000 (!!!) ευρώ το μήνα, το “μάτι” σου να πέφτει πάντα στα ακριβά καταστήματα. Το ίδιο και η προτεραιότητά σου, όταν παίρνεις θέσεις εξουσίας. Ακόμα κι όταν επισκέπτεσαι μια κατεξοχήν λαϊκή γειτονιά, όπου ένα χρυσοχοείο ΔΕΝ είναι η πιο … διαδεδομένη μορφή επιχείρησης και ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Είναι απλά ότι μπορείς να συζητάς πιο εύκολα για την τιμή του χρυσού, ενός Raymond Weil, ή ενός κοσμήματος Βαν Κλιφ, απ' ότι για την τιμή του γάλακτος, του ψωμιού, ή της φιάλης του γκαζιού για τη θερμάστρα!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου