Σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ: «Μονομερή βλαπτική μεταβολή και προσβολή της προσωπικότητας» της Τυχεροπούλου αναγνώρισε η δικαιοσύνη

 
Πώς η απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών διέλυσε το «σχέδιο εξόντωσης» κατά του στελέχους που αποκάλυψε τη διαφθορά.
Γιάννης Τσακαρισιάνος
 


EUROKINISSI


Εξαιρετικής σημασίας είναι το σκεπτικό της δικαστικής απόφασης, υπ’ αριθμόν 411/2026 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που ήρθε να αποκαταστήσει πλήρως την τάξη και την επαγγελματική αξιοπρέπεια της Παρασκευής Τυχεροπούλου, εκθέτοντας με πρωτοφανή σφοδρότητα τις μεθοδεύσεις της τότε διοίκησης του αμαρτωλού ΟΠΕΚΕΠΕ.

Η απόφαση αυτή αποτελεί έναν πραγματικό καταπέλτη για τον τότε πρόεδρο του Οργανισμού, Κυριάκο Μπαμπασίδη, ο οποίος είχε καταφέρει να πάρει τα ηνία από τον Ευάγγελο Σημανδράκο με τρόπο που χαρακτηρίστηκε πραξικοπηματικός, σε αγαστή συνεργασία με το Μέγαρο Μαξίμου, προκειμένου να επιβληθεί ένα καθεστώς σιωπής και συγκάλυψης στον πολύπαθο οργανισμό.



Το Δικαστήριο, αξιολογώντας το σύνολο των αποδεικτικών μέσων, κατέληξε στο ακλόνητο συμπέρασμα ότι η μετακίνηση της κ. Τυχεροπούλου συνιστά μια σαφή «μονομερή βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας της και παράνομη προσβολή της προσωπικότητάς της». Στο σκεπτικό της απόφασης υπογραμμίζεται με έμφαση ότι «η ανάκληση της ενάγουσας από τη θέση της Προϊσταμένης της Διεύθυνσης Εσωτερικού Ελέγχου και η τοποθέτησή της στο Τμήμα Πρωτοκόλλου, με αντικείμενο εργασίας υποδεέστερο των προσόντων και της εμπειρίας της, δεν υπαγορεύθηκε από πραγματικές υπηρεσιακές ανάγκες, αλλά υπήρξε προσχηματική». Η κρίση αυτή αποδομεί πλήρως το αφήγημα της διοίκησης, αναδεικνύοντας ότι ο πραγματικός στόχος ήταν η εξόντωση ενός στελέχους που αρνήθηκε να «συμμορφωθεί προς τας υποδείξεις». Το αποτέλεσμα των υποδείξεων αυτών, που έγινε γνωστό σε μεταγενέστερο χρόνο, είχε ως σκοπό την συγκάλυψη ενός γιγάντιου πολιτικού σκανδάλου με βασικούς εμπλεκόμενους πρόσωπα από τον ίδιο τον οργανισμό- οι οποίοι συνεχίζουν και εργάζονται στα πόστα τους μέχρι και σήμερα- μέχρι και Υπουργούς της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Η Παρασκευή Τυχεροπούλου, στέλεχος με εγνωσμένη εμπειρία και αδιαμφισβήτητη ακεραιότητα, βρέθηκε στο στόχαστρο επειδή επέλεξε να υπηρετήσει το δημόσιο συμφέρον. Ως Προϊσταμένη Εσωτερικού Ελέγχου, είχε εισηγηθεί τη συνέχιση της δέσμευσης των ΑΦΜ παραγωγών που ελέγχονταν για παράνομες αγροτικές ενισχύσεις, μια κίνηση που προκάλεσε την άμεση και οργισμένη αντίδραση της διοίκησης Μπαμπασίδη. Το Δικαστήριο έκρινε ότι «η ενέργεια του Προέδρου του Δ.Σ. υπερέβη τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη και ο κοινωνικός και οικονομικός σκοπός του διευθυντικού δικαιώματος, έχοντας εκδικητικό χαρακτήρα λόγω της άρνησης της ενάγουσας να συμβιβαστεί με πρακτικές που έπλητταν το δημόσιο συμφέρον».


Επιπλέον στην απόφαση αναδεικνύεται το σκοτεινό «τρίπτυχο των μεθοδεύσεων» που συγκροτήθηκε από τους Μπαμπασίδη, Μάνου και Παναγόπουλο. Ο Κυριάκος Μπαμπασίδης εμφανίζεται ως ο «αρχιτέκτονας της ανάκλησης», υπογράφοντας μια απόφαση που η δικαιοσύνη χαρακτήρισε προσχηματική και παράνομη. Στο πλευρό του, η πληρεξούσια δικηγόρος Αλεξάνδρα Μάνου επιχείρησε να «ντύσει» με τον μανδύα της «υπηρεσιακής ανάγκης» και της «αναδιοργάνωσης» μια κατάφωρη βλαπτική μεταβολή. Ωστόσο, οι ισχυρισμοί αυτοί κατέρρευσαν, καθώς το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι «η μετακίνηση ενός στελέχους με την εξειδίκευση της ενάγουσας σε θέση απλού υπαλλήλου, χωρίς καν τη διάθεση των απαραίτητων μέσων, όπως γραφείου και ηλεκτρονικού υπολογιστή, καταδεικνύει σαφή πρόθεση επαγγελματικής υποβάθμισης».


Τον δικό του ρόλο στην επιχείρηση ανταπόδειξης έπαιξε ο μάρτυρας του Οργανισμού, Χαράλαμπος Παναγόπουλος, η κατάθεση του οποίου όμως «δεν κρίθηκε πειστική από το Δικαστήριο». Η προσπάθειά του να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα και να παρουσιάσει την εκδικητική δίωξη ως μέτρο για την «αποτελεσματικότητα» της υπηρεσίας προσέκρουσε στην κοινή λογική και στα ακλόνητα στοιχεία που προσκόμισε η πλευρά της κ. Τυχεροπούλου. Η δικαστική απόφαση φέρνει στο φως πρακτικές που χρησιμοποιήθηκαν για να «μαζευτούν» τα ασυμμάζευτα στον αμαρτωλό οργανισμό και να σταλεί ένα τρομοκρατικό μήνυμα σε όσους τολμούσαν να αποκαλύψουν τη διαφθορά.

Αξίζει να υπενθυμιστεί ότι η Παρασκευή Τυχεροπούλου δεν ήταν μια τυχαία υπάλληλος, αλλά το πρόσωπο που πρωτοστάτησε στις αποκαλύψεις του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ, έχοντας ενεργό ρόλο και στενή συνεργασία με το γραφείο των εντεταλμένων Ευρωπαίων Εισαγγελέων της χώρας. Η δίωξή της ήταν μια απόπειρα να κοπεί ο δίαυλος επικοινωνίας με τις ευρωπαϊκές αρχές και να σταματήσει η έρευνα για τη διασπάθιση δημόσιου χρήματος. Το Πρωτοδικείο Αθηνών αναγνώρισε ότι οι ενέργειες της διοίκησης «προσέβαλαν βάναυσα την προσωπικότητα και την υπηρεσιακή υπόληψη της ενάγουσας», η οποία δικαιώνεται πλέον ηθικά και νομικά.