Τα πράγματα είναι άσχημα αλλά μπορούν να γίνουν και χειρότερα. Η Μέση Ανατολή φλέγεται, οι φωτιές έγλειψαν την Κύπρο και οι καπνοί φτάνουν στην Αθήνα. Η νέα πολεμική σύρραξη, ξεκίνησε όταν οι Ισραηλινοί αποφάσισαν να κάνουν «προληπτικό χτύπημα» στο Ιράν. Είναι σαν τις προληπτικές συλλήψεις που κάνει ο Χρυσοχοΐδης, αλλά αντί για κλομπ έχουμε πυραύλους.
Για να εξηγήσουμε όμως την ουσία των προληπτικών χτυπημάτων, πρακτικά σημαίνει πως μια χώρα, χτυπάει μια άλλη χώρα όταν θεωρήσει ότι αυτό εξασφαλίζει την ασφάλειά της. Και για να το μεταφέρω στα καθ’ ημάς, αν για παράδειγμα αύριο θεωρήσει ο Ερντογάν πως κάτι απεργάζεται εναντίον του ο Μητσοτάκης (εντάξει είμαστε και στήλη με πλεονάζον χιούμορ) ρίχνει έναν πύραυλο στο Μέγαρο Μαξίμου και στη συνέχεια ανακοινώνει πως έτσι έχουν αποτραπεί τα χειρότερα.
Επειδή όμως οι σχέσεις κρατών διέπονται ή πρέπει να διέπονται από κανόνες που αποκαλούμε Διεθνές Δίκαιο, δεν μπορεί χώρα να επιτεθεί σε άλλη χώρα και μάλιστα προληπτικά. Επίσης δεν μπορεί οποιαδήποτε χώρα να εμπλακεί στα εσωτερικά θέματα και τη διακυβέρνηση μια άλλης χώρας. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης για παράδειγμα (μεγάλη η χάρη του) δεν μπορεί να επιτεθεί στη Ναμίμπια γιατί δεν του αρέσει το καθεστώς ή τα κρέατα της χώρας που έχουν κατακλύσει την ελληνική αγορά.
Τα έχει ξεκαθαρίσει αυτά η παγκόσμια ιστορία η οποία ωστόσο είναι γεμάτη και από περιστατικά παραβίασης. Για τραγική ειρωνεία, αυτές τις παραβιάσεις τις έχουν κάνει συνήθως οι Αμερικανοί οι οποίοι συνηθίζουν ο,τι δεν τους αρέσει να το βομβαρδίζουν. Εξαιρείται βέβαια η Σαουδική Αραβία η οποία κόβει μεν κεφάλια αλλά δίνει και πετρέλαιο στις ΗΠΑ, οπότε αποσβένει την όποια δυσαρέσκεια για το καθεστώς.
Με την επίθεση στο Ιράν δημιουργήθηκαν στην Ελλάδα δύο ειδών κλονισμοί. Ο πρώτος είναι ο εμφανής και λογικός. Οι άνθρωποι ανησυχούν γιατί ξεκινάει ένας ακόμη πόλεμος με απρόβλεπτα πιθανά αποτελέσματα. Υπάρχουν όμως και οι αντιστρόφως κλονισμένοι. Όσοι δηλαδή θεωρούν ότι το Ισραήλ επιτέλους έκανε αυτό που έπρεπε δηλαδή επιτέθηκε στο Ιράν για να τελειώνουμε με τους μουλάδες και το καθεστώς τους. Η θεωρία ότι αν δεν ήταν το Ισραήλ, το μοναδικό δημοκρατικό κράτος στη Μέση Ανατολή θα φοράγαμε φερετζέδες, παράγεται και αναπαράγεται από τους εν Ελλάδι φίλους του Ισραήλ που τα τελευταία χρόνια επεκτείνονται σε όλους τους πολιτικούς χώρους. Για να σας δώσω να καταλάβετε, υπάρχουν πάνω από πέντε πρώην υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ που αποκαλούν χαϊδευτικά τον Νετανιάχου ως Μπι Μπι που είναι το χαϊδευτικό του. Ή όπως θα έλεγε και ο εκδότης του Documento, το Predator έχει κάνει δουλειά στην Ελλάδα.
Δεν ξέρω πού στηρίζεται αυτή η θεωρία περί προστατευτικού ρόλου του Ισραήλ, το οποίο από την δεκαετία του ’40 βρίσκεται σε συνεχή πόλεμο με τους πάντες γύρω του.
Θα μου επιτρέψετε ακόμη να δανειστώ μερικά στοιχεία από την Ιστορία, με βάση την οποία η οποία αντιπαράθεσή μας με το Ιράν έγινε πριν από 2.500 χρόνια. Από την άλλη η επέμβαση των ΗΠΑ στα ελληνικά πράγματα είναι συνεχής και συμπεριλαμβάνει ντροπιαστικές στιγμές όπως η Χούντα και το Κυπριακό.
Οι μουλάδες από την άλλη και στο Ιράν και στο Αφγανιστάν και όπου γης, ανέβηκαν στην εξουσία με τη βοήθεια των Αμερικάνων. Στο Αφγανιστάν εκπαιδεύτηκαν από τη CIA για να διώξουν τους Σοβιετικούς και τελικώς έγιναν τέρατα που δάγκωσαν το χέρι που τους τάιζε. Το πιο πρόσφατο και εκφραστικό παράδειγμα αφορά τη Συρία. Οι Αμερικανοί τοποθέτησαν στη Δαμασκό τον πρώην τρομοκράτη του ISIS που οι ίδιοι κυνήγησαν, τον διαβόητο Τζολάνι ως τοποτηρητή και ειρηνοποιό.
Ποιο είναι το συμπέρασμα; Οι ΗΠΑ κάνουν την δουλειά τους (ναι κομμάτι αυτής της δουλειάς είναι να σκοτώνουν όσους βαφτίζουν κακούς και στη συνέχεια να τους παίρνουν τα πετρέλαια) και μέλημα κάθε δημοκρατικής χώρας είναι να μην δώσει το δικαίωμα με τη στάση της να γίνουμε τσιράκια και στο τέλος να γίνουμε και οι ίδιοι θύματα. Από όσα γνωρίζουμε, για να το πω διαφορετικά, ο κίνδυνος δεν είναι να υποταχθούμε στους μουλάδες,ούτε να φορέσουν οι Ελληνίδες τσαντόρ, αλλά να γίνουμε οι μούλοι της κατάστασης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου