Η «Ανάσταση» του Άδωνι Γεωργιάδη μέσα στα ερείπια της γαλάζιας ηθικής – Πώς ο υπουργός Υγείας μετατράπηκε σε προστάτη των εκτεθειμένων βουλευτών, χαϊδεύοντας τα αυτιά όσων τρέμουν τις δικογραφίες του ΟΠΕΚΕΠΕ – Το ρεσιτάλ λαϊκισμού κατά της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και οι «ευρωπαϊστές» της ΝΔ που θυμήθηκαν τον αντιευρωπαϊσμό για να σώσουν την ασυλία τους – Γιατί η «πόρτα» από το Λουξεμβούργο εκθέτει ανεπανόρθωτα το Μαξίμου και μετατρέπει την υπερασπιστική γραμμή του Άδωνι σε πολιτικό ανέκδοτο
Ενώ η χώρα βυθίζεται στο κλίμα της σκανδαλολογίας, ο Άδωνις Γεωργιάδης φαίνεται να βρήκε τη χρυσή ευκαιρία για να χτίσει το δικό του εσωκομματικό προφίλ πάνω στις στάχτες της θεσμικής σοβαρότητας. Ο υπουργός Υγείας βιώνει μια ιδιότυπη «Ανάσταση» εντός της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας. Τα τηλέφωνά του έχουν πάρει φωτιά από βουλευτές που σπεύδουν να τον συγχαρούν, όχι για κάποιο επίτευγμα στην Υγεία, αλλά γιατί βγήκε μπροστά ως ο απόλυτος υπερασπιστής των ρουσφετολογικών πρακτικών και της πελατειακής σήψης. Ο Γεωργιάδης έγινε ο «άνθρωπος για όλες τις δουλειές», δίνοντας φωνή στον τρόμο των συναδέλφων του που βλέπουν τη δικαιοσύνη να πλησιάζει.
Η «ανταρσία» των δήθεν Ευρωπαϊστών
Το πιο προκλητικό στοιχείο αυτής της εσωκομματικής κινητοποίησης είναι η στάση των λεγόμενων «επιφανών ευρωπαϊστών» της γαλάζιας παράταξης. Άνθρωποι που άλλοτε έπιναν νερό στο όνομα των ευρωπαϊκών θεσμών, τώρα εμφανίζονται «πυρ και μανία» με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, επειδή τόλμησε να ελέγξει τα πεπραγμένα τους στον ΟΠΕΚΕΠΕ. Ο Άδωνις Γεωργιάδης, παίζοντας το χαρτί του «μοναχικού καουμπόη», εξαπολύει επιθέσεις κατά της Λάουρα Κοβέσι, ικανοποιώντας το ένστικτο επιβίωσης μιας ομάδας βουλευτών που έχουν μάθει να λειτουργούν στο σκοτάδι των παράνομων επιδοτήσεων. Η «παρακαταθήκη» που χτίζει ο υπουργός είναι μια παρακαταθήκη συναλλαγής και συγκάλυψης, που μετατρέπει τη Νέα Δημοκρατία σε ένα κόμμα που εχθρεύεται τη νομιμότητα όταν αυτή δεν το βολεύει.
Το «όχι» του Λουξεμβούργου και το επικοινωνιακό αδιέξοδο
Όσο όμως κι αν ο Άδωνις προσπαθεί να το παίξει προστάτης, η πραγματικότητα από το Λουξεμβούργο είναι ένας απόλυτος κόλαφος. Οι άτυπες κρούσεις κυβερνητικών παραγόντων προς την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για «επιτάχυνση» των διαδικασιών –σε μια προσπάθεια του Μητσοτάκη να «ξεπλύνει» τους βουλευτές του πριν τις κάλπες– έπεσαν στο κενό. Η απάντηση της Εισαγγελίας ήταν ξεκάθαρα αρνητική, στέλνοντας το μήνυμα ότι η δικαιοσύνη δεν εκβιάζεται ούτε προσαρμόζεται στα προεκλογικά χρονοδιαγράμματα του Μαξίμου. Οι φωνές του Γεωργιάδη δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια κραυγή αγωνίας ενός συστήματος που βλέπει ότι δεν μπορεί πλέον να ελέγξει τις εξελίξεις, με τον «εκσυγχρονισμό» να καταλήγει σε μια κακόγουστη παράσταση προστασίας των «δικών μας παιδιών».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου