Σκάνδαλο υδρόμετρων: Το «πάρτι» των 250 εκατομμυρίων και η αφωνία της ελληνικής Δικαιοσύνης

 



 


Η Λάουρα Κοβέσι έρχεται να ξεσκίσει όσους εμπλέκονται στη νέα δυσοσμη υπόθεση διασπάθισης δημόσιου χρήματος – Πώς ένα έργο που στην Ευρώπη κοστίζει 50 εκατομμύρια, στην Ελλάδα του Μητσοτάκη εκτινάσσεται στα 250 εκατομμύρια – Γιατί ο αρμόδιος εισαγγελέας «ξεχνά» να καλέσει τις τέσσερις εμπλεκόμενες εταιρείες και την ηγεσία του υπουργείου – Η προκλητική αδράνεια των εγχώριων θεσμών που μετατρέπει την Ευρωπαία Εισαγγελέα σε μοναδικό εγγυητή της νομιμότητας

Μια νέα, σκοτεινή υπόθεση που αναδύει οσμή σκανδάλου μεγατόνων έρχεται να προστεθεί στο βαρύ ιστορικό της κυβερνητικής διαχείρισης, με το πρότζεκτ των υδρόμετρων να βρίσκεται πλέον στο μικροσκόπιο. Τα ερωτήματα που εγείρονται είναι αμείλικτα: πώς είναι δυνατόν ένα έργο που σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση κοστολογείται περίπου στα 50 εκατομμύρια ευρώ, στην Ελλάδα να εκτινάσσεται στα 250 εκατομμύρια ευρώ; Πρόκειται για μια χαώδη διαφορά που δεν δικαιολογείται από καμία τεχνική προδιαγραφή και απαιτεί άμεσες απαντήσεις για το πού κατευθύνθηκαν τα επιπλέον 200 εκατομμύρια του «καπέλου».
 




Η θεσμική αφασία και η παρέμβαση-μονόδρομος της Κοβέσι

Ενώ τα στοιχεία βοούν, η ελληνική Δικαιοσύνη επιδεικνύει μια προκλητική και δυσεξήγητη αδράνεια. Αντί ο αρμόδιος εισαγγελέας να έχει ήδη καλέσει τους υπεύθυνους των τεσσάρων εταιρειών και τους παράγοντες του αρμόδιου υπουργείου που ενέκριναν τη ληστρική αυτή σύμβαση, τηρεί σιγή ιχθύος. Αυτό το θεσμικό κενό και η εμφανής απροθυμία των εγχώριων αρχών να αγγίξουν το σύστημα εξουσίας, αναδεικνύουν τη Λάουρα Κοβέσι σε ρυθμιστικό παράγοντα των εξελίξεων. Η Ευρωπαία Εισαγγελέας ετοιμάζει ήδη τη νέα δικογραφία, επιβεβαιώνοντας την αίσθηση ότι απαιτείται εξωτερική παρέμβαση για να κινηθούν οι διαδικασίες που το «επιτελικό» παρακράτος επιχειρεί να θάψει στα συρτάρια.
Ευθύνες σε κάθε επίπεδο λήψης αποφάσεων

Η διερεύνηση της υπόθεσης των υδρόμετρων δεν μπορεί να περιοριστεί μόνο στους ιδιωτικούς φορείς που υπέγραψαν τις συμβάσεις-μαμούθ. Το «ξεσκόνισμα» πρέπει να επεκταθεί σε κάθε επίπεδο του υπουργείου, από τους υπηρεσιακούς παράγοντες μέχρι την πολιτική ηγεσία που έδωσε το πράσινο φως για τη διασπάθιση του δημόσιου πλούτου. Σε μια περίοδο που η κοινωνία δοκιμάζεται και η εμπιστοσύνη στους θεσμούς έχει κλονιστεί ανεπανόρθωτα, η καθυστέρηση στην απόδοση ευθυνών ενισχύει την πεποίθηση ότι η διαφθορά αποτελεί τη μόνιμη μέθοδο διακυβέρνησης. Η ώρα της λογοδοσίας πλησιάζει και αυτή τη φορά το «τιμολόγιο» της απάτης είναι πολύ μεγάλο για να περάσει απαρατήρητο.