Μακρόν, Μητσοτάκης και Χριστοδουλίδης στήνουν νέα ευρωπαϊκή αρμάδα – Με το βλέμμα στα κέρδη των ομίλων και τις «χρυσοπληρωμένες» φρεγάτες, η Ελλάδα μπαίνει στην πρώτη γραμμή της σύγκρουσης
Σε μια χρονική στιγμή που η Μέση Ανατολή φλέγεται από τις αμερικανοϊσραηλινές επιθέσεις στο Ιράν, οι ηγέτες της Ελλάδας, της Γαλλίας και της Κύπρου επέλεξαν την αεροπορική βάση της Πάφου για να ανακοινώσουν την περαιτέρω στρατιωτικοποίηση της περιοχής. Με το γνώριμο πρόσχημα της «αποκλιμάκωσης» και της «ασφάλειας», ο Εμανουέλ Μακρόν και ο Κυριάκος Μητσοτάκης προανήγγειλαν μια νέα, διευρυμένη στρατιωτική αποστολή.
Ο Γάλλος Πρόεδρος έκανε λόγο για την ανάπτυξη 8 φρεγατών και ενός αεροπλανοφόρου, που θα επιχειρούν από την Ανατολική Μεσόγειο μέχρι τα Στενά του Ορμούζ. Παρά τις προσπάθειες να παρουσιαστεί η κίνηση ως «αμυντική», είναι σαφές ότι η κύρια στόχευση είναι η προστασία των εμπορικών οδών και των συμφερόντων των μεγάλων πετρελαϊκών και εφοπλιστικών ομίλων, την ώρα που το κόστος της ενέργειας στραγγαλίζει τα νοικοκυριά.
Μητσοτάκης: «Είμαστε λίγοι» – Η έκκληση για περισσότερη εμπλοκή
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η παραδοχή του Κυριάκου Μητσοτάκη ότι οι δυνάμεις της επιχείρησης Aspides είναι «λίγες» για το μέγεθος της κρίσης. Η έκκλησή του προς τα υπόλοιπα κράτη-μέλη της ΕΕ να συνδράμουν, αποκαλύπτει την πρόθεση της Αθήνας να αναλάβει ρόλο πρωταγωνιστή σε μια σύγκρουση που δεν αφορά την άμυνα της χώρας, αλλά τους ανταγωνισμούς των ιμπεριαλιστικών μπλοκ.
Ο Έλληνας Πρωθυπουργός φαίνεται να επενδύει στην εικόνα του «καλού στρατιώτη» της Δύσης, τη στιγμή που η φρεγάτα «Κίμων», την οποία ο ελληνικός λαός πλήρωσε αδρά, βρίσκεται ήδη στην Κύπρο για να καλύπτει ΝΑΤΟϊκές υποδομές. Την ίδια ώρα, η Τουρκία παραμένει στο απυρόβλητο ως «στρατηγικός εταίρος» της ΕΕ, κατέχοντας το 37% της Κύπρου για πάνω από μισό αιώνα.
Η σημειολογία της εμπλοκής και η πραγματική «ασπίδα»
Ενώ οι τρεις ηγέτες αναμασούσαν τις ρήτρες αμυντικής συνδρομής και τη βούληση να υπερασπιστούν «κάθε σπιθαμή ευρωπαϊκού εδάφους», η πραγματικότητα στο πεδίο είναι διαφορετική. Η σπουδή για την αποστολή φρεγατών στις εμπόλεμες ζώνες έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη διπλωματική αδράνεια απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα στα Κατεχόμενα, όπου η Άγκυρα αναπτύσσει ήδη F-16.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, αντί να επιδιώκει την ουσιαστική αποκλιμάκωση και την ειρήνη, επιλέγει να ταυτιστεί με τις πολεμικές ιαχές του Παρισιού και της Ουάσιγκτον. Το ερώτημα που παραμένει αναπάντητο είναι ένα: Ποιο είναι το τίμημα που θα κληθεί να πληρώσει ο λαός για αυτή την επιλογή, την ώρα που οι τιμές του πετρελαίου εκτοξεύονται και η περιοχή μυρίζει μπαρούτι;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου