Μητσοτάκης και «Κίµων» στο βάθος του Κόλπου

 
Η κυβέρνηση εµπλέκει την Ελλάδα σε µια πολεµική περιπέτεια συµµετέχοντας στο κλαµπ των προθύµων, µε σκοπό να κερδίσει την εύνοια του Τραµπ, ρισκάροντας την ασφάλεια της χώρας.
Κώστας Βαξεβάνης
 


AP Images


Η Ελλάδα βρίσκεται στο σταυροδρόµι του πιο προβληµατικού και βρόµικου πολέµου ο οποίος είναι σε εξέλιξη. Του πολέµου που ξεκίνησε µε επιθέσεις του Ισραήλ και των ΗΠΑ εναντίον της επικράτειας του Ιράν και οι οποίες την πρώτη µέρα εξόντωσαν τη «µη αποδεκτή» ηγεσία της χώρας. Από µόνο του το επιχείρηµα ότι µπορεί χώρα να επιτεθεί σε άλλη χώρα γιατί διαφωνεί µε το καθεστώς της αντίκειται στους όρους της διεθνούς νοµιµότητας. Η Ελλάδα όµως δεν βρίσκεται στη µέση του πολέµου για γεωγραφικούς όρους. Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει εµφανώς ταχθεί υπέρ ενός παράνοµου πολέµου στο πλευρό των επιτιθέµενων παρέχοντας αρχικώς πολιτική κάλυψη (µε επιχειρήµατα περί µουλάδων και καθεστώτος), ενώ έχει αρνηθεί να απαιτήσει έστω και προσχηµατικά να τηρηθεί η διεθνής νοµιµότητα. Ο Κυρ. Μητσοτάκης δεν ζήτησε το αυτονόητο που ζητούσαν επί δεκαετίες όλοι οι Eλληνες πρωθυπουργοί, δηλαδή να εξαντληθούν τα διπλωµατικά µέσα και να τεθεί η όποια πολεµική δράση υπό τον έλεγχο του ΟΗΕ. ∆εν είναι µόνο η προβληµατική πολιτική και νοµική συµπεριφορά της κυβέρνησης. Ο Μητσοτάκης εµπλέκει άµεσα τη χώρα στον πόλεµο συµµετέχοντας εν αγνοία µας και σε επιχειρησιακό επίπεδο.

Από το περασµένο καλοκαίρι, όταν ξεκίνησαν οι πρώτες επιλεκτικές επιθέσεις στο Ιράν, ισραηλινά µεταγωγικά αεροσκάφη αλλά και ελληνικά µεταγωγικά πηγαινοέρχονται µεταξύ της Ελευσίνας και της αεροπορικής βάσης Νεβαντίµ. Τρεις φορές το Documento αποκάλυψε τις µυστηριώδεις πτήσεις οι οποίες εκ των υστέρων βαφτίστηκαν συµµετοχή σε κοινές ασκήσεις. Στα µέσα του Φεβρουαρίου η αµερικανική βάση της Σούδας είχε µετατραπεί σε βασικό τµήµα του military buildup των Αµερικανών για το Ιράν. Σε αντίθεση µε τον Ισπανό πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ, ο Ελληνας οµόλογός του δεν ζήτησε να µη χρησιµοποιηθούν οι αµερικανικές βάσεις για έναν παράνοµο πόλεµο. Από τις 2 Μαρτίου, µετά την επίθεση µε drones που δέχτηκε η βρετανική βάση στο Ακρωτήρι της Κύπρου, η Ελλάδα εµφανίζεται να έχει πλήρη και ουσιαστική εµπλοκή. Με απόφαση του πρωθυπουργού, ο υπουργός Αµυνας Νίκος ∆ένδιας ανακοίνωσε την αποστολή της νέας φρεγάτας «Κίµων» στην Κύπρο, η οποία κατέπλευσε ακολουθούµενη από τη φρεγάτα «Ψαρά» και τέσσερα πολεµικά αεροσκάφη F-16. Η αποστολή εµφανίστηκε ως εθνική αναγκαιότητα, αλλά στην πραγµατικότητα η φρεγάτα «Κίµων» τύπου Belharra, που πλέει το παρθενικό της ταξίδι και µε το πλήρωµά της να µην έχει καµιά εµπειρία στα νέα όπλα της, έχει τεθεί µέσω των ραντάρ της στην προστασία της εγγύς αεράµυνας του Ισραήλ. Σε όλο αυτό το πλαίσιο όπως έχει διαµορφωθεί πρέπει να συνυπολογίσουµε τις καταγγελίες του γενικού γραµµατέα του ΚΚΕ ∆ηµήτρη Κουτσούµπα ότι δύο από τα drones που καταρρίφθηκαν είχαν στόχο τη βάση της Σούδας. Η κυβέρνηση δεν προχώρησε σε διάψευση, ενώ ο ∆. Κουτσούµπας µε δηλώσεις του στο Documento σήµερα επιµένει στην αξιοπιστία των πληροφοριών. Πληροφορίες του Documento φέρουν µάλιστα τα δύο drones να έχουν εντοπιστεί από την ελληνική φρεγάτα «Ψαρά». Η κινητοποίηση και των ελληνικών δυνάµεων στην Κύπρο, αλλά και άλλων δυνάµεων από Ηνωµένο Βασίλειο, Γαλλία, Ισπανία και Ιταλία δεν σχετίζονται µε την Κύπρο. ∆ηµοσίευµα του έµπειρου και έγκυρου δηµοσιογράφου Ανδρέα Παράσχου στην Κύπρο εµφάνισε την κινητικότητα να σχετίζεται µε την αποθήκευση στη βρετανική βάση 56 πυρηνικών κεφαλών. Το δηµοσίευµα κατέβηκε λίγο µετά την ανάρτηση, αλλά ο δηµοσιογράφος επιµένει µιλώντας µε τον γράφοντα για την ακρίβεια των πληροφοριών. Σε ό,τι αφορά την πιθανότητα ύπαρξης πυρηνικών στο νησί, πηγή µεγάλης αξιοπιστίας επέµενε µιλώντας στο Documento ότι υπάρχουν πυρηνικά, αλλά δεν υπερβαίνουν τα δέκα.

Ο ∆ένδιας και η… φύλαξη της Κύπρου

Το πρωί της 1ης Μαρτίου ο Βρετανός υπουργός Άµυνας Τζον Χίλι αποκάλυψε ότι δύο πύραυλοι είχαν εκτοξευτεί µε στόχο την Κύπρο, αλλά καταρρίφθηκαν. Ο υπουργός δεν διευκρίνισε αν ο στόχος ήταν οι βρετανικές βάσεις στο νησί ή η κυπριακή επικράτεια. Το µεσηµέρι της ίδιας µέρας ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της κυπριακής κυβέρνησης Κωνσταντίνος Λετυµπιώτης, µε ανάρτησή του στα social media, διευκρίνισε πως «σε σχέση µε δηλώσεις και δηµοσιεύµατα που αναφέρονται σε εκτόξευση πυραύλων προς την κατεύθυνση της Κύπρου, διευκρινίζεται ότι δεν ισχύει και ούτε υπάρχει οποιαδήποτε ένδειξη ότι υπήρξε απειλή για τη χώρα».

Στις 2 Μαρτίου όµως, ο Έλληνας υπουργός Ν. ∆ένδιας όχι µόνο επιβεβαιώνει απειλή, αλλά ανακοινώνει και ελληνική προστασία: «Μετά τις απρόκλητες επιθέσεις στο έδαφος της Κυπριακής ∆ηµοκρατίας αποστέλλεται άµεσα στην Κυπριακή ∆ηµοκρατία η φρεγάτα “Κίµων” µαζί µε δεύτερη ελληνική φρεγάτα, η οποία θα φέρει το σύστηµα “Κένταυρος”».






Η κυπριακή κυβέρνηση γνώριζε πολύ καλά ότι υπήρξε εκτόξευση πυραύλων µε κατεύθυνση το νησί, όπως γνώριζε επίσης πως οι πύραυλοι δεν στόχευαν την Κυπριακή ∆ηµοκρατία αλλά τις βρετανικές βάσεις. Επέλεξε έτσι να κρατήσει χαµηλά το θέµα από το να δηµιουργήσει πανικό και την ψευδή εικόνα ότι η Κύπρος ήταν στόχος, αφού έτσι κι αλλιώς η επιθετική ενέργεια αφορούσε τις βρετανικές βάσεις που αποτελούν καθαρά υπερπόντιο βρετανικό έδαφος. Γιατί ο Ν. ∆ένδιας έδωσε άλλη διάσταση στο θέµα και µάλιστα εµφάνισε ψευδώς ότι δέχτηκε επίθεση το έδαφος της Κυπριακής ∆ηµοκρατίας; Πιάστηκε ο υπουργός Άµυνας να µη γνωρίζει ότι οι βάσεις είναι βρετανικό και όχι κυπριακό έδαφος; Προφανώς και όχι.


Χρειαζόταν ένα «εθνικό αφήγηµα» για να πλεύσει η συγκεκριµένη φρεγάτα στη θαλάσσια περιοχή της Κύπρου. Οταν πολιτικοί επιστήµονες και νοµικοί εξέθεσαν τον Ν. ∆ένδια λέγοντας πως οι βάσεις είναι βρετανικές, τότε η ελληνική κυβέρνηση δηµιούργησε την ανάγκη προληπτικής προστασίας της Κύπρου.

Είναι σηµαντικό να σηµειώσουµε ότι η Ελλάδα δεν προχώρησε σε καµιά προληπτική προστατευτική ενέργεια υπέρ της Κύπρου όποτε υπήρξαν προκλήσεις που αφορούσαν τον εθνικό της χώρο ή την κυπριακή ΑΟΖ και προέρχονταν από την Τουρκία. Για την κυβέρνηση Μητσοτάκη το δόγµα ήταν «η Κύπρος κείται µακράν» ενώ τα πλοία-απειλές «τα παρέσερνε ο άνεµος». Ανακάλυψε όµως την εγγύτητά της όταν υπήρξε µια αµφίβολη απειλή, την οποία ούτε η κυπριακή κυβέρνηση ήθελε να αναδείξει. Η απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης είναι µια άµεση αλλά κρυφή εµπλοκή στον πόλεµο.
Η φρεγάτα «Κίµων» και η εµπλοκή

Τις πρώτες ηµέρες των βοµβαρδισµών το Ιράν χτύπησε εκτεταµένα τις χώρες του Κόλπου. Η επιλογή θεωρήθηκε ως «στρατηγική του χάους», προσπάθεια δηλαδή να δηµιουργηθεί πολεµική ατµόσφαιρα και πανικός στα φιλοαµερικανικά αραβικά κράτη του Κόλπου. Ωστόσο φιλοϊρανικά δίκτυα ενηµέρωσης δηµοσίευαν φωτογραφίες και ισχυρίζονταν ότι η Τεχεράνη κατάφερε να πλήξει σοβαρούς στόχους αντί να επιδίδεται σε επιχείρηση πρόκλησης πανικού. Οι Ιρανοί φέρονταν να έχουν πλήξει τα ισχυρά ραντάρ προειδοποίησης στο Μπαχρέιν και το Κατάρ. Πρόκειται για τα µάτια του πολέµου, ραντάρ που µπορούν να προειδοποιήσουν έγκαιρα για πυραυλικό σύστηµα έχοντας ακτίνα από 3.000 έως 5.000 χιλιόµετρα. Για το σύστηµα AN/FPS-132 στο Μπαχρέιν οι Ιρανοί ισχυρίζονταν ότι το έχουν καταστρέψει, αλλά ο ισχυρισµός δεν επιβεβαιώθηκε από τις ΗΠΑ, αν και οι δορυφορικές φωτογραφίες έδειχναν εκτεταµένες καταστροφές.

Το µεσηµέρι της περασµένης Παρασκευής το CNN µε άρθρο του µε τίτλο «Έπληξαν βάσεις ραντάρ που στεγάζουν βασικό σύστηµα αµερικανικής αναχαίτισης πυραύλων στην Ιορδανία και στα Ηνωµένα Αραβικά Εµιράτα» παρουσιάζει δορυφορικές φωτογραφίες που επιβεβαιώνουν τα πλήγµατα. Στις φωτογραφίες φαίνεται ότι το σύστηµα ραντάρ της συστοιχίας πυραύλων THAAD στην Ιορδανία χτυπήθηκε και καταστράφηκε. Χτυπήθηκαν επίσης κτίρια µε παρόµοια συστήµατα στα Αραβικά Εµιράτα. Το σύστηµα ραντάρ για τα THAAD κοστίζει περί το µισό δισεκατοµµύριο δολάρια. Οι ζηµιές στα ραντάρ AN/TPY-2 και AN/FPS-132 στις χώρες του Κόλπου επηρεάζουν σηµαντικά την ικανότητα έγκαιρης προειδοποίησης σε µεγάλο γεωγραφικό εύρος.

Η καταστροφή ή οι ζηµιές των συγκεκριµένων ραντάρ ανάγκασαν τις ΗΠΑ να κάνουν µεταφορά πόρων για να εξασφαλίσουν την αεράµυνα της περιοχής του Κόλπου και την προστασία των αραβικών κρατών, που διαµαρτύρονταν µάλιστα γιατί ο Τραµπ φροντίζει για την ασφάλεια µόνο του Ισραήλ. Έτσι, τις τυφλές πλέον περιοχές κάλυψαν το αεροπλανοφόρο που βρίσκεται στην περιοχή µαζί µε τα συνοδευτικά πλοία.

Ενώ όµως έπρεπε να καλυφθούν οι χώρες του Κόλπου, ταυτόχρονα υπήρχε κενό για το Ισραήλ, που µπορούσε να δεχτεί χτυπήµατα από τη Χεζµπολάχ στον Λίβανο. Η ακρίβεια των ιρανικών χτυπηµάτων σε αυτό τον πόλεµο δηµιούργησε την πεποίθηση ότι τα πλήγµατα καθοδηγούνται από κινεζικούς δορυφόρους και συστήµατα καθοδήγησης (Baidu-3) για το σύστηµα διεύθυνσης των βαλλιστικών πυραύλων.

Το κενό στα ραντάρ φαίνεται ότι κλήθηκε να καλύψει ο «Κίµων» µε τα υπερσύγχρονα συστήµατά του. Ουσιαστικά την ασφάλεια για ένα τµήµα του Ισραήλ.

Οι φρεγάτες Belharra, όπως ο «Κίµων», διαθέτουν ένα πολυλειτουργικό ραντάρ, το Sea Fire, που παρέχει επιτήρηση και έλεγχο πυρός σε συνθήκες πολέµου υψηλών απαιτήσεων. Το Sea Fire προσφέρει ταυτόχρονη τρισδιάστατη επιτήρηση και έγκαιρη προειδοποίηση για επιθέσεις µε αεροπορική κάλυψη άνω των 300 χιλιοµέτρων.

Πρακτικά δηλαδή το να πλέει ο «Κίµων» µεταξύ Κύπρου και Λιβάνου δίνει πλήρη κάλυψη από ραντάρ και έγκαιρη ενηµέρωση επίθεσης για µεγάλο τµήµα του Ισραήλ.

Αυτή η µοναδικότητα της νέας φρεγάτας την έκανε αναγκαία στην περιοχή όχι µε γνώµονα την προστασία της Κύπρου, αλλά την κάλυψη µέσω των ραντάρ της για τις πολεµικές επιχειρήσεις.

Ο «Κίµων» δεν έχει ακόµη διαλειτουργικότητα µε τα υπόλοιπα ελληνικά όπλα, αφού µόλις έφτασε στην Ελλάδα και δεν έχει πραγµατοποιήσει ούτε βολή. Μπορεί να διαθέτει πυραυλικά συστήµατα Aster, αλλά έφτασε στην Κύπρο µε τα µισά από όσα συνήθως φέρει και χωρίς να έχει γράψει µίλια σε θάλασσα, πόσο µάλλον σε πόλεµο. Ο πραγµατικός σκοπός της αποστολής για τον «Κίµωνα» είναι η επιτήρηση µέσω ραντάρ και η µετάδοση των δεδοµένων σε πραγµατικό χρόνο σε συµµαχικά πλοία ή αεροσκάφη µέσα από το σύστηµα επικοινωνίας «link 16», µε το οποίο διασυνδέονται. Μπορεί να µοιράζεται µαζί τους κοινή επιχειρησιακή εικόνα ώστε να υπάρξουν αναχαιτίσεις ή πλήγµατα.

Αν µπορούµε να µιλήσουµε για άµυνα της Κύπρου, τότε αυτή ενδεχοµένως σχετίζεται µε την άλλη φρεγάτα, τα «Ψαρά», που κατά δήλωση του Ν. ∆ένδια φέρει το σύστηµα «Κένταυρος» που µπορεί να αντιµετωπίσει επιθέσεις από drones και πυραύλους.
Από τον πατριωτισµό στο ΝΑΤΟ και στην αλληλεγγύη

Παρότι στην Κύπρο χτυπήθηκε βρετανικό έδαφος των βάσεων, το Ηνωµένο Βασίλειο καθυστέρησε να πάρει µέτρα ενηµέρωσης των πολιτών ή άµυνας. Αποφάσισε την αποστολή του πολεµικού πλοίου «Duncan» αφότου είχαν στείλει πλοία η Ελλάδα, η Ισπανία, η Γαλλία και η Ισπανία. Αρα το πραγµατικά επείγον ζητούµενο δεν ήταν η άµυνα απέναντι σε πιθανές επιθέσεις αλλά η κάλυψη της περιοχής µέσω ραντάρ. Πράγµα το οποίο έκανε η Ελλάδα εξασφαλίζοντας άµεση συµµετοχή στις επιχειρήσεις.

Η προσπάθεια να εµφανιστεί η πολεµική εµπλοκή της χώρας ως εθνικό καθήκον και προσήλωση στο ενιαίο αµυντικό δόγµα έχει αµφισβητηθεί ακόµη και στην Κύπρο. Ετσι επιστρατεύτηκε ένα άλλο επιχείρηµα, αυτό της υπεράσπισης κράτους-µέλους του ΝΑΤΟ που δέχεται επίθεση. Εν προκειµένω της Βρετανίας. Οι Ελληνες δηµοσιολόγοι και δηµοσιογράφοι άρχισαν να µιλούν για το άρθρο 4 του ΝΑΤΟ που προβλέπει υποχρέωση των κρατών-µελών να υπερασπιστούν τη συµµαχία. Το επιχείρηµα αυτό κατέρριψε ο ίδιος ο γενικός γραµµατέας του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε, ο οποίος δήλωσε ότι «η συµµαχία δεν θα εµπλακεί στον πόλεµο µε το Ιράν».

Στην οµιλία του στη Βουλή ο Κυρ. Μητσοτάκης επέκτεινε την ελληνική κινητικότητα σε ένα τρίτο σενάριο λέγοντας: «Η αποστολή µας είναι αµυντική και ειρηνική. Γίνεται µε βάση τόσο τη διµερή όσο και την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη». Από την απειλή σε έδαφος της Κυπριακής ∆ηµοκρατίας που είχε δει ο Ν. ∆ένδιας, ο Κυρ. Μητσοτάκης το υποβάθµισε σε αλληλεγγύη προς Ευρωπαίους.
Τα drones για τη Σούδα και η µη διάψευση

Ο γγ του ΚΚΕ ∆. Κουτσούµπας πήρε την ευθύνη να δηµοσιοποιήσει µια σοβαρή πληροφορία που δεν µπορούσε προφανώς να δηµοσιοποιήσει η πηγή του. ∆ύο από τα drones που παρουσιάστηκαν ως απειλή για την Κύπρο είχαν πραγµατικό στόχο τη Σούδα. Πράγµα που αποτελεί την πιο δραµατική απόδειξη της ελληνικής εµπλοκής στον πόλεµο. Ούτε ο πρωθυπουργός ούτε ο υπουργός Αµυνας προχώρησαν σε ευθεία διάψευση του ∆. Κουτσούµπα. Ο Ν. ∆ένδιας, όταν ρωτήθηκε, απέφυγε τη µετωπική σύγκρουση λέγοντας: «∆εν έχουµε καµιά τέτοια πληροφόρηση και θεωρώ ότι θα την είχαµε». Ωστόσο ο υπουργός Αµυνας θα µπορούσε να έχει ρωτήσει αυτούς που κατέρριψαν τα drones και να απαντήσει πως βεβαίωσαν ότι δεν ήταν στόχος η Κρήτη. ∆εν το έκανε και προχώρησε σε σιβυλλική δήλωση. Η απάντηση του Ελληνα υπουργού µοιάζει πολύ µε αυτή του Κύπριου κυβερνητικού εκπροσώπου, ο οποίος ενώ δέχτηκε επίθεση η βρετανική βάση άφηνε να εννοηθεί το αντίθετο χρησιµοποιώντας λεκτική ασάφεια και αοριστία.

Είναι προφανές ότι ο Κυρ. Μητσοτάκης βάζει τη χώρα σε µια πολεµική περιπέτεια συµµετέχοντας στο κλαµπ των προθύµων. Επιχειρεί να κερδίσει την εύνοια του Τραµπ, ρισκάροντας την ασφάλεια της χώρας. Το ευρωπαϊκό Euractiv δηµοσίευσε πληροφορίες σύµφωνα µε της οποίες η Europol φοβάται µπαράζ τροµοκρατικών επιθέσεων στην Ευρώπη. Παραβλέποντας την όποια επικινδυνότητα ο Κυρ. Μητσοτάκης επιχειρεί τρία πράγµατα: να δηµιουργήσει προς την άλλη πλευρά του Ατλαντικού τη βεβαιότητα ότι πολεµάει δίπλα στις ΗΠΑ και να το εξαργυρώσει προσωπικά, να εµφανίσει στο εσωτερικό κοινό το προφίλ του ηγέτη που έχει πατριωτική συνείδηση και θέτει την Ελλάδα µέσα στους γεωπολιτικούς σχεδιασµούς και (αν συµβεί το µοιραίο ενάντια στη χώρα) να εκµεταλλευτεί την ανασφάλεια που ο ίδιος έχει δηµιουργήσει µε την πρακτική του και να εγγυηθεί την «ασφάλεια» διά των συµµάχων του. Μετά το παροιµιώδες «είµαστε σε πόλεµο µε τη Ρωσία» που εκστόµισε ο Κυρ. Μητσοτάκης, τώρα ψιθυρίζει στον Τραµπ ότι φοράει αµπέχονο για χάρη του.