Αντί για μέτρα κατά της ακρίβειας, η κυβέρνηση μοιράζει vouchers – Η κοινωνική πολιτική της Νέας Δημοκρατίας εξαντλείται σε «ηλεκτρονικά συσσίτια» μέσω ΕΣΠΑ – Μια ακόμη «μεταρρύθμιση» που συντηρεί την ανέχεια
Με μια κίνηση που μαρτυρά την πλήρη αποδοχή της φτωχοποίησης μεγάλου μέρους της κοινωνίας, η κυβέρνηση ανακοίνωσε το νέο σύστημα επισιτιστικής βοήθειας. Η υπουργός Κοινωνικής Συνοχής, Δόμνα Μιχαηλίδου, και ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, Νίκος Παπαθανάσης, παρουσίασαν με επικοινωνιακό περιτύλιγμα ένα πρόγραμμα 400 εκατομμυρίων ευρώ, το οποίο αντικαθιστά τη διανομή προϊόντων με vouchers. Παρά τις δηλώσεις περί «αξιοπρέπειας» και «αυτονομίας», η ουσία παραμένει η ίδια: Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, αντί να χτυπήσει την αισχροκέρδεια στα ράφια των σούπερ μάρκετ, επιλέγει να συντηρεί τους πιο ευάλωτους με «ψηφιακά δελτία», μετατρέποντας την κοινωνική πρόνοια σε μια διαρκή διαχείριση της εξαθλίωσης.
Αναδρομική «στήριξη» για να καλυφθούν τα κενά της κρατικής ολιγωρίας
Είναι αξιοσημείωτο πως η κυβέρνηση υπόσχεται αναδρομική καταβολή των ποσών, παραδεχόμενη εμμέσως το κενό που δημιουργήθηκε κατά την περίοδο μετάβασης στο νέο σύστημα. Τα ευάλωτα νοικοκυριά, που βρίσκονται ήδη σε απόγνωση λόγω του πληθωρισμού, καλούνται τώρα να περιμένουν τη συγκεντρωτική καταβολή των χρημάτων, την ώρα που οι ανάγκες τους για σίτιση είναι καθημερινές και αμείλικτες. Η επίκληση της «διαφάνειας» και της «ταχύτητας» ακούγεται μάλλον ειρωνική για τους χιλιάδες δικαιούχους του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος, οι οποίοι βλέπουν την αγοραστική τους δύναμη να εξανεμίζεται πριν καν προλάβουν να εξαργυρώσουν το επόμενο κουπόνι.
Η «παγίδα» των vouchers και η απουσία εθνικού σχεδίου
Το νέο σύστημα, αν και προβάλλεται ως «εκσυγχρονιστικό», στην πραγματικότητα εγκλωβίζει τους πολίτες σε έναν φαύλο κύκλο επιδομάτων. Τα vouchers έχουν συγκεκριμένη διάρκεια, αυστηρούς περιορισμούς στη χρήση τους και «φορτίζονται» ανάλογα με την επιλεξιμότητα, θυμίζοντας περισσότερο λογική «φιλανθρωπίας» παρά συγκροτημένης κοινωνικής πολιτικής. Οι πόροι του ΕΣΠΑ κατευθύνονται απευθείας στις μεγάλες αλυσίδες λιανικής, που είναι αυτές που κέρδίζουν. Αντίθετα, αυτός που χάνει, είναι ο πολίτης που παραμένει δέσμιος της κρατικής ελεημοσύνης, χωρίς καμία προοπτική για σταθερή εργασία και πραγματική ένταξη.
Η κυβέρνηση επιμένει να διαθέτει «κάθε διαθέσιμο ευρώ» σε προσωρινά μπαλώματα, αποφεύγοντας να συγκρουστεί με τα αίτια που γεννούν τη φτώχεια. Η «κοινωνική συνοχή» δεν χτίζεται με επαναφορτιζόμενες κάρτες τροφίμων, αλλά με μια οικονομία που θα επιτρέπει στον πολίτη να αγοράζει το ψωμί του χωρίς να χρειάζεται την «άδεια» ενός ψηφιακού voucher.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου