
«Λιώνει» το Διαδίκτυο εδώ και μια εβδομάδα με την ιστορία του Punch, ενός μωρού μακάκου που ζει σε ζωολογικό κήπο στην Ιαπωνία.
Το newsletter του iEidiseis καθημερινά στο inbox σου. Κάνε εγγραφή εδώ.
Αφού εγκαταλείφθηκε από τη μητέρα του και απορρίφθηκε από την υπόλοιπη αγέλη του, ο μικρός Punch έχει για μόνη του παρέα έναν λούτρινο ουρακοτάγκο ως υποκατάστατο μητέρας.
Τις τελευταίες μέρες, έγινε γνωστό ότι ο Punch κατάφερε να ενταχθεί στην αγέλη των υπόλοιπων μακάκων του ζωολογικού κήπου και μάλιστα βρήκε και μια θετή μητέρα.
Η προσκόλληση του Punch στο λούτρινο μαϊμουδάκι θυμίζει μια διάσημη σειρά πειραμάτων ψυχολογίας που διεξήγαγε τη δεκαετία του 1950 ο Αμερικανός ερευνητής Χάρι Χάρλοου.
Τα πειράματα του Χάρλοου με μαϊμούδες
Ο Χάρλου είχε πάρει νεογέννητους μακάκους και τους απομάκρυνε από τις μητέρες τους, θυμίζοντας έτσι την περίπτωση του Punch. Τα μικρά μεγάλωσαν σε έναν χώρο όπου είχαν πρόσβαση σε δύο υποκατάστατες «μητέρες».
H μία «μαμά» ήταν ένα συρμάτινο πλαίσιο, το οποίο παρείχε τροφή και νερό μέσω ενός μικρού τροφοδότη. Η άλλη ήταν μια κούκλα σε σχήμα μαϊμούς, τυλιγμένη με πετσετέ ύφασμα. Ήταν μαλακή και άνετη, αλλά δεν παρείχε ούτε τροφή ούτε νερό.
Πηγή: The ConversationΤα πειράματα αυτά αποτέλεσαν απάντηση στον συμπεριφορισμό, που ήταν η κυρίαρχη θεωρητική προσέγγιση της εποχής. Οι συμπεριφοριστές υποστήριζαν ότι τα βρέφη δημιουργούν δεσμούς με όσους ικανοποιούν τις βιολογικές τους ανάγκες, όπως η τροφή και η στέγη.
Ο Χάρλοου αμφισβήτησε αυτή τη θεωρία, υποστηρίζοντας ότι τα βρέφη χρειάζονται φροντίδα, αγάπη και καλοσύνη για να δημιουργήσουν δεσμούς, και όχι μόνο σωματική θρέψη.
Πράγματι, στο πείραμά του οι μαϊμούδες περνούσαν σημαντικά περισσότερο χρόνο καθημερινά αγκαλιάζοντας τη «μητέρα» από πετσετέ ύφασμα.
Η θεωρία του δεσμού με τους γονείς
Τα ευρήματα των πειραμάτων του αποτέλεσαν τη βάση για πολλές από τις κεντρικές αρχές της θεωρίας του δεσμού (attachment theory), η οποία θεωρεί ότι ο δεσμός μεταξύ γονέα και παιδιού είναι καθοριστικός για την ανάπτυξη του παιδιού.
Τα πειράματα του Χάρλοου τη δεκαετία του 1950 κατέδειξαν τη σημασία της φροντίδας και της καλοσύνης ως βάσης του δεσμού.
Όταν τους δόθηκε η επιλογή, έδειξε ο Χάρλοου, τα βρέφη προτιμούν τη συναισθηματική από τη σωματική θρέψη.
Πλέον, τα πειράματα του Χάρλοου θεωρούνται απάνθρωπα και ανήθικα, καθώς υπάρχει μεγάλο κίνημα για τα δικαιώματα των ζώων.
Δεν θα απομακρύναμε ένα ανθρώπινο βρέφος από τη μητέρα του για να κάνουμε ένα τέτοιο πείραμα . Άρα, δεν θα έπρεπε να το κάνουμε ούτε στα πρωτεύοντα.
Τι μπορούμε να μάθουμε από τον Punch;
Η κατάσταση του Punch αντικατοπτρίζει άθελά της το ελεγχόμενο πείραμα του Χάρλοου, όπως αναφέρεται στο The Conversation.
Όπως οι μαϊμούδες του Χάρλοου προτιμούσαν την πετσετέ μητέρα τους, έτσι και ο Punch έχει δημιουργήσει έναν δεσμό με το λούτρινο παιχνίδι του.
Ο Punch ήθελε απλά μια παρηγοριά, ένα ασφαλές και μαλακό καταφύγιο.
Ο μακάκος από την Ιαπωνία δεν είναι απλά ένα viral φαινόμενο. Mας υπενθυμίζει πόσο σημαντικό είναι το συναισθηματικό δέσιμο, η ασφάλεια, η θαλπωρή και η ζεστασιά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου