Οι δανειστές απαιτούν μείωση του αφορολόγητου και περικοπές στις κύριες συντάξεις για να κλείσει η αξιολόγηση
Στη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου του ΔΝΤ σήμερα κρίνεται η επιστροφή του κουαρτέτου στην Αθήνα και η πορεία της αξιολόγησης. Ο Πoλ Τόμσεν και η Ντέλια Βελκουλέσκου θα παρουσιάσουν ...τις δύο εκθέσεις τους για την Ελλάδα και η εισήγησή τους αναμένεται να είναι αρνητική για τη συμμετοχή του Ταμείου στο ελληνικό πρόγραμμα με την παροχή δανείων.
Τα στελέχη του ΔΝΤ εξακολουθούν να ζητούν τη νομοθέτηση όλων των μέτρων της περιόδου 2018-2020 προκαταβολικά και το θέτουν ως όρο για να μπουν και πάλι στο τραπέζι της συζήτησης για την αξιολόγηση.
Στο «δόγμα ΔΝΤ» έχουν προσχωρήσει πλέον και οι Ευρωπαίοι, που ζητούν τη νομοθέτηση των μέτρων συνολικού ύψους 4,5-5 δισ. ευρώ στο διάστημα 2018-2020, τόσο για να κλείσει το δημοσιονομικό κενό του 2018 όσο και για να διασφαλιστούν οι στόχοι των πρωτογενών πλεονασμάτων του 3,5% του ΑΕΠ για το 2019 και το 2020.
Οι δανειστές τα θέλουν όλα και τα θέλουν τώρα. Στη λίστα των «προαπαιτουμένων», που θα φέρουν τα τεχνικά κλιμάκια και τους επικεφαλής του κουαρτέτου πάλι πίσω στην Αθήνα, περιλαμβάνονται οι απαιτήσεις για:
- Μείωση του αφορολογήτου των μισθωτών και των συνταξιούχων στα 4.500-5.000 ευρώ, από 8.636 ευρώ σήμερα από το 2018.
- Περικοπή όλων των υφιστάμενων κύριων συντάξεων, μέσω της κατάργησης της προσωπικής διαφοράς, μέτρο που οδηγεί σε μειώσεις της τάξης του 20%.
- Κατάργηση όλων των φοροαπαλλαγών που έχουν απομείνει.
- Πλήρης απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων και καμία συζήτηση για επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων.
- Αμεση πώληση του 17% της ΔΕΗ και παραχώρηση του management.
- Περικοπές στα επιδόματα των ενστόλων.
- Υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ έως τουλάχιστον το 2023 και 3% του ΑΕΠ έως το 2028.
Η κυβέρνηση έχει αντιπροτείνει μέτρα περίπου 500 εκατ. ευρώ για το 2018 με διάσπαρτες παρεμβάσεις στην Υγεία, την Αμυνα και τις φοροαπαλλαγές, οι οποίες, ωστόσο, δεν φαίνεται να πείθουν τους θεσμούς.
Με αυτά τα δεδομένα, μια απόφαση στο EWG της 9ης Φεβρουαρίου για κάθοδο του κουαρτέτου δεν φαίνεται πιθανή, ενώ, όπως όλα δείχνουν, το ορόσημο του Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου για συμφωνία βρίσκεται «στον αέρα».
Στις Βρυξέλλες υποστηρίζουν πως στο «καλό σενάριο» θα μπορούσε να επιτευχθεί συμφωνία έως τις αρχές Μαρτίου και να επικυρωθεί σε ένα έκτακτο Eurogroup, εφόσον οι διαδικασίες έτρεχαν πολύ γρήγορα. Οπως σημείωναν, όμως, κοινοτικές πηγές, «στην περίπτωση της Ελλάδας, τα πράγματα ποτέ δεν έτρεξαν γρήγορα».
Οι ίδιες πηγές επισημαίνουν πως «οι Ολλανδοί αρχίζουν ήδη και αποχωρούν από τις Βρυξέλλες για να ασχοληθούν με τις εκλογές τους», συμπληρώνοντας πως «εάν χαθεί ο Φεβρουάριος, κανείς δεν ασχοληθεί πια με την Ελλάδα και ο κίνδυνος να ζήσουμε την επανάληψη του 2015 θα βρίσκεται πλέον πολύ κοντά».
Υψηλόβαθμο στέλεχος των θεσμών εκτιμά ότι «πλέον τα πράγματα έχουν φτάσει στο σημείο όπου είτε η Ελλάδα θα κάνει τους αναγκαίους συμβιβασμούς είτε ο χρόνος θα κυλά έως την τελική προθεσμία του Ιουλίου, όταν το διακύβευμα θα είναι πολύ μεγάλο και ένας συμβιβασμός πιο πιθανός».
Υποστηρίζει, δε, πως «οι πιθανότητες να υποχωρήσει το ΔΝΤ από τις θέσεις του για τα δημοσιονομικά και τα εργασιακά είναι ελάχιστες» και συμπληρώνει πως «η εικόνα που περιγράφεται στην έκθεση του Ταμείου για το άρθρο 4 είναι αρκετά ζοφερή, γεγονός που αποτρέπει το όποιο παράθυρο συμβιβασμού».
Ο Πολ Τόμσεν έχει περιγράψει επακριβώς στον Γερμανό υπουργό Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε την κατάσταση που θα αποτυπώνεται στις δύο εκθέσεις. Στο ραντεβού της Πέμπτης στο Βερολίνο, οι δύο άνδρες φάνηκε να συμφωνούν ότι «δεν υπάρχει άλλος δρόμος, πέρα από τη συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα» και αυτό είναι το μήνυμα που θα εκπέμψουν προς την Αθήνα στις διαβουλεύσεις, οι οποίες, σύμφωνα με πληροφορίες, θα συνεχιστούν μέσα στο Σαββατοκύριακο και έως το EWG της 9ης Φεβρουαρίου.
Οι σκληροί «δορυφόροι» του Βερολίνου
Στους κόλπους των δανειστών το ενδεχόμενο παράτασης της αξιολόγησης προκαλεί μεν ανησυχία, ωστόσο φαίνεται πως σε αυτήν τη χρονική στιγμή τα κράτη-μέλη δεν θέλουν να δείξουν διάθεση υποχωρητικότητας, καθώς τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κυβερνήσεις είναι πολλά και διαφορετικά. Εκτός από τα εκλογικά μέτωπα σε Ολλανδία, Γαλλία και Γερμανία, ισχυρές αντιδράσεις απέναντι σε μια χαλαρή στάση προς την Ελλάδα εκφράζουν και οι Φινλανδοί, ενώ το μέτωπο των πρώην ανατολικών χωρών στο Eurogroup τάσσεται σταθερά στο πλευρό του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Παράλληλα, και οι χώρες που έχουν περάσει πρόσφατα από προγράμματα στήριξης και έχουν βγει από αυτά (Πορτογαλία, Ιρλανδία, Κύπρος) αλλά και η Ισπανία κρατούν σκληρή στάση απέναντι στην Ελλάδα.
Οι συσχετισμοί στο Eurogroup δεν ευνοούν τη χώρα, ενώ μέσα σε αυτό το κλίμα φαίνεται πως κινδυνεύει να χαθεί οριστικά και η δυνατότητα συμμετοχής των ελληνικών ομολόγων στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ. Σύμφωνα με αξιωματούχους με άμεση γνώση των συζητήσεων, από τη στιγμή που θα ολοκληρωθεί η αξιολόγηση, χρειάζεται και η περιγραφή των μέτρων μεσοπρόθεσμης ελάφρυνσης του χρέους, αλλά και μία ανάλυση βιωσιμότητας χρέους από την ΕΚΤ (εφόσον, φυσικά, υπάρξει αντίστοιχη και από το ΔΝΤ).
Η όλη διαδικασία από την ολοκλήρωση της αξιολόγησης έως την απόφαση για ένταξη στο QE, αναφέρουν οι ίδιες πηγές, μπορεί να διαρκέσει από έναν έως δύο μήνες. Κατά συνέπεια, όσο καθυστερεί η αξιολόγηση, τόσο απομακρύνεται το ενδεχόμενο συμμετοχής της Ελλάδας στο QE, με τελευταία προθεσμία την 8η Ιουνίου. Εάν έως τότε δεν υπάρξει οριστική συμφωνία, η Ελλάδα χάνει το τρένο της ποσοτικής χαλάρωσης.
Από την εφημερίδα "Επένδυση"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου