Γράφει ηΜαρία Τσιλιμιγκάκη
Προς νέες αντιιικές θεραπείες, ειδικά για τη γρίπη αλλά όχι μόνο, μετά την ανακάλυψη πεπτιδίου που έχουμε φυσιολογικά στα σωματικά μας υγρά αλλά δεν γνωρίζαμε την σωτήρια δράση του…
Το newsletter του iEidiseis καθημερινά στο inbox σου. Κάνε εγγραφή εδώ.
Ερευνητική ομάδα υπό την καθοδήγηση του Ιδρύματος Fisabio απέδειξε ότι η δερμικιδίνη (dermcidin), ένα αντιμικροβιακό πεπτίδιο που παράγεται φυσιολογικά από το ανθρώπινο σώμα, παρουσιάζει επίσης αντιιική δράση κατά του ιού της γρίπης. Η μελέτη έδειξε ακόμη ότι τα άτομα που δεν εμφανίζουν συμπτώματα παρόμοια με αυτά της γρίπης έχουν υψηλότερα βασικά επίπεδα αυτού του μορίου, γεγονός που μπορεί να συνδέεται με μικρότερη ευαισθησία στη μόλυνση. Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Proceedings of the National Academy of Sciences.
«Η δερμικιδίνη, η οποία ανιχνεύεται στον ιδρώτα και είναι γνωστή για την αντιβακτηριακή και αντιμυκητιακή της δράση, παρουσιάζει επίσης αντιιική δράση κατά του ιού της γρίπης και μπορεί να παρεμποδίσει τη μόλυνση, όπως παρατηρήσαμε σε εργαστηριακά (in vitro) και ζωικά (in vivo) μοντέλα», εξηγεί η Δρ. María D. Ferrer, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας Αντιμικροβιακών Πεπτιδίων και Γλυκοβιολογίας στο Fisabio, η οποία ηγήθηκε της μελέτης.
«Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν ότι το ίδιο το ανθρώπινο σώμα διαθέτει φυσικούς μηχανισμούς που μπορούν να περιορίσουν τις ιογενείς λοιμώξεις, ανοίγοντας τον δρόμο για την ανάπτυξη νέων και πιο αποτελεσματικών αντιιικών θεραπειών», σημειώνει ο Δρ. Álex Mira, ερευνητής στο Fisabio και συν-επικεφαλής της μελέτης.
Στη μελέτη συνέβαλαν επίσης ερευνητές από διάφορα ερευνητικά κέντρα, όπως το CIBERESP, το Ινστιτούτο Βιοϊατρικής της Βαλένθια, το Πανεπιστήμιο Miguel Hernández, το Πανεπιστήμιο της Βαλένθια και άλλα εθνικά και διεθνή ιδρύματα.
Η μελέτη έδειξε ότι η δερμικιδίνη δρα συνδεόμενη με την αιμαγλουτινίνη, μία πρωτεΐνη απαραίτητη για να εισέλθει ο ιός της γρίπης στο κύτταρο. Η σύνδεση αυτή συμβαίνει σε μια κρίσιμη και ιδιαίτερα σταθερή περιοχή της πρωτεΐνης που συμμετέχει στη διαδικασία συγχώνευσης του ιού με το κύτταρο.
Η αλληλεπίδραση αυτή προκαλεί αλλαγή στη μορφή της πρωτεΐνης του ιού, η οποία εμποδίζει τον ιό να συγχωνευθεί με την κυτταρική μεμβράνη και να ξεκινήσει τη μόλυνση. Με αυτόν τον τρόπο, η δερμικιδίνη αδρανοποιεί τον ιό πριν αυτός προλάβει να μολύνει το κύτταρο, μέσω ενός μηχανισμού που μέχρι τώρα δεν ήταν γνωστός.
Ο τρόπος δράσης αυτός διαφέρει από εκείνον των περισσότερων διαθέσιμων αντιιικών φαρμάκων, τα οποία στοχεύουν μια άλλη πρωτεΐνη του ιού, τη νευραμινιδάση, απέναντι στην οποία έχει αρχίσει να εμφανίζεται ανθεκτικότητα.
«Δρώντας σε περιοχές του ιού που δεν αλλάζουν εύκολα μεταξύ διαφορετικών υποτύπων -γνωστές ως ιδιαίτερα συντηρημένες περιοχές- η δερμικιδίνη θα μπορούσε να συμβάλει στην άμυνα απέναντι σε διαφορετικές παραλλαγές του ιού της γρίπης», εξηγεί η Δρ. Ferrer.
Ο Δρ. Mira προσθέτει ότι η ίδια αρχή μπορεί να εφαρμοστεί και σε άλλους αναπνευστικούς ιούς, όπως ο ιός της ιλαράς και οι κορωνοϊοί που προκαλούν κοινό κρυολόγημα, υποδηλώνοντας πιθανή ευρεία αντιιική δράση.
Παρουσία στη μύτη, στο σάλιο και στα δάκρυα
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η δερμικιδίνη δεν βρίσκεται μόνο στον ιδρώτα αλλά και σε βασικά σημεία εισόδου των αναπνευστικών ιών στον οργανισμό, όπως στο ρινοφάρυγγα, στο σάλιο και στα δάκρυα.
«Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι τα βασικά επίπεδα δερμικιδίνης είναι έως και έξι φορές υψηλότερα σε άτομα που δεν εμφανίζουν συμπτώματα παρόμοια με της γρίπης, σε σύγκριση με άτομα που είναι πιο ευάλωτα στη μόλυνση», εξηγεί η Δρ. Paula Corell, πρώτη συγγραφέας της μελέτης. Επιπλέον, κατά τη διάρκεια μιας αναπνευστικής λοίμωξης, η συγκέντρωσή της αυξάνεται σημαντικά.
«Συνολικά, τα ευρήματα αυτά ενισχύουν την ιδέα ότι η δερμικιδίνη αποτελεί μέρος της πρώτης γραμμής άμυνας του έμφυτου ανοσοποιητικού συστήματος απέναντι σε τέτοιου είδους λοιμώξεις», προσθέτει η ίδια.
Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι η δερμικιδίνη αποτελεί έναν πολλά υποσχόμενο υποψήφιο για την ανάπτυξη νέων στρατηγικών αντιμετώπισης των ιογενών λοιμώξεων του αναπνευστικού. Εκτός από την άμεση αντιιική της δράση, η ερευνητική ομάδα εξετάζει επίσης αν η δερμικιδίνη μπορεί να έχει και ανοσορρυθμιστικό ρόλο, δηλαδή να βοηθά στη ρύθμιση της αντίδρασης του ανοσοποιητικού συστήματος κατά τη διάρκεια μιας μόλυνσης.
Τα ευρήματα αυτά ανοίγουν νέες κατευθύνσεις στην έρευνα για την ανάπτυξη αντιιικών φαρμάκων που βασίζονται σε φυσικά μόρια του ίδιου του οργανισμού. Τέτοιες θεραπείες θα μπορούσαν να στοχεύουν σταθερές περιοχές των ιών, μειώνοντας την πιθανότητα ανάπτυξης ανθεκτικότητας και αυξάνοντας την αποτελεσματικότητά τους απέναντι σε διάφορους αναπνευστικούς ιούς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου