Η διπλωματία της υποτέλειας: Μητσοτάκης και Γεραπετρίτης σε ρόλο «δεδομένου συμμάχου»

 


 



Με την εθνική κυριαρχία υπό αμφισβήτηση και την Ελλάδα σε ρόλο «μαριονέτας» στη σκακιέρα της Μέσης Ανατολής, η κυβέρνηση Μητσοτάκη ολισθαίνει σε μια πολιτική που προκαλεί εθνική οργή

Η εικόνα που εκπέμπει το κυβερνητικό δίδυμο Κυριάκου Μητσοτάκη και Γιώργου Γεραπετρίτη έχει προκαλέσει κύμα αγανάκτησης. Την ώρα που οι προκλήσεις της Τουρκίας κλιμακώνονται και ο Ερντογάν αμφισβητεί ανοιχτά κυριαρχικά δικαιώματα, η κυβέρνηση επιλέγει την οδό της «ήρεμης περιόδου», που στην πραγματικότητα μεταφράζεται σε μια διαρκή υποχωρητικότητα. Οι πολίτες βλέπουν με αποτροπιασμό την ηγεσία του τόπου να προβαίνει σε κινήσεις που εκλαμβάνονται ως «υποκλίσεις», την ώρα που το Αιγαίο γίνεται πεδίο καθημερινών παραβιάσεων. Η ρητορική περί «ισχυρής Ελλάδας» καταρρέει μπροστά στη σκληρή πραγματικότητα του ενδοτισμού.
 
 
«Νταής» στους αδύναμους, «κότα» στους ισχυρούς

Η στρατηγική του Μεγάρου Μαξίμου αποκαλύπτεται ως ένα επικίνδυνο διπλό πρόσωπο. Στο εσωτερικό, ο κ. Μητσοτάκης παριστάνει τον «νταή» απέναντι σε κάθε φωνή κριτικής, επιβάλλοντας μια επικοινωνιακή μονοκρατορία. Στο εξωτερικό, όμως, η κυβέρνηση επιλέγει να κρύβεται πίσω από το Ισραήλ, ταυτιζόμενη πλήρως με επιθετικές επιλογές που δεν αφορούν το εθνικό συμφέρον της χώρας μας. Η Ελλάδα μετατρέπεται σε «ουρά» των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, εμπλεκόμενη σε μια σύρραξη στη Μέση Ανατολή που μας αφήνει εκτεθειμένους.
Ο κίνδυνος της τυφλής εμπλοκής

Η απόφαση για την αποστολή φρεγατών και μαχητικών, χωρίς καμία πρόνοια για την εθνική ομοψυχία, αποτελεί το αποκορύφωμα της αλαζονείας. Ο κ. Μητσοτάκης, αρνούμενος πεισματικά να συγκαλέσει το Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών, επιβεβαιώνει ότι η εξωτερική πολιτική της χώρας ασκείται πίσω από κλειστές πόρτες. Η αποκάλυψη για τους πυραύλους με κατεύθυνση τη Σούδα έρχεται να «ξεγυμνώσει» το κυβερνητικό αφήγημα περί ασφάλειας, αποδεικνύοντας ότι η μετατροπή της χώρας σε νατοϊκό ορμητήριο την καθιστά άμεσο στόχο.

Η ιστορία θα είναι αμείλικτη για όσους επέλεξαν να μετατρέψουν την Ελλάδα από πυλώνα σταθερότητας σε «δεδομένο σύμμαχο», θυσιάζοντας την εθνική αξιοπρέπεια στον βωμό μιας αμφίβολης γεωπολιτικής στήριξης. Η «ξεφτίλα» των χειρισμών Μητσοτάκη – Γεραπετρίτη δεν είναι απλώς μια διπλωματική αποτυχία, αλλά μια πράξη που θέτει σε κίνδυνο την ίδια την επιβίωση της χώρας σε μια περιοχή που φλέγεται.