Στη ρομαντική αλλά και βίαιη δεκαετία του 1960, τα κινήματα σε όλο τον κόσμο, πίστευαν ότι θα τον αλλάξουν με την ποίηση και το τραγούδι. Από την εξορία όπου βρισκόταν ο Γιάννης Ρίτσος, έγραφε το 1949 : «δεν τραγουδάμε για να ξεχωρίσουμε , αδελφέ μου απ τον κόσμο. Εμείς τραγουδάμε για να σμίξουμε τον κόσμο». Ξεχάστε αυτές τις ρομαντικές εκφάνσεις και θεωρίες. Ο κόσμος, αν πιστέψουμε την συμπαθή Έφη Αχτσιόγλου, μπορεί να αλλάξει με δυο κουταλιές κινόα και λίγο γάλα σόγιας.
Με μια βαρυσήμαντη ανάρτησή της, η πρώην Υπουργός και παρά λίγο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, ξεκαθάρισε: «Η επιλογή της χορτοφαγίας απορρέει από τη συνεχή προσπάθεια να μπούμε στη θέση του άλλου, να δούμε τον κόσμο μέσα από τα δικά του μάτια, να νιώσουμε τον δικό του πόνο . Υπό αυτό το πρίσμα, πράγματι, βιγκανισμός και τραμπισμός δεν πάνε μαζί. Όσο ενισχύεται ο δεύτερος, θα μειώνεται η επιρροή του πρώτου».
Χιλιάδες ακόλουθοι της Έφης, αφού ξεπέρασαν το πρώτο σοκ διαπιστώνοντας πως δεν πρόκειται για τρολάρισμα αλλά για πολιτική ανάρτηση, επιχείρησαν την ερμηνεία του. Ανάμεσά τους και εγώ. Η συμπαθέστατη Έφη, συνδέει άμεσα την κρεατοφαγία με τον Τραμπισμό. Όσο αναπτύσσεται ο Τραμπ, τόσο υποχωρεί ο βιγκανισμός. Ο οποίος βιγκανισμός και η χορτοφαγία έχουν ως αφετηρία να δούμε τον κόσμο από τη θέση του άλλου που πονά. Φαντάζομαι ότι η Έφη Αχτσιόγλου μας καλεί να δούμε τον κόσμο υπό το βλέμμα του προβάτου ή της γίδας που θα υποστούν τον πόνο της σφαγής. Και αφού δούμε και σκεφτούμε ως αμνοερίφια, να κάνουμε τα κουμάντα μας για τον κόσμο. Φροντίδα μας πρέπει να είναι ένας κόσμος γεμάτος με την «αγελάδα που γελά» όπως έλεγε μια παλιά διαφήμιση.
Με την ανάρτηση της Αχτσιόγλου έγινε έξαλλος ο χασάπης μου, όχι γιατί του κάνει μποϋκοτάζ στις πωλήσεις, αλλά γιατί ο άνθρωπος είναι άκρως αντιτραμπικός και ούτε λίγο ούτε πολύ η Έφη τον θεωρεί apriori όργανο του Ντόναλντ.
Δεν πρόκειται για μια αφελή ή επιπόλαιη ανάρτηση. Η Έφη Αχτσιόγλου, εκφράζει την γενικότερη αντίληψη, ότι η βία, οι αντιθέσεις στον κόσμο, απορρέουν από την έλλειψη ηθικής στάσης και ενσυναίσθησης. Δεν φταίνε ούτε η εκμετάλλευση, ούτε οι ανισότητες, ούτε τα συμφέροντα αλλά η στάση μας και η ελλιπής καλοσύνη μας απέναντι στα πράγματα. Αγάπη μόνο και αβοκάντο. Ο βιγκανισμός δεν είναι μενού διατροφής αλλά εργαλείο ερμηνείας του κόσμου. Ηθική προϋπόθεση που θα τον αλλάξει.
Φαίνεται πως η ιστορία επαναλαμβάνεται σαν φάρσα. Τη δεκαετία του 1960, οι αμφισβητίες νεολαίοι είχαν κατακλύσει το Θιβέτ για να κατακτήσουν την παγκόσμια ειρήνη μέσα από τις διδαχές του σουφισμού ενώ σήμερα η νεοαποκρυφιστική γαστρονομική θεωρία υπόσχεται την κατάκτηση της εσωτερικής και εξωτερικής ειρήνης με συνταγή βρασίματος του ραδικιού με το μπρόκολο.
Είναι δεδομένο ότι ζηλεύω αυτούς που καταφέρνουν να είναι χορτοφάγοι, αλλά δεν θεωρώ κακούς και πεπλανημένους, όσους (σαν και εμένα) υποκύπτουν στην πρόκληση της λιπαρής προβατίνας. Για να το πω ακόμη πιο σκληρά, έλεος με τους τύπους και τις τύπισσες, που θέλουν ο κόσμος να ερμηνεύεται με βάση τον τρόπο που τρώνε, κοιμούνται ή κάνουν σεξ. Με τον τρόπο που υποφέρουν προσωπικά ή ευτυχούν (;).
Οι θεωρίες εσωτερίκευσης και αυτοβελτίωσης, οι οποίες τοποθετούν τον άνθρωπο έξω από το κοινωνικό του περιβάλλον, ως μια μονάδα που έχει την προσωπική ευθύνη για όσα συμβαίνουν, δεν είναι ούτε αριστερές ούτε προοδευτικές. Είναι απόρροια του σκληρού νεοφιλελευθερισμού και του καταναλωτισμού οι οποίες εμφανίζονται ως δικαιωματικά κινήματα. Μην παλεύεις με την αδικία, μην απαιτείς άλλες συνθήκες ζωής, απλώς αυτοβελτιώσου. Φάε σπόρους τσία και πιες πολύ νερό να πάνε κάτω τα φαρμάκια.
Αν η Έφη Αχτσιόγλου δυσανασχετεί με όσα γράφω, της έχω και χειρότερα. Την ενημερώνω λοιπόν (καλά τα βιβλία αυτοβελτίωσης αλλά πιο διδακτική η ιστορία) πως ο μεγαλύτερος σφαγέας όλων των εποχών, ο Αδόλφος Χίτλερ, ναι , ήταν χορτοφάγος. Από το 1933 έως το θάνατό του, δεν έτρωγε κρέας, ενώ ήταν αποδεδειγμένα φιλόζωος. Απλώς δεν αγαπούσε τόσο πολύ τους ανθρώπους.
Όπως μάλιστα αναφέρει ο Άλμπερτ Σπέερ (υπουργός Εξοπλισμών του Χίτλερ), στα απομνημονεύματά του «Μέσα στο Τρίτο Ράιχ», ο Αδόλφος χρησιμοποιούσε ζωντανές και φρικιαστικές περιγραφές για τα βάσανα και την σφαγή των ζώων στο τραπέζι για να αποτρέψει τους συναδέλφους του από την κατανάλωση κρέατος. Έκανε δηλαδή αυτό που προτρέπει η Έφη Αχτσιόγλου, καλούσε να δούμε τον κόσμο υπό το βλέμμα των ζώων που πονάνε.
Ο Χίτλερ τον έβλεπε, αλλά σκότωσε και κάτι εκατομμύρια ανθρώπους. Ίσως έπρεπε να κάνει και λίγο γιόγκα. Θα είχαμε γλυτώσει τα χειρότερα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου