Το ναυάγιο της Χίου ως αφορμή για ένα εθνικιστικό κρεσέντο – Η ρητορική περί «παράνομων εισβολών» που θυμίζει τις πιο σκοτεινές μέρες του πολιτικού λόγου – Η προσπάθεια να «χαϊδέψει» τα αυτιά του ακροδεξιού ακροατηρίου την ώρα που μιλά για την ιερότητα της ζωής – Ένα επικίνδυνο πολιτικό παιχνίδι με τις λέξεις και τον φόβο
Η Μαρία Καρυστιανού, με τη δήλωσή της για τους 15 νεκρούς στη Χίο, αποκαλύπτει για άλλη μια φορά το σκοτεινό πρόσωπο του ακροδεξιού μορφώματος που θα ιδρυθεί σε λίγο καιρό. Χρησιμοποιώντας τη φράση «παράνομες εισβολές», υιοθετεί πλήρως το λεξιλόγιο της σκληρής, ξενοφοβικής Δεξιάς, αντιμετωπίζοντας τους κυνηγημένους ανθρώπους όχι ως θύματα μιας τραγωδίας, αλλά ως απειλή για την εθνική κυριαρχία. Αυτό το ακροδεξιό παραλήρημα έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την εικόνα της γυναίκας που αγωνίζεται για το δίκαιο, καθώς τώρα εμφανίζεται να νομιμοποιεί τη θεωρία της «εισβολής», η οποία αποτελεί το βασικό αφήγημα όλων των ακροδεξιών.
Είναι οξύμωρο να μιλά κανείς για «αδιαπραγμάτευτη ανθρώπινη ζωή» και ταυτόχρονα να κατηγορεί το κράτος επειδή δεν απέτρεψε την «εισβολή» αυτών των ανθρώπων. Αυτή η διγλωσσία υποδηλώνει μια προσπάθεια να κρατήσει το ηθικό πλεονέκτημα, ενώ ταυτόχρονα κλείνει το μάτι σε ένα κοινό που ζητά «σφράγισμα» των συνόρων με κάθε κόστος. Η επίκριση προς την κυβέρνηση δεν γίνεται πλέον από τη σκοπιά των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά από τη σκοπιά της ελλιπούς καταστολής, γεγονός που την τοποθετεί πλέον σε μια πολύ συγκεκριμένη και σκοτεινή πολιτική γωνία.
Η «σκιά» των συμβούλων και ο λαϊκισμός της Δεξιάς
Η ανάρτηση της Καρυστιανού δεν είναι τυχαία. Το τελευταίο διάστημα εδώ στο Periodista.gr έχουμε αποκαλύψει με ονόματα και διευθύνσεις την πλαισίωσή της από ακροδεξιούς και άλλα στελέχη με πατριωτικές και εθνικιστικές καταβολές, όπως επίσης και την ακροδεξιά φυσιογνωμία του σκοταδιστικού μορφώματος. Η χρήση λέξεων-όπλων, όπως το «εισβολή», δείχνει ότι η Καρυστιανού εργαλειοποιεί τον πόνο για να χτίσει ένα προφίλ που συνδυάζει τον λαϊκισμό με την εθνική περιχαράκωση. Το κράτος αποδοκιμάζεται όχι για την έλλειψη ανθρωπιάς, αλλά για την έλλειψη ισχύος στην αποτροπή των «εισβολέων», μια ρητορική που ιστορικά έχει οδηγήσει σε επικίνδυνα μονοπάτια.
Η δήλωση αυτή αποτελεί «κόλαφο» για όσους πίστεψαν ότι η Καρυστιανού θα αποτελούσε μια προοδευτική εναλλακτική. Αντίθετα, η υιοθέτηση του ακροδεξιού λόγου δείχνει μια γρήγορη προσαρμογή στους κανόνες της ψηφοθηρίας, όπου ο φόβος για τον «ξένο» επιστρατεύεται για να καλύψει το πολιτικό κενό. Το «αδιαπραγμάτευτο» της ανθρώπινης ζωής φαίνεται να ισχύει μόνο στα λόγια, αφού στην πράξη η ίδια ζητά πιο αποτελεσματική «αποτροπή», ταυτιζόμενη με τις πιο σκληρές φωνές που ακούγονται σήμερα στην Ευρώπη για το μεταναστευτικό.
Ολόκληρη η ανάρτηση:
«Πόνος βαθύς για τους ανθρώπους που χάθηκαν, αλλά και επίκριση και αποδοκιμασία για ένα κράτος που δεν διαθέτει όσα πρέπει και δεν πράττει όσα μπορεί για την αποτροπή των παράνομων εισβολών και του ευτελισμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Δεν χωρεί αμφιβολία, οι νόμοι πρέπει να τηρούνται. Σημαντική η διαφύλαξη των δικαιωμάτων της χώρας. Επίσης όμως σημαντική και αδιαπραγμάτευτη η ανθρώπινη ζωή, για την προστασία της οποίας οφείλουμε να εξαντλήσουμε όλα τα μέσα διαφύλαξής της και να μπορούμε να αποδείξουμε ότι το πράξαμε. Το οφείλουμε σε κάθε άνθρωπο. Γιατί αυτό αρμόζει στην ανθρώπινη ζωή: ο μέγιστος σεβασμός, η μέγιστη προστασία».
Tags
Μαρία Καρυστιανού
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου