Η «χρυσή φούσκα» των συστημικών τραπεζών φτάνει στα όριά της – 5 δισεκατομμύρια ευρώ κέρδη το 2025 με την εγγύηση του φορολογουμένου και το αίμα των καταθετών – Πώς το Ταμείο Ανάκαμψης λειτούργησε ως «τεχνητός νεφρός» για τις διοικήσεις και γιατί ο τρόμος για το 2026 οδηγεί σε απεγνωσμένες εξαγορές ασφαλιστικών – Η αλήθεια πίσω από τα μερίσματα που φεύγουν στο εξωτερικό
Οι πανηγυρισμοί των τραπεζικών διοικήσεων για τα οικονομικά αποτελέσματα του 2025 αποτελούν την επιτομή του πολιτικού και οικονομικού κυνισμού. Ενώ η ελληνική κοινωνία λυγίζει υπό το βάρος του πληθωρισμού, οι τέσσερις συστημικές τράπεζες ετοιμάζονται να ανακοινώσουν κέρδη-μαμούθ ύψους 5 δισεκατομμυρίων ευρώ, έχοντας συσσωρεύσει το αδιανόητο ποσό των 16,5 δισ. ευρώ την τελευταία τετραετία.
Αυτό το «θαύμα» της κερδοφορίας δεν οφείλεται στην υγιή επιχειρηματικότητα, αλλά σε ένα μοντέλο κρατικά επιδοτούμενου παρασιτισμού. Οι τράπεζες λειτούργησαν ως ενδιάμεσοι του Ταμείου Ανάκαμψης, εισπράττοντας σίγουρες προμήθειες και τόκους από δάνεια που είναι εγγυημένα από το Δημόσιο. Πρόκειται για μια σκανδαλώδη μεταφορά πλούτου από τις τσέπες των φορολογουμένων στα θησαυροφυλάκια των μετόχων, την ώρα που ο δανεισμός προς τη μικρομεσαία επιχείρηση και το νοικοκυριό δίνεται με το «σταγονόμετρο» και υπό δρακόντειους όρους.
Το τέλος του «εύκολου» χρήματος και η απόδραση στις ασφάλειες
Η ψυχρή αλήθεια είναι ότι αυτό το παρασιτικό μοντέλο πνέει τα λοίσθια. Με το Ταμείο Ανάκαμψης να ολοκληρώνεται τον Αύγουστο του 2026 και την ΕΚΤ να μειώνει τα επιτόκια, η πηγή των «εύκολων» εσόδων στερεύει. Οι τραπεζίτες, αντιλαμβανόμενοι ότι το 2026 θα είναι η χρονιά της μεγάλης αποκαθήλωσης, αναζητούν απεγνωσμένα «έτοιμους» τζίρους μέσω εξαγορών ασφαλιστικών και επενδυτικών εταιρειών.
Στόχος τους είναι να μετατρέψουν τις τράπεζες σε εισπρακτικές εταιρείες προμηθειών, φορτώνοντας στους πελάτες τους ασφαλιστικά και επενδυτικά προϊόντα για να καλύψουν τη χασούρα από το παραδοσιακό τραπεζικό έργο. Αν δεν καταφέρουν να «κανιβαλίσουν» την ασφαλιστική αγορά, η κερδοφορία τους θα καταρρεύσει σαν χάρτινος πύργος, εκθέτοντας τη γύμνια ενός κλάδου που έμαθε να ζει μόνο με κρατικό «ντόπινγκ».
Η ληστεία των καταθετών και το μερίδιο των ξένων funds
Ο τρόπος με τον οποίο οικοδομήθηκε αυτή η κερδοφορία αποτελεί μνημείο αισχροκέρδειας. Για χρόνια, οι τράπεζες κράτησαν τα επιτόκια καταθέσεων κοντά στο μηδέν, ληστεύοντας το εισόδημα των Ελλήνων αποταμιευτών, ενώ οι ίδιες τοποθετούσαν αυτά τα χρήματα στην ΕΚΤ εισπράττοντας υψηλούς τόκους.
Το πιο εξοργιστικό, όμως, είναι η διανομή των κερδών. Από τα 5,1 δισεκατομμύρια ευρώ που θα έχουν μοιραστεί στους μετόχους μέχρι το τέλος του 2025, η συντριπτική πλειονότητα φεύγει κατευθείαν στο εξωτερικό, στα χέρια των ξένων funds που αγόρασαν τις τράπεζες «κοψοχρονιά» μετά τις ανακεφαλαιοποιήσεις που πλήρωσε ο λαός.360% άνοδος: Ο τραπεζικός δείκτης τετραπλασιάστηκε σε μια περίοδο που η πραγματική οικονομία ασφυκτιούσε.
Φορολογικά δώρα: Οι επαναγορές μετοχών χρησιμοποιούνται ως «παράθυρο» για να αποφύγουν οι ξένοι μέτοχοι τη φορολογία των μερισμάτων.
Συμπέρασμα: Μια φούσκα που ζητά κι άλλο αίμα
Οι συστημικές τράπεζες στην Ελλάδα δεν είναι πυλώνες ανάπτυξης, αλλά μηχανισμοί αφαίμαξης. Η «ειδυλλιακή» εικόνα που ζωγραφίζουν οι αναλυτές είναι μια επικοινωνιακή απάτη. Όταν οι «ουρές» του Ταμείου Ανάκαμψης τελειώσουν και η κοινωνία δεν θα μπορεί να σηκώσει άλλα βάρη, η τραπεζική φούσκα θα σκάσει, αφήνοντας πίσω της μια οικονομία-έρημο. Οι τραπεζίτες πανηγυρίζουν σήμερα, αλλά το 2026 θα είναι η χρονιά που ο λογαριασμός της απληστίας τους θα φτάσει στο τραπέζι. Και, όπως πάντα, θα ζητήσουν από τον φορολογούμενο να τον πληρώσει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου