Θα ήθελα πολύ να πιστέψω στο πατριωτικό αίσθημα Σαμαρά.(ΠΥΡΗΝΑΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΩΝ ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ)

Λυπάμαι, αλλά δεν μπορώ.
Και δεν μπορώ, διότι δεν ξεχνώ.
Δεν ξεχνώ πως το 2010, έλεγε πως μαγειρεύτηκαν τα στατιστικά στοιχεία της Οικονομίας, από το ΠΑΣΟΚ, κάνοντας μάλιστα εκείνη τη γνωστή κίνηση του χεριού του.
Δεν ξεχνώ πως μέσα σε ένα βράδυ, από αντιμνημονιακός, έγινε υπηρέτης των Μνημονίων.
Δεν ξεχνώ πως προεκλογικά το 2012 και μάλιστα, δύο φορές, δεσμεύτηκε πως δεν πρόκειται να συνεργαστεί μετεκλογικά με τους εγκληματίες του Έθνους, που με ψεύτικες υποσχέσεις και σκευωρίες, εξαπάτησαν τον Ελληνικό λαό το 2009 και όταν πήραν την εξουσία στα χέρια τους, σκότωσαν την Ελλάδα.
Δεν ξεχνώ πως αντί να στείλει στη Δικαιοσύνη, τους εγκληματίες του Έθνους, αυτός τους προστάτεψε.
Έγινε η ομπρέλα τους και μάλιστα, απέκρυψε από τη Δικαιοσύνη, στοιχεία τα οποία και αποδείκνυαν την ενοχή τους.
Δεν ξεχνώ πως έφερε στο κόμμα, ακροδεξιά απολειφάδια του ΛΑΟΣ, που μέχρι το 2012, αποτελούσαν τα δεκανίκια του ΠΑΣΟΚ και εξύβριζαν χυδαία, την παράταξή μου, τη Νέα Δημοκρατία.
Πού ήταν τότε ο ''πατριώτης'' Σαμαράς;
Εκείνο όμως που με κάνει πιο δύσπιστο, σ΄αυτό το πατριωτικό κρεσέντο Σαμαρά, είναι πως παρ΄όλα όσα έκανε, ακόμα και σήμερα, παραμένει αμετανόητος.
Και δεν έχει βγει μέχρι τώρα, να παραδεχθεί τα σοβαρά του λάθη, ζητώντας ένα συγγνώμη από καρδιάς, από τους Νεοδημοκράτες και τον Κώστα Καραμανλή, ο οποίος και κράτησε την υπόσχεσή του, πως θα σταθεί στο πλευρό του, ακόμα και όταν εκείνος τον πρόδωσε.
Και όχι μόνο είμαι δύσπιστος με τον Σαμαρά, αλλά πολύ φοβάμαι πως αυτό που έκανε, ίσως και να κρύβει άλλες σκοπιμότητες πίσω του.
Επειδή όμως, δεν έχουμε κάτι χειροπιαστό επ΄αυτού και λόγω του ότι μέχρι σήμερα, δεν γράφουμε κάτι, βασιζόμενοι σε ένα υποθετικό σενάριο, δεν θα επεκταθούμε προς το παρόν.
Πάντως, να είναι σίγουροι, πως το θέμα το παρακολουθούμε, πολύ στενά.
Τόσο στενά, που ούτε πάει το μυαλό τους.
Πολύ θα ήθελα να πίστευε αυτά που λέει ο Αντώνης.
Μακάρι να έχει μετανιώσει για το παρελθόν του και να αποφάσισε σήμερα, που δύει η πολιτική του καριέρα, να την κλείσει, με μία πατριωτική κίνηση.
Πολύ φοβάμαι όμως, πως οι κινήσεις του Αντώνη, για μία ακόμη φορά, κρύβουν άλλες σκοπιμότητες.
Εύχομαι να διαψευστώ.
Όμως θα διαψευστώ;