Γράφει οΧρήστος Μέγας
Στη Γερμανία ξεκινά επίσημη συζήτηση τεσσάρων μηνών (εισηγήσεις τον προσεχή Ιούνιο) για την αύξηση των ορίων ηλικίας για συνταξιοδότηση.
Το newsletter του iEidiseis καθημερινά στο inbox σου. Κάνε εγγραφή εδώ.
Στην Ελλάδα ανά 3ετία προβλέπεται η αύξηση των ηλικιακών ορίων αναλόγως του προσδόκιμου ζωής.
Και στις δύο χώρες το (ανώτατο) όριο εξόδου είναι το 67ο έτος της ηλικίας.
Ελλάδα και Γερμανία είναι χώρες της Ευρωπαϊκής ‘Ένωσης και του ΝΑΤΟ. Και οι δυο καλούνται να αυξήσουν τον προϋπολογισμό (αμυντικού) εξοπλισμού λόγω βίαιης αποχώρησης των ΗΠΑ από την Ευρώπη…
Η αύξηση των ηλικιακών ορίων είναι η «απάντηση» των τεχνοκρατών στην αύξηση του προσδόκιμου ζωής. Όσο περισσότερο ζουν οι άνθρωποι, λέει αυτή η λογική, πρέπει να εργάζονται και περισσότερο. Ανεξαρτήτως εάν η επιστήμη πλέον ξεχωρίζει δύο επιμέρους υπο-κατηγορίες για τους συνταξιούχους:την 3η ηλικία, η οποία είναι σε θέση να ταξιδεύει, να καταναλώνει και, κατ ελάχιστον, να αυτοεξυπηρετείται και
την 4η ηλικία η οποία έχει ανάγκη συνδρομής, περίθαλψης και υποβοήθησης…
Την προηγούμενη φορά που ήταν να επανεξεταστούν τα όρια ηλικίας στην Ελλάδα (62ο με 40 έτη ασφάλισης και 67ο με τουλάχιστον 15 έτη), η πανδημία και οι χιλιάδες θάνατοι, κυρίως ηλικιωμένων, λόγω covid, περιόρισε τη συζήτηση λόγω μείωσης, πρώτη φορά από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, του προσδόκιμου ζωής.
Τη δεύτερη φορά (τώρα), βρισκόμαστε ήδη σε προεκλογική περίοδο. Και αυτά τα κοινωνικά θέματα προκαλούν ισχυρές πολιτικές αναταράξεις…
Με τη δραματική αύξηση των ορίων ηλικίας για συνταξιοδότηση (Αύγουστος 2015-γ’ μνημόνιο) και τη μείωση των συντάξεων (νόμος Κατρούγκαλου-Μάιος 2016), η συνολική συνταξιοδοτική δαπάνη έχει περιοριστεί στο 13,6 % του ΑΕΠ (περί τα 34 δισ. ευρώ με ΑΕΠ άνω των 250 δισ.). Με τελικό στόχο το 12,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2060… Αν και αυτός ο δημοσιονομικός/περιοριστικός στόχος θα έχει επιτευχθεί πριν βγει η τρέχουσα δεκαετία, κυρίως λόγω δραματικής συμπίεσης των συντάξεων των νεώτερων γενεών, χορήγησης αυξήσεων ούτε καν στο ύψος του πληθωρισμού και «παγώματος» των επικουρικών συντάξεων, η συζήτηση επικαιροποιείται και πάλι καθώς αναμένεται να κατευθυνθεί σε εξοπλισμούς ένα επιπλέον 2% του ΑΕΠ (από σχεδόν 3% σήμερα στο 5% ή, επιπλέον 5 δισ. ευρώ το χρόνο).
Ένα τεράστιο ποσό που αναμένεται να αφαιρεθεί από κοινωνικές παροχές, κυρίως δε τις συντάξεις, την στήριξη υποδομών της Περιφέρειας, το Κοινωνικό Κράτος…
Εκλογές και σενάρια
Η αντίστοιχη συζήτηση στην Ελλάδα θα προκληθεί μετά τις εκλογές. Κυρίως δε εάν η συντηρητική κυβέρνηση του κ.Μητσοτάκη, πολιτικά ομογάλακτη του καγκελαρίου Μέρτς στη Γερμανία, κερδίσει και 3η κυβερνητική θητεία (έστω με συμμάχους…).
Είναι δοκιμασμένο εξάλλου, οι πιο σκληρές, κοινωνικά/οικονομικά αποφάσεις να λαμβάνονται μετά από εκλογές και στο τέλος του πολιτικού βίου. Όχι (πάντα) ως εκδίκηση, αλλά σαν δήθεν «ώριμη και αναγκαία επιλογή». Αν και καταλήγει σε τιμωρία των ψηφοφόρων…
Βασική παράμετρες στις εξεταζόμενες προσαρμογές σε Γερμάνια και Ελλάδα είναι τα έτη λήψης της σύνταξης μετά το 62ο έτος (ηλικία που επέρχεται ο συνταξιοδοτικός κίνδυνος). Με δεδομένο ότι η μέση ηλικία θανάτου ξεπερνά πλέον το 82ο έτος της ηλικίας, η καταβολή συντάξεων επί 20ετία και πλέον αναφέρεται σαν το μεγαλύτερο διάστημα που το ασφαλιστικό σύστημα δίνει παροχές. (Στην Γερμανία πριν 60 ή 80 χρόνια η παροχή περιοριζόταν κατά μέσο όρο στα 10 έτη…).
Τα σενάρια για την Ελλάδα είναι δύο:Οριζόντια αύξηση των ηλικιακών ορίων κατά 6 μήνες, δηλαδή στο 62ο και 6 μήνες με 40 έτη ασφάλισης και στο 67ο και 6 μήνες με λιγότερα έτη.
Την μείωση των πλασματικών ετών που μπορεί να αναγνωρίσει ένας ασφαλισμένος. Από 7 σήμερα στα 5 ή, ακόμη, και τα 4 έτη.
Κατ’ αυτόν τον τρόπο θα τιμωρούνται όσοι έχουν μεγαλύτερα διαστήματα σπουδών (αργή είσοδο στην αγορά εργασίας) και κενά ασφαλιστικά λόγω ανεργίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου