Σάββατο, Φεβρουαρίου 14, 2026

Πέντε εναλλακτικές ταινίες «αγάπης» για όσους σιχαίνονται τον Άγιο Βαλεντίνο Πέντε εναλλακτικές ιστορίες αγάπης που αποδεικνύουν ότι το σινεμά μπορεί να μιλήσει για τον έρωτα χωρίς ροζ κορδέλες.




 
 


Η ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου μπορεί για κάποιους να είναι αφορμή για λουλούδια, σοκολάτες και ρομαντικές δηλώσεις, όμως για άλλους είναι απλώς μια υπενθύμιση ότι ο έρωτας δεν χωρά πάντα σε καρδούλες και happy endings.
Το newsletter του iEidiseis καθημερινά στο inbox σου. Κάνε εγγραφή εδώ.

Υπάρχει και μια άλλη πλευρά του κινηματογράφου, εκεί όπου η αγάπη παρουσιάζεται πιο αδέξια, πιο σκοτεινή, πιο αληθινή, χωρίς φίλτρα και χωρίς τις συμβάσεις των κλασικών ρομαντικών κομεντί.


Για όσους λοιπόν δεν νιώθουν οικεία με τη «γιορτινή» εκδοχή του έρωτα, υπάρχουν ταινίες που προσεγγίζουν το συναίσθημα με διαφορετικό βλέμμα.
Η οικογένεια Άνταμς (1991)



Οι περισσότερες ρομαντικές ταινίες αφορούν δύο ανθρώπους που ερωτεύονται. Δεν υπάρχουν πολλές που να αφορούν δύο ανθρώπους που εξακολουθούν να είναι τρελά ερωτευμένοι μετά από χρόνια γάμου.

Ένα σπάνιο παράδειγμα είναι η ταινία «Η οικογένεια Άνταμς» του Μπάρι Σόνενφελντ. Εδώ έχουμε μια πραγματική ιστορία αγάπης, συνδυασμένη με γκοθ πνεύμα και αισθητική.


Η Μορτίσια και ο Γκόμεζ είναι ενα ζευγάρι που χορεύει μαζί, δείχνουν ο ένας στον άλλον τη στοργή και το πάθος τους, ενώ παράλληλα μοιράζονται την αγάπη τους για τα βασανιστήρια και τη δυστυχία, καθώς και δύο εντελώς αλλόκοτα, ψυχοπαθή παιδιά.
«Δράκουλας» (1992)



Ο «Δράκουλας» του Φράνσις Φορντ Κόπολα, ο οποίος διασκευάζει τη γνωστή ιστορία του Μπραμ Στόκερ, είναι στην πραγματικότητα μια ιστορία αγάπης και όχι τόσο ταινία τρόμου.

Ο αιμοβόρος κόμης, τον οποίο ενσαρκώνει ο Γκάρι Όλντμαν, είναι στην πραγματικότητα μια τραγική φιγούρα που είδε την αγαπημένη του να αυτοκτονεί πριν από τέσσερις αιώνες.

Flash forward στο παρόν και ο Δράκουλας βρίσκει τη μετανσάρκωση της αγαπημένης του στο πρόσωπο της Μίνα Χάρκερ (Γουινόνα Ράιντερ).


Όμως, η πραγματική αγάπη πάντα έχει εμπόδια… Και αυτά έχουν τη μορφή ενός παλουκιού που θέλει να καρφωθεί στη ραγισμένη καρδιά του Κόμη Δράκουλα!
WALL-E (2008)



ΟΚ, για κάποιους είναι λίγο δύσκολη η ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου και δεν είναι ό,τι καλύτερο να τους προτείνουμε μια ταινία που σίγουρα θα σε κάνει να πλαντάξεις στο κλάμα.

Αλλά τι να κάνουμε που πρόκειται για ένα εξαιρετικό animation της Pixar που έχει βραβευθεί και με Όσκαρ!

Εγκλωβισμένος σε μια μετα-αποκαλυπτική Γη που έχει καταστραφεί από την ανθρώπινη υπερκατανάλωση, ο WALL-E καθαρίζει επιμελώς το χάος της ανθρωπότητας, ενώ παράλληλα προσπαθεί να ξεγελάσει τη μοναξιά του βλέποντας ξανά και ξανά το μιούζικαλ του 1969 Hello, Dolly!


Ο μόνος του φίλος φαίνεται να είναι ένα είδος κατσαρίδας, μέχρι που ένα άλλο ρομπότ, η EVE, κάνει την εμφάνισή της και ξεκινάει ένα ρομαντικό ειδύλλιο.

The Lobster (2015)



Δεν θα μπορούσαμε να μην τιμήσουμε τον δικό μας Γιώργο Λάνθιμο, ο οποίος δημιουργεί μια απολαυστικά λανθιμική δυστοπία, όπου όλοι οι singles αναγκάζονται να βρούν την αγάπη της ζωής τους μέσα σε 45 μέρες ή να μεταμορφωθούν σε ζώο της επιλογής τους.

Στον αντίποδα, υπάρχουν οι Μοναχικοί, οι οποίοι απαγορεύεται να έχουν ερωτικούς συντρόφους.


Στον πρωταγωνιστικό ρόλο έχουμε τον Κόλιν Φάρελ σε μια ερμηνεία που είναι ξεκαρδιστική και λυπηρή ταυτόχρονα.
Get Out (2017)



Η ταινία-σταθμός που καθιέρωσε τον σκηνοθέτη και σεναριογράφο Jordan Peele, όπως επίσης και το στούντιο Α24. Είναι επίσης από τις πρώτες ταινίες τρόμου που έχουμε μαύρο πρωταγωνιστή.

Σε όλες τις σχέσεις, έρχεται κάποια στιγμή που γνωρίζεις τους γονείς του/της συντρόφου σου. Έτσι, γίνεται και στην περίπτωση του Chris που ταξιδεύει στο πατρικό της καλής του, Rose.

Βασική λεπτομέρεια: ο Chris είναι μαύρος και η Rose λευκή. Όσα μάθει ο Chris για την καλή του και τους γονείς της θα τους προκαλέσουν σοκ…


Μια άκρως σατιρική και επικριτική ταινία τρόμου που έχει πολλά να πει για τον ρατσισμό και τη σύγχρονη Αμερική.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου