Το ίδρυμα στο οποίο ήταν γενικός διευθυντής ο Θάνος Ντόκος έχει συνεργασία με δίκτυα αλλότριων συμφερόντων, όπως το Atlantic Council.
Δημήτρης Κούλαλης
Προσθέστε το Documento News στην Google
Σαν μην έχει συμβεί τίποτα. Ο Θάνος Ντόκος συνόδευσε κανονικά τον Κυριάκο Μητσοτάκη στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ που πραγματοποιήθηκε στην Αγκυρα, παρά το γεγονός ότι λίγες ημέρες πριν η φάρσα που του έστησαν Ρώσοι χάκερ τον εξέθεσε ανεπανόρθωτα.
Όχι μόνο γιατί ανέδειξε την ανεπάρκειά του. Κυρίως επειδή τα λεγόμενά του φανέρωσαν τον βαθμό εμπλοκής της ελληνικής κυβέρνησης σε έναν πόλεμο ξένο προς τα συμφέροντα των Ελλήνων πολιτών.
«Η συγκεκριμένη εξέλιξη δεν είναι άσχετη με το περιβάλλον από το οποίο προέρχεται ο Θάνος Ντόκος» σχολιάζουν διπλωματικές πηγές στο Documento. Οι συνομιλητές μας αναφέρονται στο Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ) και τη σύνδεσή του με τον Θ. Ντόκο, καθώς υπήρξε για χρόνια γενικός διευθυντής του (2006-2019).
Το εν λόγω ίδρυμα έχει επικριθεί ουκ ολίγες φορές για έκφραση υποχωρητικών θέσεων στα λεγόμενα εθνικά θέματα. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι το 2024 σε τηλεοπτική συνέντευξή της η τότε γενική διευθύντρια του ΕΛΙΑΜΕΠ Μαρία Γαβουνέλη φέρεται να «είδε» τη λύση για την επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών στην επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στο Αιγαίο στα οκτώ-εννέα ναυτικά μίλια, ως μέσο για διαπραγμάτευση, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου.
Η πολιτική που εκφράζει διαχρονικά το ΕΛΙΑΜΕΠ φαίνεται να συμπλέει με τα «ήρεμα νερά» και τους… ψιθύρους για συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο από την κυβέρνηση Μητσοτάκη.
«Νατοϊκό μπουρλότο»
Η κυβερνητική πολιτική φαίνεται παράλληλα να οδηγεί το ράλι πανάκριβων εξοπλισμών στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ. Σύμφωνα με τη σμήναρχο ε.α. Αμαλία Παπασωτηρίου, η στρατηγική αυτή επιχειρεί να «ενισχύσει τη θέση της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς». Προσθέτει δε ότι οι τελευταίοι «δεν αφορούν καθόλου την ευημερία του λαού μας αλλά τις μπίζνες των λίγων και τα βρόμικα σχέδια όπως αυτά που αποφασίστηκαν στην πρόσφατη σύνοδο του ΝΑΤΟ».
Πρόκειται για μια σταθερότητα «νατοϊκού μπουρλότου», σύμφωνα με την ίδια, απέναντι στην οποία ο ελληνικός λαός πρέπει να δυναμώσει την πάλη του «ενάντια στην πολεμική εμπλοκή της χώρας».
Στη συνέχεια με αφορμή και το περιστατικό με τον Θ. Ντόκο, η Αμ. Παπασωτηρίου σημειώνει: «Ο κ. Ντόκος εκπροσωπώντας την κυβέρνηση πριν από λίγες ημέρες επιβεβαίωσε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο ότι η Ελλάδα μπορεί να αποτελέσει μέρος της επέκτασης του ρωσονατοϊκού πολέμου στην Ουκρανία. Αν αυτά ομολογούνται ανοιχτά από κρατικούς και κυβερνητικούς αξιωματούχους, μπορεί κανείς να φανταστεί τι συζητιέται και τι δραστηριότητα αναπτύσσουν κάθε είδους μηχανισμοί και δίκτυα στο παρασκήνιο».
Και συμπληρώνει: «Οι ενστάσεις που διατύπωσε αφορούσαν τις επιπτώσεις ενός τέτοιου χτυπήματος στον τουρισμό –δηλαδή στα κέρδη των ομίλων του τουρισμού, των μεταφορών κ.λπ.– και το ενδεχόμενο εκλογών!». Ενώ προσθέτει με νόημα: «Πήγαν περίπατο οι “αξίες” για τον σεβασμό των συνόρων, των κυριαρχικών δικαιωμάτων, την ασφάλεια του λαού της χώρας και όλα τα συναφή».
Ακόμη, η συνομιλήτριά μας καυτηρίασε τη στάση της αντιπολίτευσης: «Αν η κυβέρνηση κάλυψε τον Ντόκο […], η συστημική αντιπολίτευση το έριξε στο τσάμικο σχολιάζοντας τον τρόπο που αλιεύτηκε η εξομολόγηση Ντόκου και όχι το περιεχόμενο της εξομολόγησής του, επιβεβαιώνοντας ότι μοιράζονται κοινές δεσμεύσεις που αποτελούν κόλαφο για την ασφάλεια του ελληνικού λαού».
Διαβάστε επίσης: Θάνος Ντόκος: Σύμβουλος για την ασφάλεια ποιων; – Η σχέση με την Integrity Initiative
«Ο από βορρά κίνδυνος»
Για τη διαχρονική πολιτική μας απέναντι στους Τούρκους, ανεξάρτητα από την παρουσία ή μη παρουσία του Θ. Ντόκου, μιλά στο Documento ο πρέσβης επί τιμή Βασίλης Μπορνόβας. Σημειώνει δε τον σταθερό προσανατολισμό της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας στον «από βορρά κίνδυνο» από τότε που «μπήκαμε στο ΝΑΤΟ».
Όπως λέει: «Το πρόβλημά μας είναι οι προτεραιότητες της εξωτερικής μας πολιτικής. Όλα αυτά –ήδη από τον Εμφύλιο αλλά και μέχρι τη δεκαετία του 1970– μας κόστισαν πάρα πολύ διότι αφήσαμε 30 χρόνια να παρέλθουν χωρίς να καταλάβουμε τι ακριβώς γινόταν στη γειτονική μας χώρα. Μετά το 1974 κάπως αρχίσαμε να το συνειδητοποιούμε, αλλά και πάλι μπήκαμε σε μια λογική κατευνασμού και damage control».
Ως παράδειγμα της «συγκεκριμένης πολιτικής» της χώρας «σε σχέση με την Τουρκία» φέρνει το ΕΛΙΑΜΕΠ. «Είναι ένα think tank που ενδιαφέρεται για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, για συζητήσεις, συνομιλίες, έρευνα, εις βάθος συνεργασία με άλλα ευρωπαϊκά think tank. Ωστόσο δεν έχει ποτέ περάσει από το μυαλό του ΕΛΙΑΜΕΠ, άρα και του κ. Ντόκου, ότι θα πρέπει να γίνει μία εις βάθος συζήτηση με την τουρκική κοινωνία. Όπως και ότι το ιστορικό υπόβαθρο της Μικράς Ασίας είναι χαραγμένο στο DNA των σημερινών Τούρκων».
Για να ολοκληρώσει: «Το ΕΛΙΑΜΕΠ είναι σαν να βρίσκεται στο Παρίσι ή στο Βέλγιο. Δεν θέλει να αγγίξει ζητήματα που σχετίζονται με την πραγματική πολιτική. Γενικότερα είναι σαν να κινούμαστε σε μια σήραγγα και δεν τολμούμε να βγούμε από αυτή. Αυτό θα συνεχιστεί και οφείλεται στον τρόπο που κινούνται γενικά οι Ελληνες αξιωματούχοι».
«Γρανάζια χειραγώγησης»
Βέβαια, η σχέση του ΕΛΙΑΜΕΠ με ξένα κέντρα δεν βασίζεται μόνο στην από πολλούς καταγγελλόμενη υποχωρητικότητα στη βάση της συνδιαλλαγής, αλλά και στη σε βάθος συνεργασία του με οργανισμούς και ιδρύματα αλλότριων συμφερόντων.
Όπως έχει αποκαλύψει το Documento από το 2018, στα έγγραφα που διέρρευσαν οι Anonymous σχετικά με τη δράση της χρηματοδοτούμενης από το βρετανικό υπουργείο Εξωτερικών με σκοπό την αντιρωσική προπαγάνδα και το φακέλωμα Integrity Iniative, το ίδρυμα ΕΛΙΑΜΕΠ φαίνεται ότι ήταν υπό την επιρροή της οργάνωσης με τους επιστήμονες Θάνο Ντόκο, Ιωάννη Αρμακόλα και Γιώργο Τζογόπουλο.
Να σημειωθεί ότι ως επικεφαλής του ελληνικού πυρήνα (cluster) της Integrity Initiative παρουσιαζόταν η Δέσποινα (Ινώ) Αφεντούλη, η οποία υπηρετούσε τότε στο γραφείο Δημοσίων Σχέσεων του ΝΑΤΟ. Σήμερα η ίδια εμφανίζεται ως ανώτερη σύμβουλος στο ΕΛΙΑΜΕΠ σύμφωνα με την ιστοσελίδα του ιδρύματος.
Για τις σχέσεις του ΕΛΙΑΜΕΠ με ξένα κέντρα (Integrity Initiative) ο Θ. Ντόκος είχε δηλώσει το 2018 στο Documento: «Η μόνη επαφή του ΕΛΙΑΜΕΠ με το project ήταν μια συνάντηση γνωριμίας στην οποία προσκληθήκαμε πριν από δύο χρόνια. Έκτοτε δεν είχαμε κάποια επαφή. Μετά τη δημοσιοποίηση των ονομάτων […] μας εστάλη email από το Integrity Initiative το οποίο ανέφερε ότι εκ παραδρομής μας έβαλαν στο αρχείο για πιθανή μορφή συνεργασίας».
Επανήλθαμε και σε σχετικό ερώτημά μας αποκρίθηκε: «Η απάντηση αυτή ισχύει και σήμερα» προσθέτοντας: «Δεν υπήρξε καμία συνεργασία αμειβόμενη ή μη τόσο του ΕΛΙΑΜΕΠ όσο εμού του ιδίου με την εταιρεία Integrity Initiative». Στη συνέχεια, όπως ζήτησε, επισημάναμε ότι υπήρξαν νέα στοιχεία αλλά δεν απάντησε σε αυτό.
Στο πλαίσιο του ρεπορτάζ απευθυνθήκαμε στον πρέσβη επί τιμή Γιώργο Αϋφαντή. Όπως λέει: «Η δημοσιογραφική έρευνα του Documento αποδεικνύει, με στοιχεία αδιάσειστα, ότι συγκεκριμένοι δημοσιογράφοι και δημοσιολογούντες πανεπιστημιακοί δάσκαλοι στην Ελλάδα υπήρξαν μέχρι πρόσφατα τελικοί αποδέκτες κονδυλίων του Φόρεϊν Οφις και των βρετανικών υπηρεσιών πληροφοριών. Ίσως και να πληρώνονται ακόμη. Ποιο το πρόβλημα;».
Αναλύει παράλληλα πώς ένα σπιράλ ανθρώπων με επιρροή έφτασαν να αποτελούν «γρανάζια χειραγώγησης». «Δημοσιογράφοι και ακαδημαϊκοί δάσκαλοι λειτουργούν έναντι της κοινής γνώμης με το τεκμήριο της ανεξαρτησίας της σκέψης και άποψης. Όμως τα όσα επί χρόνια μάς κανοναρχούσαν οι συγκεκριμένοι ως προς τις διεθνείς εξελίξεις, για τον ρόλο της Ρωσίας, για το ποια στάση πρέπει να τηρήσει η Ελλάδα στο α ή το β διεθνές ζήτημα κ.λπ., όλα αυτά δεν ήταν προϊόντα αμερόληπτης έρευνας ή επιστημονικής ανάλυσης. Αντίθετα, τα γραφόμενα και λεγόμενά τους υπήρξαν πρωτίστως προϊόντα πληρωμένων καταχωρήσεων, κυρίως των Βρετανών αλλά όχι μόνον, καθώς και Γερμανοί και οι Αμερικανοί της CIA τούς υπαγόρευαν τι να γράφουν και να λένε». Για να προσθέσει: «Οι συγκεκριμένοι συνειδητά λειτουργούσαν ως γρανάζια χειραγώγησης της ελληνικής κοινής γνώμης, μισθοδοτούμενοι από ξένα κράτη. Ποιο το πρόβλημα;».
«Πρόδηλη εξάρτηση»
Ταυτόχρονα, αναδεικνύει το γεγονός ότι πρόσωπα που φέρεται να είχαν σχέσεις με την Integrity Initiative βρίσκονται σε θέση συμβούλου πολιτικών. «Εκτός από τον ευτελισμό του δημοσιογραφικού και ακαδημαϊκού τους λειτουργήματος, εκτός από την εξαπάτηση της κοινής γνώμης (παρίσταναν τους ανεξάρτητους ενώ ήσαν μίσθαρνα όργανα), εκτός απ’ αυτά τα διόλου ασήμαντα, δύο συγκεκριμένοι –οι καθηγητές Θάνος Ντόκος και Μαραντζίδης– είναι τα τελευταία έτη σύμβουλοι ο μεν του νυν πρωθυπουργού Μητσοτάκη, ο δε του πρώην πρωθυπουργού Τσίπρα. Αμφότεροι ερίζουν για το αξίωμα του Ελληνα πρωθυπουργού στις επικείμενες εκλογές. Και αμφότεροι δεν φαίνεται να ενοχλούνται από την οικονομική συνεργασία των συμβούλων τους με τις βρετανικές ή και άλλες δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών». Η αδιαφορία τους για την «πρόδηλη εξάρτηση που προκύπτει από τους στενούς τους συνεργάτες από ξένα κέντρα» είναι το πρόβλημα.
Και καταλήγει: «Όλοι μας ξέρουμε ότι η Ελλάδα είναι, λίγο πολύ, εξαρτημένη χώρα. Ωστόσο η κατάργηση των στοιχειωδών προσχημάτων από εκείνους τους πολιτικούς που οι δημοσκόποι μας εμφανίζουν σαν τους δύο επικρατέστερους για την πρωθυπουργία δεν καταπίνεται εύκολα!».
Από την πλευρά του ο Β. Μπορνόβας υπογραμμίζει: «Καταλαβαίνω ότι υπήρχε κάποια σύνδεση (του Θ. Ντόκου με το βρετανικό ΥΠΕΞ), από ό,τι έχω διαβάσει από την εφημερίδα σας καθώς και από αγγλικές πηγές, η οποία έχω την εντύπωση ότι σε πολλές χώρες, μεταξύ των οποίων και για την Ελλάδα, δεν αποτελεί κάτι το συγκλονιστικό, δεδομένου ότι αντίστοιχες προσπάθειες έχουν γίνει και από άλλες χώρες και συνεχίζουν να γίνονται. Μην ξεχνάμε άλλωστε τον ρόλο του προσωπικού της αμερικανικής πρεσβείας εδώ στην Ελλάδα. Ένα μεγάλο μέρος ανέκαθεν ήταν Ελληνοαμερικανοί, οι οποίοι είχαν και έχουν σοβαρές προσβάσεις στους αξιωματούχους, είτε κυβερνητικούς είτε κομματικούς κ.λπ. και με τον τρόπο τους καθορίζουν, επηρεάζουν τις πολιτικές της κυβέρνησης. Θα προτιμούσα κάποιοι από αυτούς να έχουν και κάποια αφοσίωση προς την ελληνική πλευρά».
Τo Atlantic Council
Η διείσδυση και οι σχέσεις εξάρτησης φαίνεται να έχουν όνομα. Σύμφωνα με τον Κρις Γουίλιαμσον, πρώην βουλευτή των Εργατικών και δεξί χέρι του πρώην ηγέτη του Εργατικού Κόμματος Τζέρεμι Κόρμπιν, που βρέθηκε στο στόχαστρο της Integrity Initiative: «Το βρετανικό υπουργείο Εξωτερικών εξακολουθεί να χρηματοδοτεί […] οργανώσεις με σκοπό την αντιμετώπιση της λεγόμενης ρωσικής παραπληροφόρησης και άλλων συναφών ζητημάτων».
Και εξηγεί: «Το Φόρεϊν Οφις χρηματοδοτεί με εκατομμύρια στερλίνες το Atlantic Council, το οποίο, μεταξύ πολλών άλλων δραστηριοτήτων του, ασχολείται και με αυτού του είδους τις ενέργειες. Πρόκειται δηλαδή για δραστηριότητες παρόμοιες με εκείνες στις οποίες συμμετείχε η Integrity Initiative».
Πράγματι, το εν λόγω Συμβούλιο αποτελεί ένα από τα ισχυρότερα think tanks του «ατλαντισμού» διεθνώς. Eχοντας ιδρυθεί στα 1961 από πρώην Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών και επιχειρηματία με πολιτική δράση, στόχευσε εξαρχής στη συνέχιση της συνεργασίας μεταξύ ΗΠΑ και Ευρώπης και την άσκηση πολιτικής επιρροής.
Στην Ελλάδα τόσο ο Κυρ. Μητσοτάκης όσο και το ΕΛΙΑΜΕΠ φαίνεται να έχουν αγαστές σχέσεις μαζί του. Ο πρώτος βραβεύτηκε από το Συμβούλιο το 2024 ως «Παγκόσμιος Πολίτης». Το δεύτερο έχει στις τάξεις του ερευνητές, όπως η Κατερίνα Σώκου, που σχετίζονται με το Συμβούλιο.
Η συγκεκριμένη ως μη μόνιμη ανώτερη επιστημονική συνεργάτιδα. Μάλιστα στις 15 Μαΐου 2023 η ίδια στελέχωσε το πάνελ συζήτησης στο πλαίσιο του Φόρουμ των Δελφών στο οποίο συμμετείχε πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στον ΟΗΕ και μέλος του Συμβουλίου, καθώς και ο Θ. Ντόκος. Παράλληλα, στις 27 Φεβρουαρίου 2019 ο Ι. Αρμακόλας μίλησε στο Atlantic Council σχετικά με τις προκλήσεις της Β. Μακεδονίας ως προς την ευρωπαϊκή της ολοκλήρωση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου