Η αδιανόητη σπουδή του Υπουργού Υγείας να υπερασπιστεί μια εταιρεία που ερευνάται από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για υπερκοστολογήσεις εκατομμυρίων – Το θράσος να λειτουργεί ως αγγελιοφόρος οικονομικών συμφερόντων αντί να απαντήσει πώς το μηχάνημα των 66.000 ευρώ έφτασε να κοστίζει 300.000 ευρώ στην Ελλάδα – Η επιχείρηση συσκότισης, το πάγωμα της λειτουργίας των σπιτιών μετά τον έλεγχο και η αγωνία να σταματήσει η δημόσια συζήτηση για τη διαφάνεια – Ο δικαστής Ντρεντ μετατρέπεται σε συνήγορο εταιρειών
Η περίπτωση του Άδωνι Γεωργιάδη δεν αποτελεί απλώς ένα μνημείο κυβερνητικής αλαζονείας, αλλά προσλαμβάνει πλέον χαρακτηριστικά ανοιχτής, θεσμικής πρόκλησης. Ο Υπουργός Υγείας, αφού πρώτα ανέλαβε τον ρόλο του αυτόκλητου τιμωρού –λες και είναι ο δικαστής Ντρεντ του πολιτικού συστήματος–, τώρα εγκαταλείπει κάθε πρόσχημα σοβαρότητας. Με μια πρωτοφανή, ύποπτη σπουδή, εμφανίζεται δημόσια να εκπροσωπεί και να υπερασπίζεται συγκεκριμένα, ιδιωτικά οικονομικά συμφέροντα, ξεχνώντας τον θεσμικό του ρόλο. Είναι πραγματικά θλιβερό και άκρως επικίνδυνο, ένας εν ενεργεία υπουργός να λειτουργεί πρακτικά ως αγγελιοφόρος μηνυμάτων εταιρειών, ειδικά όταν αυτές ελέγχονται για ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα διασπάθισης ευρωπαϊκών πόρων των τελευταίων ετών. Το μόνο που φαίνεται να νοιάζει τον κ. Γεωργιάδη είναι να «κατέβουν» βίντεο και να φιμωθούν φωνές, προκειμένου να σταματήσει η δημόσια συζήτηση και να μην ταραχθεί η ευδαιμονία της κυβέρνησης και των διαπλεκόμενων κύκλων που εξυπηρετεί.
Η τακτική της συσκότισης και τα «χρυσά» σπιτάκια των 300.000 ευρώ
Η προσπάθεια του υπουργού να πετάξει την μπάλα στην εξέδρα είναι τόσο κραυγαλέα, που αγγίζει τα όρια της γελοιότητας. Αντί να απαντήσει στο ένα, κεντρικό και αμείλικτο ερώτημα που καίει την κυβέρνηση, επιχειρεί να προκαλέσει τεχνητή σύγχυση. Ο κ. Γεωργιάδης ισχυρίζεται πως και οι άλλες εταιρείες στους διαγωνισμούς είχαν κάνει δήθεν παρόμοιες προσφορές. Και τι σημασία έχει αυτό για τον Έλληνα φορολογούμενο;
Το μόνο που ενδιαφέρει τους πολίτες και την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία είναι ο τελικός λογαριασμός της διαφθοράς. Η κυβέρνηση οφείλει να εξηγήσει εδώ και τώρα: Γιατί τα «σπιτάκια ανακύκλωσης» στην Ελλάδα έφτασαν να κοστίζουν το εξωφρενικό ποσό των 300.000 ευρώ το καθένα, όταν στην υπόλοιπη Ευρώπη ο αντίστοιχος εξοπλισμός τιμολογείται στις 66.000 ευρώ; Ποιες ακριβώς ενέργειες και πρωτοβουλίες πήρε το «επιτελικό κράτος» για να προστατεύσει το δημόσιο χρήμα; Έκανε απολύτως τίποτα για να αποτρέψει το γεγονός ότι οι Έλληνες πλήρωσαν πέντε και έξι φορές πάνω το κόστος αυτών των συστημάτων; Σε αυτά τα απλά μαθηματικά της απάτης, ο λαλίστατος υπουργός και η κυβέρνησή του απαντούν με εκκωφαντική σιωπή.
Ο φόβος της λογοδοσίας και η παύση λειτουργίας
Η εμμονή και το άγχος του κυβερνητικού στελέχους μπροστά στην απαίτηση για διαφάνεια και λογοδοσία αποκαλύπτει τον βαθύτατο πανικό του Μεγάρου Μαξίμου. Προσπαθούν να υποβαθμίσουν την έρευνα, την ώρα που ο στενός κορσές της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας προκαλεί ήδη ανεπανόρθωτες ρωγμές στο σύστημα που έστησαν.
Χαρακτηριστικό του πανικού είναι το γεγονός ότι, μετά την έναρξη του εισαγγελικού ελέγχου, παρακολουθούμε την άρον-άρον παύση υποστήριξης της λειτουργίας των σπιτιών ανακύκλωσης σε πολλούς δήμους. Αν όλα έγιναν καλώς και νόμιμα, όπως διαρρηγνύει τα ιμάτιά του ο κ. Γεωργιάδης, γιατί το σύστημα καταρρέει και αναστέλλεται μόλις άρχισαν να ψάχνουν τα τιμολόγια οι Ευρωπαίοι ελεγκτές; Ο υπουργός παρακαλεί μάταια να ξεχαστεί το θέμα. Η προσπάθεια συγκάλυψης ενός σκανδάλου υπερκοστολόγησης μέσω επιθετικών, προσωπικών αναρτήσεων δεν πρόκειται να περάσει. Οι απαντήσεις επί της ουσίας, τα εκατομμύρια που έκαναν φτερά και η σχέση της κυβέρνησης με τους αναδόχους, θα έρθουν στο φως, όσο κι αν η εξουσία επιχειρεί να μετατρέψει το σκάνδαλο σε απλή φασαρία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου