...ήπιο ύφος, χωρίς κραυγές, ύβρεις, τοξική ρητορική, λαϊκισμούς, δημαγωγίες, δολοφονίες χαρακτήρων, δίκες προθέσεων, δηλητηριώδη υπονοούμενα, βιτριολικά σχόλια, οπαδικές συμπεριφορές, χουλιγκανισμούς. Μαγική εικόνα. Ποτέ στην Ελλάδα δεν είχαμε μια τέτοια… ειδυλλιακή κατάσταση και όσοι(ες) σήμερα μιλούν για πρωτοφανή γεγονότα που προκαλούν τους πολίτες, τους θυμώνουν, τους απογοητεύουν και τους σπρώχνουν στην παραίτηση, είτε δεν γνωρίζουν την Ιστορία είτε η μνήμη τους επιλέγει ό,τι τη βολεύει από το παρελθόν, αποσιωπώντας τις πολλές ακρότητες που έχουμε ζήσει. Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν για τους αντιπάλους του μέθυσος, πράκτορας των ΗΠΑ, αρχηγός της «17 Νοέμβρη», ανελέητος λαϊκιστής. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ήταν ο Εφιάλτης. Ο Κώστας Σημίτης ήταν ο λογιστής των Βρυξελλών και προδότης (Ιμια). Ο Κώστας Καραμανλής ήταν η Ντόλι. Ο Αλέξης Τσίπρας, ακροαριστερός λαϊκιστής, οπαδός της δραχμής, προδότης, εισέπραττε μίζες από τον Μαδούρο...
Αφορμή για τις παραπάνω παρατηρήσεις για το σήμερα και για το όχι και τόσο μακρινό χτες είναι ο θόρυβος που έχει ξεσπάσει για την ποιότητα της πολιτικής (;) σύγκρουσης μεταξύ του υπουργού Υγείας Αδωνη Γεωργιάδη και της προέδρου της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωής Κωνσταντοπούλου. Εκρηκτικοί χαρακτήρες και οι δύο, τρέφονται με τους διαξιφισμούς, ούτε μπορούν ούτε θέλουν να τιθασεύσουν το πάθος τους, βρίσκουν ή κατασκευάζουν αφορμές για να πυροδοτήσουν το κλίμα και να αναμετρηθούν εφ’ όλης της διδακτέας ύλης, μερικές φορές με οξύτητα που θυμίζει ανώμαλες περιόδους της κοινοβουλευτικής ζωής της χώρας, όπως ήταν για παράδειγμα η περίοδος της Αποστασίας το 1965...
αναλυτικά στην efsyn.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου