Η θεσμοθετημένη τοκογλυφία που στραγγάλισε την κοινωνία, η καθυστερημένη νομοθετική παρέμβαση, το εκκωφαντικό 66,6% της MRB και ο πανικός του Μαξίμου μπροστά στην κάλπη – Η ανελέητη αφαίμαξη των πολιτών και η όψιμη “ευαισθησία” της εξουσίας
Επί σειρά ετών, το εγχώριο τραπεζικό σύστημα λειτουργούσε ως απόλυτα ανεξέλεγκτο καρτέλ, στραγγαλίζοντας καθημερινά εκατομμύρια πολίτες και χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις με εξοντωτικές χρεώσεις, παράλογες προμήθειες και δυσβάσταχτα κρυφά κόστη. Η κοινωνία βογκούσε κάτω από την μπότα μιας αδίστακτης νομιμοποιημένης τοκογλυφίας, την ώρα που το πολιτικό σύστημα παρακολουθούσε με σκανδαλώδη απάθεια την ανελέητη αφαίμαξη του πενιχρού εισοδήματος των νοικοκυριών. Εντελώς ξαφνικά, και με περίσσεια δόση υποκρισίας, το υπουργείο Ανάπτυξης ανακάλυψε την “κοινωνική του ευαισθησία”, προωθώντας εσπευσμένα ένα νομοθέτημα που βάζει επιτέλους ένα αναγκαίο «φρένο» στις ακραία καταχρηστικές και ληστρικές πρακτικές των τραπεζιτών. Οι πολίτες, παραδομένοι στην απόλυτη οικονομική ασφυξία, υποδέχονται το μέτρο ως σανίδα σωτηρίας για την καθημερινή τους επιβίωση, προσφέροντας παράλληλα στην κυβέρνηση το πολυπόθητο, αλλά μάλλον πρόσκαιρο, επικοινωνιακό σωσίβιο που αναζητούσε απεγνωσμένα απέναντι στην κατακραυγή για την ακρίβεια.
Ο τρόμος της ετυμηγορίας, το χαστούκι των μετρήσεων και η εξαγορά της οργής
Τα νούμερα της στατιστικής είναι αμείλικτα και αποκαλύπτουν σε όλο της το μεγαλείο το μέγεθος της κοινωνικής οργής απέναντι στην τραπεζική ασυδοσία. Σύμφωνα με τα αδιαμφισβήτητα ευρήματα των εξαμηνιαίων τάσεων της MRB, ένα συντριπτικό 66,6% των πολιτών επικροτεί με πάθος τον νέο νόμο, τη στιγμή που μόλις ένα ισχνό 15% εκφράζει αντιρρήσεις, καταδεικνύοντας το κολοσσιαίο μέγεθος της πληγής που είχαν ανοίξει τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα στην ελληνική οικονομία. Ωστόσο, πίσω από τους θριαμβολογικούς κυβερνητικούς πανηγυρισμούς κρύβεται ένας ωμός, παλαιοκομματικός κυνισμός που προκαλεί το κοινό αίσθημα και γεννά αμείλικτα ερωτηματικά. Γιατί η κυβέρνηση άφησε τα κοράκια των τραπεζών να αδειάζουν τις τσέπες των Ελλήνων τόσα χρόνια και θυμήθηκε τη διαφάνεια μόλις τώρα; Η απάντηση μυρίζει πολιτικό πανικό, καθώς το σύστημα εξουσίας τρέμει συθέμελα την επερχόμενη λαϊκή ετυμηγορία στις κάλπες και επιχειρεί την ύστατη ώρα να στήσει ένα αφήγημα δήθεν προστασίας απέναντι στα τραπεζικά θηρία, προσπαθώντας μάταια να εξαγοράσει τη μαζική δυσαρέσκεια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου