Παρασκηνιακός πανικός στο Μαξίμου, η μεθοδευμένη σύγκρουση με την πτέρυγα του Μεσσήνιου και το απόλυτο αδιέξοδο μιας εξαντλημένης εξουσίας – Η γενικευμένη σήψη και η στρατηγική της απόγνωσης
Μετά από μια επταετία αδιατάρακτης ηγεμονίας, η ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας κυριεύεται από την πρωτοφανή βεβαιότητα ότι η απώλεια του κυβερνητικού τιμονιού είναι προ των πυλών. Τα αλλεπάλληλα κρούσματα που μυρίζουν διαφθορά και αμαυρώνουν τα ανώτατα διοικητικά κλιμάκια προκαλούν σφοδρούς κραδασμούς, υποχρεώνοντας το επιτελείο του Μαξίμου σε κατάσταση διαρκούς επιφυλακής. Ο πρωθυπουργός αντιλαμβάνεται πλήρως ότι η προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία με ανοιχτά σκανδαλώδη και ηθικά ζητήματα αποτελεί εκλογική αυτοκτονία. Η εσωτερική διάβρωση είναι τέτοια που κανένα επικοινωνιακό τέχνασμα δεν μπορεί να συγκρατήσει τη ραγδαία υποχώρηση των ποσοστών, καθώς η κοινωνική βάση αποστρέφει με αηδία το βλέμμα της από ένα σύστημα που συντηρεί και τρέφει τις δικές του παθογένειες.
Το απροκάλυπτο μήνυμα στον πρώην αρχηγό και η παγίδα των ελιγμών
Η πρόσφατη προσπάθεια ανασύνταξης μέσω των υπουργικών αντικαταστάσεων απέτυχε παταγωδώς να εκπέμψει την πολυπόθητη σταθερότητα, αναδεικνύοντας αντίθετα μια εικόνα βαθιάς ανασφάλειας. Σε μια κίνηση που μαρτυρά απόλυτο αδιέξοδο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε την οδό της δημόσιας αντιπαράθεσης, αφήνοντας αιχμές κατά του Αντώνη Σαμαρά με τη δήλωση ότι «δεν μπορεί να διανοηθεί» πως ένας πρώην πρόεδρος θα υπονομεύσει το κοινό μέλλον. Αυτή η πρωτοφανής τακτική επιβεβαιώνει ότι οι εσωτερικές ισορροπίες έχουν ανατραπεί οριστικά και τα ξίφη έχουν βγει από τα θηκάρια. Ο πρωθυπουργός εμφανίζεται εγκλωβισμένος σε μια στείρα αριθμητική, προσπαθώντας να ζυγίσει τον χρόνο της αναμέτρησης με μοναδικό σκοπό την πολιτική εξόντωση των εσωτερικών και εξωτερικών του αντιπάλων.
Μια εξαντλημένη ηγεσία στο τέλος της διαδρομής
Η φθορά του κυβερνώντος μηχανισμού είναι πλέον δομική και δεν επιδέχεται καμία επικοινωνιακή διόρθωση, αφού το Μαξίμου λειτουργεί καθαρά ως ένα κέντρο διαχείρισης απανωτών κρίσεων. Οι κυβερνητικές μεταβολές δεν στοχεύουν στην παραγωγή έργου για τον πολίτη, αλλά στην εξαγορά εσωκομματικής ειρήνης και στην καταστολή των εσωτερικών εξεγέρσεων, την ώρα που η κοινωνία στενάζει. Ο Μητσοτάκης, που άλλοτε φάνταζε ως ο απόλυτος κυρίαρχος του πολιτικού σκηνικού, παρουσιάζεται αποκομμένος από την πραγματικότητα, στεγνός από νέες ιδέες και όμηρος μικροπολιτικών τεχνασμάτων. Η άρνηση της ηγεσίας να καθαρίσει το τοπίο οφείλεται στην άμεση εμπλοκή κορυφαίων δικών της στελεχών, γεγονός που σέρνει την παράταξη στην τελική ευθεία με βαθιά, ορατά τραύματα τα οποία προμηνύουν τη συντριβή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου