Γρηγόρης Ρουμπάνης
Μπορεί να έχει χαρακτήρα. Και τακτ. Το ΠΑΣΟΚ. Αλλά δεν έχει πολιτική ανατροπής του άνομου Μητσοτάκη. Και ολοκλήρωσε συνεδριακές και μετασυνεδριακές διαδικασίες χωρίς να ενοχλήσει κανέναν.
Δαπάνησε πολύτιμο χρόνο εν πρώτοις για την αναδιάταξη των εσωκομματικών ισορροπιών, και κατά δεύτερον για να συμφωνήσουν όλοι ότι δεν θα προχωρήσουν σε συγκυβέρνηση με τη Ν.Δ., στην περίπτωση που δεν της προκύψει αυτοδυναμία στις προσεχείς εκλογές. Χωρίς λόγο. Η συγκεκριμένη πρόταση του Χάρη Δούκα ήταν κενή περιεχομένου, αφού το ΠΑΣΟΚ διά του αρχηγού του είχε βάλει ήδη στόχο την πρωτιά, «έστω και με μια ψήφο διαφορά», οπότε θα έχει εκείνο τον πρώτο λόγο. Αλλά δεν…
Εκείνο που όφειλε να κάνει ο πρόεδρος ήταν να αναγνωρίσει τη δημοσκοπικά δύσκολη θέση στην οποία βρίσκεται το κόμμα του, να αναθεωρήσει την πολιτική του και να κατεβάσει ο ίδιος πρόταση συνεργασίας με τους εξ αριστερών όμορους πολιτικούς χώρους.
Η χώρα ζέχνει χωμένη μέχρι τον λαιμό στα σκάνδαλα και στην παρανομία. Και σαν να μην έφτανε αυτό, πληρώνει και ακριβό τίμημα από τις επιλογές Μητσοτάκη στην εξωτερική της πολιτική, βουλιάζοντας στον πάτο της Ευρώπης οικονομία και κοινωνία.
Δεν είναι δύσκολη η σύνταξη μιας τέτοιας πρότασης. Θέληση χρειάζεται, να διατυπωθεί σε πέντε όλους κι όλους άξονες:
● Πρώτος, το ξήλωμα του παράνομου μηχανισμού που μοιράζει βρόμικο χρήμα στην εκλογική πελατεία του κυβερνώντος κόμματος.
● Δεύτερος, το ξήλωμα του παράνομου μηχανισμού που παρακολουθεί πολιτικούς, στρατιωτικούς, δημοσιογράφους και όποιον άλλον ανοήτως θεωρείται ύποπτος.
● Τρίτος, η ανασύνταξη των θεσμών και ιδίως η πέραν κυβερνητικών παρεμβάσεων λειτουργία της Δικαιοσύνης.
● Τέταρτος, η ανασυγκρότηση της οικονομίας σε συνδυασμό με σοβαρή προσπάθεια για αναθεώρηση των επαχθών διατάξεων των μνημονίων με όρους ανάπτυξης.
● Πέμπτος, ο αναπροσανατολισμός της εξωτερικής πολιτικής και η απαγκίστρωση από τις δολοφονικές και καταστροφικές σε πολλά επίπεδα επιλογές ΗΠΑ και Ισραήλ.
Μόνο έτσι θα μπορέσει να απευθυνθεί στο εκλογικό σώμα και να διεκδικήσει την έγκριση διά της ψήφου του μιας πολιτικής πρότασης ριζικά διαφορετικής από αυτές που έφεραν τη χώρα στη σημερινή κατάντια. Και να αποτινάξει τις αμαρτίες που βαραίνουν το κόμμα του. Δεν είναι (μόνο) ο Μητσοτάκης που έκλεψε από αυτόν και τους άλλους… νεοφιλελεύθερους αριστερούς ό,τι πολυτιμότερο είχαν κηλιδώνοντας την αμόλυντη ψυχή τους.
Είναι που το ΠΑΣΟΚ έχει ακυρώσει τον εαυτό του. Είναι αυτό που ως κυβέρνηση υπό τον Γ. Παπανδρέου, το 2010, εισήγαγε και ψήφισε μόνο του στη Βουλή το πρώτο μνημόνιο. Με τη στήριξη της Ντόρας Μπακογιάννη, την οποία και διέγραψε ο τότε πρόεδρος της Ν.Δ., Αντώνης Σαμαράς. Είναι επίσης που το ΠΑΣΟΚ στη συνέχεια συγκυβέρνησε με τη Ν.Δ., η οποία συμμορφώθηκε και αυτή πια με τους όρους των δανειστών, για να περάσουν μαζί το δεύτερο μνημόνιο. Οταν ήρθε το τρίτο, του ΣΥΡΙΖΑ, το ψήφισε κι αυτό. Με αυτές τις επιλογές ήταν που πέρασε στο νεοφιλελεύθερο στρατόπεδο αποποιούμενο πλήρως τα προοδευτικά χαρακτηριστικά του. Γι’ αυτό ο κόσμος τού γύρισε την πλάτη.
Δεν είναι «περασμένα-ξεχασμένα» τα μνημόνια. Συνθέτουν τη ζώσα πραγματικότητα. Είναι οι μισθοί και οι συντάξεις, είναι η ιδιωτικοποίηση της Υγείας, όπως και η κακή υγεία της Παιδείας. Είναι η εκποίηση της δημόσιας περιουσίας για 90 χρόνια.
Το ΠΑΣΟΚ θέλει, λέει, να γίνει κυβέρνηση. Μια τρύπα στο νερό είναι πιο εύκολο να κάνει έτσι όπως πάει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου