Το Politico τα περιέγραψε ως χαρακτηριστικό δείγμα του νέου τρόπου πολέμου: απλά υλικά, χαμηλό κόστος, μαζική χρήση, και δυσανάλογο κόστος αναχαίτισης από την άλλη πλευρά. Η ΝΑΤΟϊκή αντίδραση ενεργοποίησε αεροσκάφη και αντιαεροπορικά, όμως το επεισόδιο ανέδειξε κενά στη θωράκιση απέναντι σε μικρά, αργά και χαμηλοϊπτάμενα UAV.
Τι είναι αυτά τα drones
Στον πυρήνα μιλάμε για πλατφόρμες τύπου «Gerbera» και «Italmas»: ελαφριές κατασκευές από ξύλο, αφρώδη υλικά ή πλαστικό, κινητήρες χόμπι, φτερό 2–3 μέτρων, ταχύτητες έως 150–160 km/h και ακτίνες εκατοντάδων χιλιομέτρων. Το ζητούμενο δεν είναι η τελειότητα αλλά η ποσότητα: να πετούν πολλά μαζί, να κοστίζουν λίγα χιλιάδες δολάρια, να συναρμολογούνται γρήγορα με εισαγόμενα ηλεκτρονικά και –όπου χρειάζεται– να μεταφέρουν μικρή πολεμική κεφαλή ή κάμερα/τηλεμετρία. Το Italmas έχει καταγραφεί σε δράση ως «ξύλινο» περιφερόμενο πυρομαχικό, ενώ για τα Gerbera ουκρανικές και δυτικές πηγές ταυτοποιούν κατασκευή από κόντρα πλακέ/αφρό και ρόλο δολώματος ή αναγνώρισης.
Σε τι χρησιμεύουν και πώς τα αξιοποιεί η Ρωσία
Η βασική τακτική είναι ο κορεσμός της αντιαεροπορικής άμυνας: εκτοξεύονται δεκάδες φθηνά UAV μαζί με ακριβότερα «Shahed» ή πυραύλους. Τα φθηνά τραβούν πυρά, αποκαλύπτουν θέσεις αντιαεροπορικών, εξαντλούν πολύτιμους πυραύλους, και ταυτόχρονα στέλνουν εικόνα ζημιών ή δεδομένα στόχευσης. Όταν πετάνε πάνω από σύνορα ΝΑΤΟ, λειτουργούν και ως πολιτικο-στρατιωτικό «τεστ» ετοιμότητας: χρόνοι αντίδρασης, κανόνες εμπλοκής, κενά κάλυψης. Το επεισόδιο στην Πολωνία περιεγράφηκε ακριβώς έτσι: μια συνειδητή δοκιμή ορίων και διαδικασιών του ΝΑΤΟ.
Advertisement
Εντοπίζονται από ραντάρ;
Ναι, αλλά δύσκολα και όχι με συνέπεια. Το ξύλο και ο αφρός μειώνουν το ρανταρικό ίχνος, οι χαμηλές ταχύτητες/ύψη τους «μπερδεύουν» τα φίλτρα που πετούν πουλιά και «clutter», ενώ το μικρό θερμικό ίχνος κάνει τις υπέρυθρες αισθήσεις λιγότερο αποτελεσματικές. Σε ορισμένα Italmas έχουν βρεθεί μέχρι και ανακλαστήρες ραντάρ – ειρωνικά, για να μοιάζουν με «κανονικούς» στόχους όταν η αποστολή τους είναι δόλωμα. Συμπέρασμα: με μεμονωμένα συμβατικά ραντάρ η ανίχνευση είναι ασταθής· απαιτείται δικτύωση πολλαπλών αισθητήρων (X/Ku-band ραντάρ μικρών στόχων, παθητικές RF κεραίες, οπτικοηλεκτρονικά, ακουστικοί αισθητήρες) και αυτοματοποίηση με λογισμικό συγχώνευσης δεδομένων.
Τι έδειξε η Πολωνία
Πολωνικές και ΝΑΤΟϊκές δυνάμεις αναχαίτισαν ορισμένα UAV, άλλα κατέπεσαν μόνα τους, όμως το κόστος αναχαίτισης με πυραύλους είναι δυσανάλογο έναντι ενός σκάφους λίγων χιλιάδων δολαρίων. Αυτό εξηγεί γιατί η Συμμαχία ανακοινώνει ενίσχυση της «ανατολικής πτέρυγας» με μεγαλύτερη αεροπορική παρουσία και μέσα επιτήρησης, αλλά και γιατί πολλοί ειδικοί μιλούν για ανάγκη «φθηνών» αντιαεροπορικών επιπέδων: αντιαεροπορικά πυροβόλα με έξυπνα πυρομαχικά, αντιαεροπορικά λέιζερ μικρής ισχύος, παρεμβολή/καταστολή ζεύξεων, και κυρίως αναχαιτιστικά drones-καταδιωκτικά.
Με μια φράση τα ξύλινα/αφρώδη «Gerbera» και τα συγγενικά «Italmas» δεν είναι «έξυπνα» ούτε «αόρατα», αλλά είναι αρκετά φθηνά και πολυάριθμα ώστε να επιβάλλουν στο ΝΑΤΟ μια νέα οικονομία άμυνας. Όσο τα ραντάρ και τα ΚΕΠΙΧ της Ευρώπης δεν χτίζουν μόνιμο, πολυαισθητηριακό δίκτυο με φθηνά μέσα αναχαίτισης, κάθε τέτοια διείσδυση θα είναι και ένα ακριβό μάθημα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου