Το νέο οικονομικό πείραμα με στόχο ξανά την Ελλάδα
Ως πειραματόζωο χρησιμοποίησαν την Ελλάδα οι Ευρωπαίοι τα δέκα χρόνια της οικονομικής κρίσης. Και είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμα και τώρα που η Ελλάδα βγήκε από τα μνημόνια και βρίσκεται σε καθεστώς ενισχυμένης εποπτείας, οι θεσμοί παίζουν και πάλι ένα περίεργο παιχνίδι σε βάρος του ελληνικού λαού.
Του Βασίλη Ταλαμάγκα
Σύμφωνα με την εξαμηνιαία έκθεση της Κομισιόν, το θετικό πακέτο μέτρων της ελληνικής κυβέρνησης μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τους δημοσιονομικούς στόχους, ενώ το πρωτογενές πλεόνασμα εκτιμάται, σε πρώτο χρόνο τουλάχιστον, ότι θα κλείσει στο 2,5% του ΑΕΠ, έναντι 3,5% που είναι ο στόχος και 4,1%που υπολογίζει το ελληνικό υπουργείο Οικονομικών.
Συνολικά, η Κομισιόν εκτιμά ότι το κόστος των θετικών μέτρων ξεπερνά το 1% του ΑΕΠ (1,9 δισ. ευρώ), πρόβλεψη την οποία επιμένει να απορρίπτει το οικονομικό επιτελείο στην Αθήνα, το οποίο προσδιορίζει το κόστος στο 0,6% του ΑΕΠ.
Τι να επιδιώκουν άραγε με όλα αυτά τα «καμπανάκια» οι Ευρωπαίοι; Μήπως για μια ακόμη φορά κάποιοι δρομολογούν ένα νέο, υπόγειο και συντονισμένο σχέδιο – ένα σχέδιο που στοχεύει στο «ξήλωμα» των θετικών μεταμνημονιακών μέτρων και στην επιστροφή σε οικονομική συνταγή Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου;
Ως προς το ευρωπαϊκό σκέλος, η σκληρή γραμμή απέναντι στη χώρα μας εκπροσωπείται από το γερμανικό δίδυμο των Κλάους Ρέγκλινγκ και Μάνφρεντ Βέμπερ, τους επικεφαλής αντίστοιχα του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM) και του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, ο οποίος διεκδικεί, μάλιστα, την ηγεσία της Κομισιόν.
Σε ό,τι αφορά στον Ρέγκλινγκ, είναι γνωστές οι προθέσεις του απέναντι στη χώρα μας και οι συνεχείς αρνητικές δηλώσεις του. Στην ίδια γραμμή και ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν, Βάλντις Ντομπρόβσκις, ο οποίος έστειλε και τα πιο αιχμηρά μηνύματα ερμηνεύοντας την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ο Ντομπρόβσκις ήταν εκείνος που διαμήνυσε ότι το θετικό πακέτο μέτρων έχει κόστος και δεν κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, για να προειδοποιήσει: «Είναι σημαντικό να μην διαταραχτούν η πρόοδος των τελευταίων χρόνων και η έξοδος της χώρας στις αγορές. Υπάρχει πολύ μικρό περιθώριο για λάθη».
Το ερώτημα που προκύπτει είναι τι άλλο θέλουν από την Ελλάδα οι δανειστές. Επέβαλαν τρία μνημόνια, τα οποία στραγγάλισαν την οικονομία και τον λαό, και τώρα ζητούν εμμέσως κι άλλη λιτότητα; Οι ίδιοι οι δανειστές έχουν παραδεχτεί ότι στην Ελλάδα εφαρμόστηκε ένα πρωτοφανές στα χρονικά πρόγραμμα λιτότητας, το οποίο ήταν καταδικασμένο εξαρχής να αποτύχει. Τα υψηλόβαθμα στελέχη του ΔΝΤ,μάλιστα, γνώριζαν πριν εγκρίνουν το πρώτο «πακέτο διάσωσης» αυτούς τους κινδύνους. Στις 4 Μαΐου 2010, μία μέρα πριν συνεδριάσει το Ταμείο και εγκρίνει τελικά το πρώτο μνημόνιο, ο τότε επικεφαλής ανάλυσής του, Ολιβιέ Μπλανσάρ, έστειλε εμπιστευτική επιστολή στον τότε επικεφαλής του ελληνικού προγράμματος, Πόουλ Τόμσεν, στην οποία αναφερόταν στο σοβαρό ενδεχόμενο αποτυχίας του προγράμματος «ακόμα κι αν εφαρμοστούν πλήρως οι μεταρρυθμίσεις».
Άρα γιατί Ευρωπαίοι και ΔΝΤ προχώρησαν με ένα πρόγραμμα που γνώριζαν καλά ότι το πιθανότερο ήταν να αποτύχει; Η απάντηση μοιάζει ξεκάθαρη: για να δώσουν πολύτιμο χρόνο στις ευρωπαϊκές τράπεζες, κυρίως τις γερμανικές, τις γαλλικές και τις ολλανδικές. Σημειώνεται ότι η έκθεση των γαλλικών τραπεζών σε ελληνικό κρατικό χρέος έφτανε τότε στα 60 δισ. ευρώ και των γερμανικών στα 35 δισ. ευρώ. Τα πρώτα χρόνια της κρίσης η άποψη αυτή χαρακτηριζόταν σχεδόν… θεωρία συνωμοσίας. Ήταν η εποχή που τα υπόλοιπα κράτη-μέλη της Ευρώπης θεωρούνταν «σωτήρες» της Ελλάδας, διαθέτοντας «χρήματα των Ευρωπαίων πολιτών» για τη «διάσωση» της χώρας, άποψη που κυκλοφορεί ακόμα και σήμερα.
Η ευρωπαϊκή «αλληλεγγύη» όμως είχε εν μέρει ξεκάθαρα ιδιοτελή κίνητρα. Ήταν Ιανουάριος του 2013 όταν ο διευθυντής Εξωτερικών Σχέσεων του ΔΝΤ, Τζέρι Ράις, προσπαθούσε να απαντήσει στις κατηγορίες για τα λάθη του ΔΝΤ στον σχεδιασμό του ελληνικού προγράμματος. Η αίσθηση που είχε δημιουργηθεί παγκοσμίως από τη δημοσιοποίηση της 43σέλιδης μελέτης του τέως επικεφαλής οικονομολόγου του ΔΝΤ Ολιβιέ Μπλανσάρ με τίτλο «Τα λάθη των προγνωστικών ανάπτυξης και οι δημοσιονομικοί πολλαπλασιαστές» είχε προκαλέσει κύμα σφοδρότατης κριτικής κατά του Ταμείου. Άλλωστε, το ΔΝΤ παραδέχτηκε ότι κάνοντας λάθος σε έναν συντελεστή (τον «πολλαπλασιαστή») επέβαλε πολύ μεγαλύτερη λιτότητα (περικοπές σε μισθούς στο Δημόσιο, συντάξεις κ.λπ.) σε χώρες όπως η Ελλάδα και η Πορτογαλία, με αποτέλεσμα να υπάρξει πολύ μεγαλύτερη πτώση της εσωτερικής ζήτησης.
Το 2018, πέντε χρόνια μετά την πρώτη ανάλυση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, ήρθε μια έκθεση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας σχετικά με τους πολλαπλασιαστές για να παραδεχτεί επίσης τα λάθη. Στην έκθεση αναφερόταν ότι οι χώρες που μπήκαν στα εν λόγω προγράμματα, τα οποία λειτούργησαν και υπό τις δικές της συστάσεις, ήταν ένα… φυσικό πείραμα! Το οικονομικό πείραμα στο οποίο υποβλήθηκε η Ελλάδα, σύμφωνα και με το ίδιο το ΔΝΤ, αποδείχτηκε και αποδεικνύεται καταστροφικό. Το πρώτο μνημόνιο ήταν το εφαλτήριο για όλα όσα ακολούθησαν στο δεύτερο και στο τρίτο. Δυστυχώς όμως το πείραμα φαίνεται ότι συνεχίζεται…
Δημοσιεύτηκε στη «Νέα Σελίδα» την Κυριακή 9 Ιουνίου 2019
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου