Η ετήσια έκθεση-κόλαφος «Mapping the World’s Prices» για το 2026 γκρεμίζει το κυβερνητικό αφήγημα περί «ισχυρής οικονομίας», κατατάσσοντας την ελληνική πρωτεύουσα στην τελευταία θέση της παγκόσμιας λίστας των 50 οικονομικά ισχυρών πόλεων
Η κυβερνητική πολιτική των επικοινωνιακών πυροτεχνημάτων καταρρέει με πάταγο μπροστά στα αμείλικτα στοιχεία του επενδυτικού κολοσσού. Ενώ το Μέγαρο Μαξίμου πανηγυρίζει για τις δήθεν γενναίες αυξήσεις, η σκληρή πραγματικότητα δείχνει ότι ο μέσος καθαρός μισθός των 1.321 δολαρίων στην Αθήνα αποτελεί σταγόνα στον ωκεανό της ακρίβειας. Οι καθαρές μηνιαίες απολαβές ενός Αθηναίου αντιπροσωπεύουν το εξευτελιστικό 24% των αντίστοιχων αμερικανικών, την ώρα που το κόστος ζωής έχει αφεθεί ανεξέλεγκτο να σκαρφαλώσει στο προκλητικό 62,4% των επιπέδων των ΗΠΑ. Η Ελλάδα, υπό τη σημερινή διακυβέρνηση, παραδίδεται στην ασυδοσία της αγοράς και υποβαθμίζεται στην 24η θέση των πιο ακριβών χωρών παγκοσμίως σε σύγκριση με το αμερικανικό σημείο αναφοράς.
Στεγαστική ασφυξία με τις ευλογίες του Μαξίμου και η πλήρης εξαέρωση του οικογενειακού προϋπολογισμού
Η πλήρης απραξία και η απουσία ουσιαστικών ρυθμίσεων στην αγορά ακινήτων οδήγησαν σε ένα άνευ προηγουμένου ράλι τιμών που εκδιώκει τους κατοίκους από την πόλη τους. Η μίσθωση ενός κεντρικού διαμερίσματος τριών υπνοδωματίων εκτινάχθηκε στο αστρονομικό 144% σε σχέση με το 2016, αγγίζοντας τα 1.330 δολάρια και ξεπερνώντας τον μέσο μηνιαίο μισθό. Για ένα νοικοκυριό με δύο εργαζόμενους, το διαθέσιμο εισόδημα που απομένει μετά την κάλυψη της στέγης παρουσιάζει μια οριακή, σχεδόν μηδενική άνοδο μόλις 20% στη δεκαετία. Την ίδια στιγμή, η απόκτηση ιδιόκτητης στέγης έχει μετατραπεί σε άπιαστο όνειρο, αφού το κόστος αγοράς ανά τετραγωνικό μέτρο στο κέντρο της Αθήνας εκτοξεύθηκε κατά 150%, φτάνοντας στα 4.016 δολάρια.
Αισχροκέρδεια στα καύσιμα και στα βασικά αγαθά με την ανοχή των ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους
Η καθημερινότητα των πολιτών έχει μετατραπεί σε καθημερινό αγώνα επιβίωσης εξαιτίας της απροκάλυπτης ακρίβειας. Η Αθήνα καταλαμβάνει την εξευτελιστική ένατη θέση παγκοσμίως στην ακριβότερη βενζίνη, με την τιμή της να είναι κατά 209% υψηλότερη από εκείνη της Νέας Υόρκης, χωρίς η κυβέρνηση να αγγίζει τους φόρους στα καύσιμα. Η ίδια εικόνα λεηλασίας του οικογενειακού εισοδήματος αποτυπώνεται παντού: ένα τζιν Levi’s 501 πωλείται στο 138% της αμερικανικής τιμής, το γρήγορο φαγητό αγγίζει το 85%, τα αναψυκτικά το 76%, ο καπουτσίνο το 70% και η εγχώρια μπύρα το 64%. Ακόμη και οι αγορές στο σούπερ μάρκετ, που αποτελούν βασική ανάγκη, καταγράφουν άνοδο 20,5% στη δεκαετία και βρίσκονται στο 55% των τιμών της Νέας Υόρκης, αποδεικνύοντας ότι τα κυβερνητικά μέτρα αποτελούν απλά μπαλώματα.
Σε ελεύθερη πτώση οι δημόσιες υποδομές και το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων πολιτών
Η οικονομική εξαθλίωση συνοδεύεται από τη συστηματική υποβάθμιση της ποιότητας ζωής των πολιτών. Η έκθεση της Deutsche Bank βαθμολογεί με εξαιρετικά χαμηλούς βαθμούς το σύστημα υγείας και τα επίπεδα ασφάλειας στην Αθήνα, ενώ καταγράφει μέτριες επιδόσεις στο κυκλοφοριακό χάος των δρόμων. Μοναδική θλιβερή εξαίρεση στο δυσβάσταχτο κόστος αποτελεί η μηνιαία κάρτα των δημόσιων συγκοινωνιών που κοστίζει στο 22% της αντίστοιχης αμερικανικής, ως αποτέλεσμα της γενικότερης απαξίωσης των υποδομών. Την ίδια ώρα που η Αθήνα βυθίζεται στην παρακμή, πόλεις όπως το Λουξεμβούργο, η Κοπεγχάγη και το Άμστερνταμ οδηγούν την κούρσα της ποιότητας ζωής, αφήνοντας την ελληνική πρωτεύουσα ως τον απόλυτο, παγκόσμιο ουραγό μιας αποτυχημένης οικονομικής πολιτικής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου