Δεν πρόκειται να ξεχάσουν ποτέ τα καλοκαίρια στο Ποσείδι Χαλκιδικής, τα «αράγματα» στο στέκι τους «Έλξατε»... Για πάντα θα έχουν την Αμοργό!
Θεόφιλος Τυριντζής
FacebookΗ Εριέττα Μόλχο δεν βρέθηκε ποτέ! Η 23χρονη Εβραιοπούλα είναι σα να μην μπήκε ποτέ στο καταραμένο Intercity 62 που συγκρούστηκε στην κοιλάδα των Τεμπών με την εμπορική αμαξοστοιχία. Δεν βρέθηκε ποτέ – γιατί έτρεξαν να μαζέψουν τα χώματα και να τα πετάξουν σε οικόπεδο στο Κουλούρι για να μπαζώσουν το σημείο – ούτε τρίχα της, ούτε dna της, πόσο μάλλον κάποιο οστό της. Δεν βρέθηκε πουθενά γενετικό και βιολογικό υλικό που να της αποδίδεται. Η Εριέττα εξαϋλώθηκε (όπως είπαν) και έγινε αστερόσκονη που σκόρπισε στον ουρανό!
Πριν 83 χρόνια, Μάρτιος του 1943, η γιαγιά της Εριέττα μπήκε και αυτή σε ένα τρένο. Το «τρένο του θανάτου» που την πήγε στο Άουσβιτς. Γλίτωσε από το Ολοκαύτωμα, η 23χρονη Εριέττα όμως δεν στάθηκε το ίδιο τυχερή. Την σκότωσαν, όπως και δεκάδες άλλα παιδιά, σε ένα τρένο της «σύγχρονης Ελλάδας», της Ελλάδας 2.0. Μιας Ελλάδας που έβαλε σε μετωπική δύο τρένα στην ίδια γραμμή και από τότε «σκοτώνει» κάθε μέρα, ξανά και ξανά, τα παιδιά αλλά και τους γονείς τους.
Εδώ το έγκλημα είναι διπλό: Οι υπόλοιποι γονείς πήραν (σε σακούλες) οστά των παιδιών τους. Παρέλαβαν καρφωμένα λευκά φέρετρα που τους απαγόρευσαν να ανοίξουν. Οι γονείς της Εριέττας δεν πήραν τίποτα…
Διαβάστε επίσης: Μάρθη, η κόρη της Καρυστιανού: Το τελευταίο τηλεφώνημα που την «στοιχειώνει» και η επιστροφή που άργησε μία ημέρα
Εριέττα Μόλχο: Ήταν στο τρίτο βαγόνι, στο κυλικείο
Η 23χρονη φοιτήτρια του ΑΠΘ είχε ταξιδέψει στην Αθήνα για το τριήμερο της Αποκριάς (το 2023) μαζί με δύο φίλους της, που ήταν μεταξύ των 57 θυμάτων στα Τέμπη: τον 23χρονο Άγγελο Τηλκερίδη με καταγωγή από την Ειρηνούπολη Ημαθίας και την 22χρονη Αφροδίτη Τσιώμα από το Πανόραμα Θεσσαλονίκης, η οποία πήγε για να παρακολουθήσει ένα σεμινάριο αισθητικής.
Οι τρεις φίλοι επιβιβάστηκαν στη μοιραία αμαξοστοιχία και συζητούσαν για τις εμπειρίες τους, τα όσα έζησαν και για τα όμορφα που ήταν μπροστά τους. Φευ… Σύμφωνα με μαρτυρίες, η Εριέττα ήταν στο 3ο βαγόνι, στο κυλικείο, που είχαν πάει πολλοί φοιτητές. Την ώρα της σύγκρουσης ήταν εκεί.
Παρά τις έρευνες που έγιναν ακόμα και με ειδικά εκπαιδευμένους σκύλους δεν βρέθηκε κανένα ίχνος και η παρουσία της εκεί δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ.
Εριέττα Μόλχο: Οι παππούδες που επέζησαν από το Ολοκαύτωμα
Η 23χρονη Εριέττα Μόλχο ήταν κόρη του επιχειρηματία Αλβέρτου Μόλχο και της Μαρίας Μαγειρέλη που ζουν στη Θεσσαλονίκη.
Από το δημοτικό ακόμα φοιτούσε στο κολέγιο Ανατόλια και ήταν ένα παιδάκι που καλλιτεχνικές ανησυχίες και δίψα για γνώση. Από τα 3 της ακόμα, μάθαινε ιστορία, ιδίως για την πόλη, από τον παππού Δημήτρη. Τον έχασε όταν πήγαινε στην Γ΄ Δημοτικού και ο πόνος της ήταν αβάσταχτος.
Τον παππού της Ραφαήλ δεν τον γνώρισε, αλλά αργότερα, ρωτούσε συνεχώς τη μητέρα της, να της διηγηθεί την ιστορία του όπως αυτή της γιαγιάς Εριέττας και το πως επέζησαν από το Ολοκαύτωμα. Ακούγοντας τα όσα φριχτά είχαν περάσει βούρκωνε. Ήθελε μάλιστα κάποια στιγμή να γράψει την ιστορία τους σε βιβλίο ή ακόμα καλύτερα, να την γυρίσει σε ταινία για να μάθει ο κόσμος. Δεν πρόλαβε… Δεν την άφησαν!
Εριέττα Μόλχο: Ζωγραφική, αρχιτεκτονική, σχέδιο
Από μικρή ξεκίνησε ρυθμική γυμναστική στη ΧΑΝΘ, ενώ έμαθε και σκι. Την τρέλαινε όμως να κάνει κατασκευές δικές της, όπως βραχιολάκια, κολιέ, τσαντούλες. Κάθε εβδομάδα τελείωνε ένα λογοτεχνικό βιβλίο και μάλιστα κρατούσε σημειώσεις για αυτά που της έκαναν εντύπωση και τα έδειχνε στη μαμά της. Την αποκαλούσε «γιαβρί μου»!
Η ζωγραφική ήταν η εκτόνωσή της, της άρεσε να ζωγραφίζει πολύ και είχε ταλέντο σε αυτό. Από την πρώτη γυμνασίου ήθελε να ακολουθήσει αρχιτεκτονικό σχέδιο και γράφτηκε με την κολλητή της Ελίνα. Είχε καταλήξει από τότε τον «δρόμο» που θα ακολουθούσε. Ήταν άριστη μαθήτρια και μπορούσε να επιλέξει ότι ήθελε, οι καθηγητές της, της έλεγαν, «τι έμπλεξες με αυτά;» αλλά η Εριέττα ήταν αποφασισμένη. Ήθελε να σπουδάσει αρχιτεκτονική και μάλιστα θα έκανε και το μεταπτυχιακό της.
Για δύο χρόνια «κλείδωσε» και μελέτησε πάρα πολύ για τις πανελλήνιες, βάζοντας λίγο στην άκρη τις δραστηριότητες, όπως την θεατρική ομάδα που συμμετείχε, και πέτυχε τον σκοπό της. Μπήκε στην αρχιτεκτονική του ΑΠΘ!
Εριέττα Μόλχο: «Μαθηματικό μυαλό με ευαίσθητη ψυχή»
Το οικογενειακό της περιβάλλον, φίλοι και συμφοιτητές την χαρακτήριζαν «μαθηματικό μυαλό» με «ευαίσθητη ψυχή. Δύσκολα επέτρεπε να την προσεγγίσουν, αλλά αν άξιζε κάποιος να του ανοιχτεί, θα αποκάλυπτε μία άλλη πτυχή της. Προστατευτική, φροντιστική και ειλικρινής που της άρεσε η μουσική, ο κινηματογράφος και φυσικά η λογοτεχνία.
Αυτή ήταν η Εριέττα Μόλχο.
Οι φίλες της δεν πρόκειται να ξεχάσουν ποτέ τα καλοκαίρια στο Ποσείδι Χαλκιδικής που πέρασαν μαζί με την Έρι, όπως την φώναζαν, με βόλεϊ μπίρες και πολλές βουτιές.
Τις βόλτες τους στην Τσιμισκή και τα «αράγματα» στο στέκι τους, το καφέ «Έλξατε».
Για πάντα θα έχουν την Αμοργό, γιατί…
«Στην Αμοργό εκείνο το καλοκαίρι ήσουν Έρι γαμό τα παιδιά… Θυμάμαι όταν σε γνώρισα Έρι ήσουν 18 και τα μαλλιά σου ανέμιζαν στο αγέρι…», όπως αναφέρουν οι στίχοι από το αγαπημένο της συγκρότημα «XatziFragketa» από το Αμοργός 2005! Αυτό της τραγουδούσε η φίλη της Σταυρίλια, είναι λες και γράφτηκαν γι αυτήν.
* Πολλές πληροφορίες για την Εριέττα Μόχλο προέρχονται από το λεύκωμα «Εριέττα, Τέμπη 28.02.2023» που κυκλοφόρησαν οι γονείς της σε συνξεργασία με τις εκδόσεις ΚΑΠΟΝ και τα έσοδα διατίθενται στο Κολέγιο Ανατόλια, από το οποίο αποφοίτησε, για να δοθούν υποτροφία για κάποιον σπουδαστή/σπουδάστρια.
Όπως η ιστορία της γιαγιάς της διασώθηκε στο βιβλίο του θείου της, καθηγητή Ευρωπαϊκής Ιστορίας -και παγκοσμίου φήμης μελετητή της ύστερης μεσαιωνικής Φλωρεντίας- Αντώνη Μόλχο «Η κοινοτοπία του καλού», η δική της ξεδιπλώνεται με μια ζωντάνια, όση και τα 23 της χρόνια, στο λεύκωνά της.
Όταν η Εριέττα χάθηκε στην τραγωδία των Τεμπών η μητέρα της κάλεσε τις δύο φίλες της και ζήτησε να ανοίξουν τον υπολογιστή της και να βρουν φωτογραφίες και κείμενα της κόρης της. Μέσα στο λεύκωμα Εριέττα, θα διαβάσει κανείς ένα μικρό διήγημα της μητέρας της, η οποία όπως θα έχετε καταλάβει δεν μιλά για την τραγωδία – έγκλημα των Τεμπών και αποφεύγει όλη η οικογένεια τη δημόσια προβολή.
Η επιθυμία τους όμως ήταν να γνωρίσει ο κόσμος την Εριέττα, μέσα από λίγες λέξεις και πολλά σχέδια δικά της: Από τις 144 σελίδες οι 130 είναι με σχέδια της Εριέττας. Με ζωγραφιές της, με σχέδια αρχιτεκτονικής και εργασίες της για το ΑΠΘ, με παραλίες από τις διακοπές της και την Αμοργό.
«Μια σπίθα φωτεινή διέλυσε τις λαμαρίνες, βγήκε στο σκοτάδι και διέσχισε τον ουρανό σαν φωτεινός κομήτης. Κι η Εριέττα πλέον ζει στο φως», γιατί όπως ανέφερε στην εκδήλωση του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης ο Νευρολόγος, Ψυχίατρος-Παιδοψυχίατρος και φίλος της οικογένειας, Κρίτων Χριστιανόπουλος, «αυτό που ζει σε αυτό το φως, ζει πραγματικά. Χωρίς ελπίδα, χωρίς νοσταλγία, χωρίς μεγαλοσύνη: αυτό ζει»!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου