Είναι ένα ερώτημα που έχει εκφραστεί από πολλούς.
Και ΄δω υπάρχουν κάποια δεδομένα.
Σίγουρα δεν θα 'χαμε Μνημόνια.
Άρα, δεν θα υπήρχε όλη αυτή η δεκαετής αιματοχυσία.
Οι νεκροί των Μνημονίων -που κάποιοι ενώ αναφερόταν καθημερινά σ΄αυτούς μέχρι το ΄15, από ΄κει και έπειτα τους ξέχασαν- δεν θα υπήρχαν.
Το βιοτικό επίπεδο του Έλληνα, θα ήταν στην χειρότερη, όμοιο μ΄αυτό του 2009, άρα πολύ καλύτερο από το σημερινό.
Δεν θα κινδύνευε ο Έλληνας να χάσει το σπίτι του.
Δεν θα είχε επιβληθεί ο εργασιακός μεσαίωνας.
Η ανεργία θα ήταν σε μονοψήφια νούμερα.
Οι μισθοί και οι συντάξεις θα ήταν σε ανθρώπινα επίπεδα και όχι σε επίπεδα Αφρικανικής χώρας.
Δεν θα είχαν κλείσει όλες αυτές οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
Με Καραμανλή, τα Σκόπια σήμερα, δεν θα ονομαζόταν ''Β.Μακεδονία'' ή σκέτο ''Μακεδονία'' όπως τείνει να καθιερωθεί, αλλά στη χειρότερη FYROM.
Στο Αιγαίο, δε θα είχε πέσει το σκοτεινό πέπλο μυστηρίου, το Oruc Reis δεν θα έκοβε βόλτες ανενόχλητο, εντός της Ελληνικής υφαλοκρηπίδας και δεν θα υπήρχε καμία πρόταση επάνω στο τραπέζι περί Χάγης.
Το ερώτημα που θα έπρεπε να μας απασχολεί, σήμερα, δεν είναι το γιατί ο Έλληνας τον Οκτώβρη του 2009, αυτοκτόνησε.
Το ερώτημα είναι, γιατί ενώ πέρασαν 11 χρόνια από την ημέρα που τον έριξε και ύστερα πέρασε όσα πέρασε, δεν προσπάθησε να τον επαναφέρει πίσω.
Και φτάσαμε, εδώ που φτάσαμε σήμερα.
Αλλά και θα πάμε στα πολύ χειρότερα, όσο επιμένουμε να μην βάζουμε ένα τέλος, στην πηγή του κακού.
Γιατί, όπως και να το κάνουμε, δεν μπορεί σήμερα να βγει και να ισχυριστεί κάποιος, πως δεν γνωρίζει.
Όλοι ξέρουμε τί έχει γίνει, αλλά και βλέπουμε, πού μας οδήγησαν, όλοι εκείνοι που δούλεψαν τότε, για να τον ανατρέψουν.
Το ΠΑΣΟΚ, οι Μητσοτάκηδες, ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Τσίπρας, η διαπλοκή.
Και εδώ υπάρχει ένα γιατί.
Γιατί τους αφήνουμε ακόμα και μετά απ΄όσα έγιναν, να ορίζουν τις τύχες μας και δεν τους παίρνει ο διάολος;
Για να σταματήσουν όμως να το κάνουν, χρειάζεται δουλειά.
Δεν είναι άλλωστε και απλό πράγμα, να ανατρέψεις ένα καθεστώς.
Διότι, περί καθεστώτος πρόκειται.
Και όσο δύσκολο τους ήταν γι΄αυτούς, να ανατρέψουν τότε τον Καραμανλή, άλλο τόσο δύσκολο, είναι και σε μας, σήμερα, να τους ανατρέψουμε.
Χρειάζεται αγώνας, αφού ως γνωστόν, οι ανατροπές, δεν γίνονται από τον καναπέ, ούτε από τα πληκτρολόγια.
Ο αρχηγός υπάρχει.
Και βρίσκεται ακόμη εκεί, που τον στείλαμε εμείς.
Κάπου στα βορινά της Βουλής.
Από ΄κει και πέρα, τα υπόλοιπα εξαρτώνται από εμάς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου