Κυριάκο, μας κακομαθαίνεις

Γράφει η Ντάμα 

Μην ακούτε αυτούς τους κομμουνιστές που λένε ότι δεν φτάνει ο μισθός και κάτι τέτοια μίζερα


Πήγα σούπερ μάρκετ χθες για να διαπιστώσω με τα μάτια μου τα οφέλη της Εθνικής Πρωτοβουλίας Μείωσης Τιμών. Πήρα αυτά τα ολίγα που παίρνω κάθε φορά. Ψωμί του τοστ, γαλοπούλα, τυρί, δημητριακά, γάλα, μπάρες, μακαρόνια και λίγη φέτα. Πλήρωσα στο ταμείο και μου περίσσεψαν άλλα τόσα για να πάρω σαμπουάν, μαλακτική και υγρό πλυντηρίου. Αμέ.

Μην ακούτε αυτούς τους κομμουνιστές που λένε ότι δεν φτάνει ο μισθός και κάτι τέτοια μίζερα. Φτάνει και παραφτάνει. Άμα ξέρεις να κάνεις κουμάντο, βγαίνει και ο μήνας και περισσεύουν.

* Εγώ, ας πούμε, έχω βρει το κόλπο. Μπαίνω στο σούπερ μάρκετ με λίστα και βγαίνω χωρίς αυτή. Όχι επειδή τα πήρα όλα, αλλά επειδή στο τρίτο ράφι έχω αρχίσει ήδη τις περικοπές. Αυτό δεν λέγεται ακρίβεια. Οικονομικός προγραμματισμός λέγεται. Κι άμα αντί για δύο πακέτα πάρεις ένα, αντί για ένα κιλό πάρεις μισό και αντί για φέτα πάρεις μια φωτογραφία της φέτας, στο τέλος βλέπεις πραγματικά τη διαφορά στην τσέπη σου.

Και επιτέλους, πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσει αυτή η γκρίνια με τις τιμές. Δεν είναι ανάγκη να τρως κάθε μέρα. Υπάρχουν και οι διαλειμματικές νηστείες, που είναι και της μόδας. Η κυβέρνηση μπορεί να μην κατάφερε ακόμα να κάνει φθηνότερο το σούπερ μάρκετ, αλλά μπορεί στο τέλος να μας κάνει όλους κορμάρες. Πώς το έλεγε ο Άδωνις; 300 κιλά θα γίνουμε;

* Πλήρωσα αρχές του μήνα τη ΔΕΗ, τη ΔΕΗ στο χωριό, το τηλέφωνο και το internet, την ασφάλεια, το κινητό και φυσικά το ενοίκιο και μου έμειναν όχι μόνο για να περάσω πλουσιοπάροχα το υπόλοιπο του μήνα, αλλά θα βάλω και στην άκρη για να πάω ταξίδι τα Χριστούγεννα στη Βιέννη.

Οι τιμές είναι λίγο τσιμπημένες στα αεροπορικά εισιτήρια, αλλά γι’ αυτό δεν φταίει η κυβερνησάρα μας. Δεν μπορεί να τα κάνει κι όλα ο Κυριάκος. Να κυβερνάει, να μειώνει το χρέος, να ανεβάζει τους μισθούς, να ρίχνει τις τιμές και να ψάχνει και φθηνά αεροπορικά για τη Βιέννη; Έλεος κάπου με τις απαιτήσεις μας.

Άσε που, όπως το σκέφτομαι, μπορεί να μη χρειαστεί καν να πάω αεροπορικώς. Με τόσα που θα μου περισσέψουν μέχρι τα Χριστούγεννα, μπορεί να πάρω αυτοκίνητο και να πάω οδικώς. Θα είναι και μια ευκαιρία να απολαύσω τις χαμηλές τιμές στα καύσιμα.

* Στο μεταξύ έχω αρχίσει να σκέφτομαι σοβαρά και την αποταμίευση. Τόσα χρόνια έκανα το λάθος να πιστεύω ότι για να αποταμιεύσεις πρέπει πρώτα να σου περισσεύουν λεφτά. Τώρα κατάλαβα ότι αυτά είναι παλιές αντιλήψεις. Πρώτα αποταμιεύεις και μετά βλέπεις αν έχεις να φας. Θέλει μια πειθαρχία η οικονομική επιτυχία.

Θα ανοίξω λοιπόν έναν λογαριασμό και κάθε μήνα θα βάζω μέσα ό,τι μου περισσεύει. Προς το παρόν είναι άδειος, αλλά σημασία έχει να υπάρχει το όραμα.

* Διάβασα τις προάλλες έρευνα που έλεγε ότι ένας στους τρεις περίμενε καλύτερες εκπτώσεις. Δεν ξέρω πού ζούνε αυτοί, αλλά εγώ ψώνισα ρούχα για μέχρι τις εκλογές. Γιατί μέχρι τότε; Ε, τι θα γιορτάσω, η γυναίκα, τη νίκη του Κυριάκου με τα ίδια ρούχα;

Πήρα τα πάντα. Μπλούζες, παντελόνια, παπούτσια. Παραλίγο να πάρω και παλτό για τη Βιέννη, αλλά είπα να μην προκαλέσω. Υπάρχει και κόσμος που δυσκολεύεται εκεί έξω και πρέπει να δείχνουμε μια κοινωνική ευαισθησία.

Βέβαια δεν καταλαβαίνω γιατί δυσκολεύεται. Αφού η οικονομία πηγαίνει σφαίρα, το χρέος αποπληρώνεται, οι επενδύσεις έρχονται, οι μισθοί ανεβαίνουν και οι τιμές πέφτουν. Κάπου πρέπει να φταίει κι ο πολίτης.

* Ευτυχώς έχουμε και τη ΔΕΘ μεθαύριο. Περιμένω κι εγώ, όπως κάθε νοικοκυρά αυτού του τόπου, να ακούσω τι άλλο θα μπει στην τσέπη μου. Κάτι από φόρους, κάτι από επιδόματα, κάτι από αυξήσεις, κάτι από ελαφρύνσεις, στο τέλος θα χρειαστώ δεύτερο πορτοφόλι.

Έχω ήδη κάνει και τον οικογενειακό προϋπολογισμό με βάση όσα δεν έχουν ανακοινωθεί ακόμα. Δεν θέλει φόβο η ζωή, θέλει αισιοδοξία.

Με αυτά που θα δώσει ο Κυριάκος στη ΔΕΘ, λοιπόν, θα πληρώσω τα έξοδα του μήνα, θα βάλω κάτι στην άκρη για τη Βιέννη, κάτι για τις γιορτές και, αν περισσέψει τίποτα, σκέφτομαι να επενδύσω και σε κανένα ακίνητο.

Μικρό. Μη μας πουν και πλεονέκτες.

Δεν θα χρειαστεί καν να βγάλω την πιστωτική από το πορτοφόλι μου.

Την έχω εκεί μόνο για ενθύμιο από τα δύσκολα χρόνια.

Τότε που όλα ακρίβαιναν, ο μισθός τελείωνε πριν τελειώσει ο μήνας και ο κόσμος πήγαινε στο σούπερ μάρκετ και κοίταζε πρώτα την τιμή και μετά το προϊόν.

Περασμένα, ξεχασμένα.

Η ΝΤΑΜΑ