
Shutterstock
Η νόσος ALS (αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση) από την οποία έπασχε ο Παρασκευάς Άντζας είναι μία ασθένεια του νευρικού συστήματος που επηρεάζει τα νευρικά κύτταρα στον εγκέφαλο και στον νωτιαίο μυελό.
Η πάθηση οδηγεί σε μυϊκή αδυναμία και σε άλλα σοβαρά συμπτώματα που επιδεινώνονται σταδιακά με την πάροδο του χρόνου.
Το newsletter του iEidiseis καθημερινά στο inbox σου. Κάνε εγγραφή εδώ.
Συχνά ξεκινά με μυϊκές συσπάσεις και αδυναμία σε ένα χέρι ή πόδι, δυσκολία στην κατάποση ή αλλοιωμένη ομιλία. Με την εξέλιξη της νόσου επηρεάζονται οι μύες που είναι απαραίτητοι για την κίνηση, την ομιλία, τη σίτιση και την αναπνοή.
Πρόκειται για μια πάθηση για την οποία δεν υπάρχει θεραπεία.
Ειδικότερα, η θεραπευτική προσέγγιση στοχεύει στην επιβράδυνση της εξέλιξης, στην ανακούφιση των συμπτωμάτων και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, φυσιοθεραπεία και εργοθεραπεία, διατροφική και αναπνευστική υποστήριξη, καθώς και χρήση βοηθητικών συσκευών για την ομιλία και την κινητικότητα.
Είναι σαφές πως η καθημερινότητα των ατόμων με ALS είναι ιδιαίτερα απαιτητική και, ιδίως στα τελικά στάδια, απαιτείται συνεχής φροντίδα και υποστήριξη από το οικογενειακό περιβάλλον και τους επαγγελματίες υγείας. Στη μεγάλη πλειονότητα των περιπτώσεων η ακριβής αιτία παραμένει άγνωστη. Σε ένα μικρό ποσοστό ασθενών, το ALS κληρονομείται από έναν γονέα.
Τα αρχικά συμπτώματα της νόσου ALS
Aρχικά συμπτώματα της νόσου ALS περιλαμβάνουν αδυναμία στα άκρα, μυϊκούς σπασμούς και δυσκολία στη λεπτή κινητικότητα, όπως το κράτημα αντικειμένων ή το γράψιμο. Ακόμα, η δυσφαγία (δυσκολία στη μάσηση και κατάποση) και η σιελόρροια αποτελούν συχνά πρώιμες ενδείξεις ότι κάποιος πάσχει από ALS.
Οι ασθενείς μπορεί να δυσκολεύονται να ελέγξουν το σάλιο τους λόγω μειωμένης λειτουργίας των μυών του προσώπου και του λαιμού, γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο πνιγμού και αναπνευστικών επιπλοκών.
Η υπερβολική παραγωγή σάλιου εμφανίζεται συχνότερα στα προχωρημένα στάδια της νόσου, αλλά σε κάποιες περιπτώσεις ενδεχομένως να αποτελεί ένα από τα πρώτα συμπτώματα, ιδιαίτερα σε ασθενείς με βολβική έναρξη της νόσου. Η συγκεκριμένη μορφή επηρεάζει τους μυς που ελέγχουν την ομιλία, την κατάποση και την κίνηση του κεφαλιού και θεωρείται πιο επιθετική.
Οι ασθενείς που πάσχουν από αυτή τη μορφή συχνά αδυνατούν να κρατήσουν τα χείλη τους κλειστά ή να καταπιούν σωστά το σάλιο τους, οδηγώντας σε σιελόρροια και αυξημένο κίνδυνο εισρόφησης, κάτι που μπορεί να προκαλέσει σοβαρές αναπνευστικές επιπλοκές.
Πρόσθετα πρώιμα συμπτώματα είναι:
Αδυναμία στα άκρα: Δυσκολία στο κράτημα αντικειμένων, βάδισμα ή ανέβασμα σκαλιών.
Μυϊκοί σπασμοί και κράμπες: Συσπάσεις ή «τινάγματα» των μυών, που μπορεί να είναι επώδυνα.
Δυσαρθρία: Αλλαγές στη φωνή, η οποία γίνεται πιο αδύναμη ή ασαφής.
Απώλεια βάρους και κινητικές δυσκολίες: Σταδιακή και προοδευτική μείωση της κινητικότητας και της μυϊκής δύναμης
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου