Shutterstock
Η σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο επαναφέρει στο προσκήνιο μία από τις πιο πολιτικά φορτισμένες πετρελαϊκές βιομηχανίες του κόσμου, αναγκάζοντας τους επενδυτές να επανεξετάσουν το ποιος ελέγχει τους πετρελαϊκούς πόρους στη Βενεζουέλα και κατά πόσο μπορούν πραγματικά να αναβιώσουν μετά από δεκαετίες παρακμής.
Το newsletter του iEidiseis καθημερινά στο inbox σου. Κάνε εγγραφή εδώ.
Η ανάλυση του CNBC με τίτλο «Ποιος ελέγχει τώρα το πετρέλαιο της Βενεζουέλας» επιχειρεί να ξεδιαλύνει το τοπίο μετά τις ραγδαίες εξελίξεις με την αμερικανική επιχείρηση για τη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο μετά την Πρωτοχρονιά. Η απάντηση είναι προς το παρόν, ότι «η Petróleos de Venezuela (PDVSA), η κρατική πετρελαϊκή εταιρεία, ελέγχει τη συντριπτική πλειονότητα της παραγωγής και των αποθεμάτων πετρελαίου», όπως δήλωσε ο Άντι Λίποου, πρόεδρος της Lipow Oil Associates.
Η αμερικανική εταιρεία ενέργειας Chevron δραστηριοποιείται στη Βενεζουέλα μέσω της δικής της παραγωγής αλλά και μέσω της κοινοπραξίας με την PDVSA, ενώ ρωσικές και κινεζικές εταιρείες συμμετέχουν επίσης μέσω συνεργασιών – «ωστόσο ο κύριος έλεγχος παραμένει στην PDVSA», σημείωσε ο Λίποου.
«Εάν ο Τραμπ καταφέρει να διαμορφωθεί μία πιο φιλοαμερικανική και φιλική προς τις επενδύσεις κυβέρνηση στη Βενεζουέλα, η Chevron είναι στην καλύτερη θέση [να έχει τον έλεγχο στο βενεζουελάνικο πετρέλαιο], καθώς ήδη έχει ισχυρή παρουσία εκεί», ανέφερε στο CNBC ο Σολ Καβόνικ από τη MST Financial.
Η Βενεζουέλα κρατικοποίησε τη βιομηχανία πετρελαίου τη δεκαετία του 1970, οδηγώντας στη δημιουργία της PDVSA. Η παραγωγή κορυφώθηκε περίπου στα 3,5 εκατ. βαρέλια ημερησίως το 1997, αλλά έκτοτε έχει υποχωρήσει σε περίπου 950.000 βαρέλια την ημέρα, εκ των οποίων γύρω στα 550.000 βαρέλια εξάγονται, σύμφωνα με στοιχεία της Lipow Oil Associates.
Εάν υπάρξει μία κυβέρνηση πιο φιλική προς τις ΗΠΑ και τις επενδύσεις, η Chevron θα ήταν «καλύτερα τοποθετημένη» για να διευρύνει τον ρόλο της, πρόσθεσε ο Καβόνικ, επισημαίνοντας ότι και ευρωπαϊκές εταιρείες όπως η Repsol και η Eni θα μπορούσαν να ωφεληθούν λόγω της ήδη υπάρχουσας παρουσίας τους στη χώρα.
Τι σημαίνουν οι εξελίξεις στη Βενεζουέλα για το παγκόσμιο πετρέλαιο
Οποιαδήποτε αλλαγή καθεστώτος θα μπορούσε να διαταράξει την εμπορική αλυσίδα που διατηρεί τις ροές των βενεζουελάνικων εξαγωγών.
«Καθώς αυτή τη στιγμή δεν είναι σαφές ποιος κυβερνά τη Βενεζουέλα, είναι πιθανό να δούμε τις εξαγωγές να σταματούν πλήρως, επειδή οι αγοραστές δεν θα γνωρίζουν σε ποιον πρέπει να στείλουν τα χρήματα», εξήγησε ο Λίποου. Επισήμανε δε, πως ο τελευταίος γύρος αμερικανικών κυρώσεων κατά του «σκιώδους στόλου» δεξαμενόπλοιων έχει πλήξει σοβαρά τις εξαγωγές, αναγκάζοντας τη Βενεζουέλα να μειώσει την παραγωγή.
Ο όρος «shadow fleet» («σκιώδης στόλος») αναφέρεται σε δεξαμενόπλοια που λειτουργούν εκτός των παραδοσιακών συστημάτων ναυτιλίας, ασφάλισης και ρύθμισης, μεταφέροντας πετρέλαιο από χώρες όπως η Βενεζουέλα, η Ρωσία και το Ιράν, που αντιμετωπίζουν περιορισμούς και κυρώσεις στις εξαγωγές ενέργειας.
«Η αγορά πετρελαίου κινείται προς υπερπροσφορά», δήλωσε από την πλευρά του ο Μπομπ ΜακΝάλι της Rapidan Energy Group, χαρακτηρίζοντας τον άμεσο αντίκτυπο «σχεδόν αμελητέο».
Η μακροπρόθεσμη σημασία της Βενεζουέλας σχετίζεται με το είδος του πετρελαίου που παράγει. Το βαρύ, θειούχο πετρέλαιο της χώρας είναι τεχνικά απαιτητικό στην εξόρυξη, αλλά ιδιαίτερα χρήσιμο για σύνθετα διυλιστήρια — ιδίως στις ΗΠΑ. «Τα αμερικανικά διυλιστήρια… λατρεύουν να επεξεργάζονται αυτό το πετρέλαιο από τη Βενεζουέλα και τον Καναδά», είπε ο ΜακΝάλι.
«Το πραγματικό ερώτημα είναι αν η πετρελαϊκή βιομηχανία θα μπορέσει να επιστρέψει στη Βενεζουέλα, να αντιστρέψει δύο δεκαετίες φθοράς και εγκατάλειψης και να την επαναφέρει σε τροχιά».
Πώς επηρεάζει τις τιμές του πετρελαίου
Εάν μια νέα κυβέρνηση υπό την ηγέτιδα της αντιπολίτευσης Μαρία Κορίνα Ματσάδο εγκατασταθεί γρήγορα, οι κυρώσεις θα μπορούσαν να χαλαρώσουν και οι εξαγωγές πετρελαίου να αυξηθούν προσωρινά, αξιοποιώντας αποθέματα για την άντληση εσόδων, εκτίμησε ο Λίποου. Ωστόσο, μια βραχυπρόθεσμη άνοδος θα μπορούσε να ασκήσει καθοδική πίεση στις τιμές, πρόσθεσε.
Παρά ταύτα, η προοπτική μιας διατηρήσιμης ανάκαμψης προσκρούει σε σκληρούς περιορισμούς. «Η πετρελαϊκή βιομηχανία της Βενεζουέλας βρίσκεται σε τέτοια κατάσταση αποσύνθεσης, ώστε ακόμη και με αλλαγή κυβέρνησης είναι απίθανο να σημειωθεί ουσιαστική αύξηση της παραγωγής για χρόνια, καθώς απαιτούνται τεράστιες επενδύσεις για την αποκατάσταση των υποδομών», υπογράμμισε.
Αντίστοιχα, η Χελίμα Κροφτ της RBC προειδοποίησε ότι ο δρόμος της ανάκαμψης είναι μακρύς, επικαλούμενη την «πολυετή παρακμή υπό τα καθεστώτα Τσάβες και Μαδούρο». Όπως είπε, στελέχη της βιομηχανίας εκτιμούν ότι θα χρειαστούν τουλάχιστον 10 δισ. δολάρια ετησίως για την ανασυγκρότηση του κλάδου – με «ένα σταθερό περιβάλλον ασφάλειας» ως απολύτως αναγκαία προϋπόθεση.
«Όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά, σε ένα χαοτικό σενάριο αλλαγής εξουσίας, όπως εκείνα της Λιβύης ή του Ιράκ», τόνισε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου