Πέθανε η Άννα Μπενάκη Ψαρούδα σε ηλικία 92 ετών – Η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος της Βουλής Πλήρης ημερών πέθανε η Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα, με πολυετή παρουσία στην πολιτική, τη δικαιοσύνη και την πανεπιστημιακή κοινότητα.

INTIME NEWS/ΚΑΠΑΝΤΑΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
 
 
 

Μια εμβληματική μορφή της πολιτικής και νομικής ζωής της χώρας έφυγε από τη ζωή. Σε ηλικία 92 ετών απεβίωσε η πρώην Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα,

περιτριγυρισμένη από την οικογένειά της.
Το newsletter του iEidiseis καθημερινά στο inbox σου. Κάνε εγγραφή εδώ.

Η Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα υπήρξε η πρώτη γυναίκα που ανέλαβε την Προεδρία της Βουλής, καθώς και η πρώτη γυναίκα που εξελέγη Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών. Ήταν Ομότιμη Καθηγήτρια Ποινικού Δικαίου στη Νομική Σχολή Αθηνών, με μακρά και πολυσχιδή ακαδημαϊκή πορεία.

Ποια ήταν η Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν κόρη του Ναυάρχου Ευαγγέλου Ψαρούδα. Υπήρξε σύζυγος του Ιστορικού της Φιλοσοφίας Λίνου Γ. Μπενάκη.

Αποφοίτησε από το Αμερικανικό Κολλέγιο Θηλέων Ελληνικού και στη συνέχεια φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, λαμβάνοντας το Πτυχίο Νομικής το 1957. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στα Πανεπιστήμια της Βόννης και της Κολωνίας και αναγορεύθηκε διδάκτωρ Ποινικού Δικαίου το 1961 από το Πανεπιστήμιο της Βόννης. Εργάστηκε για μεγάλα χρονικά διαστήματα ως ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Μαξ-Πλάνκ (Max-Planck) Διεθνούς και Αλλοδαπού Ποινικού Δικαίου στο Φράιμπουργκ της Γερμανίας, του οποίου διετέλεσε συνεργάτης. Η ερευνητική της δραστηριότητα οδήγησε στη διατριβή επί Υφηγεσίας (1971) και σε σημαντικό αριθμό επιστημονικών έργων.

Διένυσε όλα τα στάδια της πανεπιστημιακής ιεραρχίας στη Νομική Σχολή Αθηνών – από Βοηθός και Επιμελήτρια έως Υφηγήτρια και Καθηγήτρια – κατά την περίοδο 1962-2001, διδάσκοντας Ποινικό Δίκαιο και Ποινική Δικονομία. Υπό την καθοδήγησή της, στην Ελλάδα και στη Γερμανία, εκπονήθηκαν διδακτορικές διατριβές από νέους επιστήμονες που σήμερα κατέχουν πανεπιστημιακές θέσεις.

Στην πολιτική εισήλθε το 1981 ως βουλευτής Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας και επί 28 χρόνια εκλεγόταν βουλευτής Α΄ Αθηνών, μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2009. Διετέλεσε Αναπληρώτρια Υπουργός Παιδείας (1989), Υπουργός Πολιτισμού (1990-1992), Υπουργός Δικαιοσύνης (1992-1993) και Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων (2004-2007). Συμμετείχε ενεργά σε σημαντικές νομοθετικές πρωτοβουλίες και στις διαδικασίες Αναθεώρησης του Συντάγματος.
Advertisement







Κατά τη θητεία της στην Προεδρία της Βουλής έδωσε έμφαση στην κοινοβουλευτική διπλωματία, πραγματοποιώντας επίσημες επισκέψεις σε Κοινοβούλια χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ασίας (Ιορδανία, Κίνα, Ιαπωνία), της Αφρικής (Αίγυπτος, Τυνησία) και της Νότιας Αμερικής (Χιλή), με ιδιαίτερη μέριμνα για τον απόδημο Ελληνισμό, ενώ φιλοξένησε αντίστοιχες αποστολές στην Ελλάδα.

Συνεργάστηκε με διεθνείς οργανισμούς και εκπροσώπησε το Ελληνικό Κοινοβούλιο στη διαδικασία κατάρτισης του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ συμμετείχε στις εργασίες της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Από το 1976 διηύθυνε το περιοδικό «ΠΟΙΝΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ», ένα από τα παλαιότερα και εγκυρότερα επιστημονικά περιοδικά στον χώρο των Ποινικών Επιστημών και της δικαστηριακής πρακτικής στην Ελλάδα, συμβάλλοντας και η ίδια με πλήθος άρθρων και σχολίων.

Υπήρξε δικηγόρος Αθηνών με ειδίκευση σε ποινικές υποθέσεις από το 1962 έως το 2008 και συγγραφέας πολλών βιβλίων και μελετών Ποινικού Δικαίου, Ποινικής Δικονομίας και πολιτικού προβληματισμού.

Στις 29 Απριλίου 2010 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών στην έδρα Ποινικού Δικαίου. Μιλούσε και έγραφε γερμανικά, αγγλικά και γαλλικά.