Γιατί φοβόμαστε να πούμε την αλήθεια;
Είναι τόσο δύσκολο;
Το πρόβλημα μας είναι οι διερευνητικές ή μήπως ότι δεν εμπιστευόμαστε αυτούς που τις κάνουν;
Διότι, διερευνητικές, γινόντουσαν πάντοτε.
Η άρνηση μας έχει να κάνει με τον φόβο, του τί θα μας προκύψει από αυτές.
Και δεν έχει να κάνει μόνο με τις διερευνητικές, άλλα για το σύνολο της Εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης.
Όμως, μόνο παράλογο δεν είναι δυνατόν να χαρακτηρίσεις κάποιον που δεν εμπιστεύεται την σημερινή κυβέρνηση, στα Εθνικά μας θέματα.
Πώς είναι δυνατόν να εμπιστευθείς, τους απατεώνες που σου ζήτησαν την ψήφο σου, υποσχόμενοι ΒΕΤΟ στην ένταξη των Σκοπίων στην Ε.Ε και σήμερα δηλώνουν αρωγοί της Ευρωπαϊκής τους πορείας;
Εκείνους που τηρούν κατά γράμμα, ότι τους υπαγορεύει ο ΕΛΙΑΜΕΠ;
Και ένα παραπάνω, όταν σ΄αυτόν τον ενάμισι χρόνο, έχουν γίνει σημεία και τέρατα.
Αφού η κυβέρνηση έχει κάνει συμφωνίες, τις οποίες τις έκρυβε και ο Ελληνικός λαός τις έμαθε από τους ξένους.
Και τώρα με τις διερευνητικές, κανείς δεν ξέρει τί συζητά και κυρίως, τί συμφωνεί με τους Τούρκους.
Άρα λοιπόν, είναι μεγάλο λάθος να λέγεται πως η αντίδραση μας έχει να κάνει με τις διερευνητικές.
Γενικώς, δεν εμπιστευόμαστε, αυτή την κυβέρνηση, να συζητάει και να καταλήξει σε δεσμευτικές συμφωνίες, οι οποίες δεν θα μπορούν να αλλάξουν στο μέλλον.
Όμως, δεν είναι δυνατόν να γίνει κάτι τέτοιο.
Αφού πρόκειται για τη νόμιμα εκλεγμένη κυβέρνηση.
Ή μάλλον, γίνεται με έναν και μόνο τρόπο.
Ρίχνοντας αυτή την κυβέρνηση.
Μήπως τελικά ρε παιδιά, αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα μας;
Πως έχει αρθεί η εμπιστοσύνη μας προς την κυβέρνηση;
Αν ναι, τότε γιατί το γυροφέρνουμε;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου