Το ρεσιτάλ υποκρισίας της ΔΕΘ: Ετοιμάζονται να μοιράσουν προεκλογικά «ψίχουλα» αφού πρώτα λεηλάτησαν τη μεσαία τάξη και τους ελεύθερους επαγγελματίες
Το πάρτι των ξένων οίκων αξιολόγησης και η δυστυχία των πολιτών: Πανηγυρίζουν για τη μείωση του χρέους που πληρώθηκε από τον ΦΠΑ της ακρίβειας
Η ψευδαίσθηση της ελάφρυνσης: Επιστρέφουν σταγόνες στον ωκεανό της οικονομικής ασφυξίας, στήνοντας από τώρα τον εκλογικό μηχανισμό του 2027
Ο μύθος των πλεονασμάτων και η σιωπηλή φοροεπιδρομή
Σε ένα ρεσιτάλ πολιτικού κυνισμού και εικονικής πραγματικότητας ετοιμάζεται να επιδοθεί ο πρωθυπουργός από το βήμα της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης. Το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης διαρρέει με υπερηφάνεια πως η χώρα προχωρά στη μεγαλύτερη μείωση δημοσίου χρέους, φτάνοντας στο αστρονομικό ποσό των 13 δισεκατομμυρίων ευρώ σε πρόωρες αποπληρωμές μέσα σε ένα έτος. Ωστόσο, το αμείλικτο ερώτημα που αρνούνται να απαντήσουν στο Μέγαρο Μαξίμου είναι το πώς βρέθηκε αυτός ο πακτωλός χρημάτων. Η πολυδιαφημισμένη δημοσιονομική σταθερότητα δεν είναι προϊόν καμίας παραγωγικής ανάπτυξης, αλλά χτίστηκε αποκλειστικά πάνω στην ανελέητη αφαίμαξη των πολιτών μέσω των έμμεσων φόρων και του ΦΠΑ, την ώρα που ο πληθωρισμός της απληστίας κατασπαράζει το εισόδημα. Το κράτος άφησε τα καρτέλ να κερδοσκοπούν στα ράφια και στην ενέργεια, γεμίζοντας τα ταμεία του από τις υπέρογκες φορολογικές εισπράξεις, στραγγαλίζοντας κάθε ικμάδα της πραγματικής οικονομίας.
Τα εύσημα των οίκων αξιολόγησης και η κοινωνική χρεοκοπία
Αυτό το θηριώδες πλεόνασμα, που εξήχθη βίαια από τις τσέπες των ελληνικών νοικοκυριών, προσφέρεται τώρα ως τρόπαιο στους ξένους πιστωτές. Η κυβέρνηση περιμένει με αγωνία τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο τις νέες ετυμηγορίες των οίκων αξιολόγησης (DBRS, Moody’s, S&P, Fitch), ελπίζοντας σε περαιτέρω αναβαθμίσεις της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας. Το Μέγαρο Μαξίμου πανηγυρίζει για την επενδυτική βαθμίδα και τα εύσημα των ξένων οίκων, εθελοτυφλώντας προκλητικά μπροστά στην κοινωνική χρεοκοπία. Το γεγονός ότι το δημόσιο χρέος μπορεί να πέσει κάτω από το 110% του ΑΕΠ νωρίτερα από το αναμενόμενο, δεν σημαίνει απολύτως τίποτα για τον μέσο μισθωτό και συνταξιούχο, του οποίου η αγοραστική δύναμη παραμένει σταθερά κολλημένη στον πάτο της Ευρωζώνης, ξεπερνώντας οριακά μόνο τη Βουλγαρία.
Το προεκλογικό θέατρο της ΔΕΘ και τα ανακυκλωμένα μέτρα
Κάτω από την πίεση της ραγδαίας δημοσκοπικής φθοράς, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανεβαίνει στη Θεσσαλονίκη υποσχόμενος «μόνιμες παροχές» και «προστασία της μεσαίας τάξης». Η επίκληση της μεσαίας τάξης από τη σημερινή κυβέρνηση συνιστά το πιο κακόγουστο πολιτικό ανέκδοτο. Αφού πρώτα στοχοποίησαν και γονάτισαν τους ελεύθερους επαγγελματίες με την άδικη τεκμαρτή φορολόγηση, τώρα υπόσχονται διορθωτικές κινήσεις. Το καλάθι της ΔΕΘ δεν είναι ένα ειλικρινές σχέδιο κοινωνικής σωτηρίας, αλλά ένας κυνικός, προεκλογικός μηχανισμός εξαγοράς συνειδήσεων ενόψει του 2027. Ακόμη και οι αναφορές στα «επιτεύγματα» των προηγούμενων ΔΕΘ, όπως οι φορολογικές μειώσεις του 2025 ή το πρόγραμμα «Σπίτι μου», αποδεικνύουν την κυβερνητική ανεπάρκεια. Επιστρέφουν ψίχουλα σε μια κοινωνία που έχει χάσει το καρβέλι, ενώ τα ημίμετρα για τη στέγαση εξαφανίζονται μπροστά στην ανεξέλεγκτη έκρηξη των ενοικίων. Ο πρωθυπουργός προσπαθεί να αγοράσει πολιτικό χρόνο, ελπίζοντας πως η κοινωνία θα ξεχάσει τη συνεχιζόμενη λεηλασία της για χάρη μερικών στοχευμένων επιδομάτων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου