Προβληματισμό και ανησυχία προκάλεσε ρεπορτάζ της εφημερίδας Τα Νέα με τίτλο «Τι σημαίνει το “προληπτικό πλήγμα” που τρέμουν οι Τούρκοι στρατηγοί;» .Το ρεπορτάζ δεν κόμιζε κάτι νέο. Ανάλογα σενάρια έχουν δημοσιευθεί ξανά, στο πρόσφατο μάλιστα παρελθόν. Η επαναφορά τους ωστόσο έχει σημασία επειδή δείχνει ότι ανάλογα εμπρηστικά σενάρια, ελληνικής επίθεσης στην Τουρκία, όχι απλώς παραμένουν στο τραπέζι, αλλά συγκεκριμενοποιούνται και αναπαράγονται στη δημόσια σφαίρα προς ζύμωση και εξοικείωση της ελληνικής κοινής γνώμης.
Το προληπτικό πλήγμα για το οποίο μίλησε πρώτη φορά δημόσια ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, στρατηγός Δημήτρης Χούπης, τον Δεκέμβριο του 2025, περιλαμβάνει τέσσερις φάσεις, όπως μας ενημερώνει το ρεπορτάζ της καθημερινής εφημερίδας του ομίλου Μαρινάκη. Η πρώτη φάση ξεκινάει με παρατεταμένη διπλωματική κρίση και περιλαμβάνει μετακίνηση και προετοιμασία των τουρκικών δυνάμεων. Η δεύτερη φάση ξεδιπλώνεται πριν οι τουρκικές δυνάμεις λύσουν κάβους ή τροχοδρομήσουν και περιλαμβάνει ηλεκτρονικά αλλά και συμβατικά πλήγματα με μαχητικά Rafale και F-16 Viper να βομβαρδίζουν τουρκικά αεροδρόμια και πυραύλους Exocet να πλήττουν τουρκικά πλοία, εξουδετερώνοντας την τουρκική αποβατική ισχύ, σύμφωνα με τους ελληνικούς σχεδιασμούς. Η τρίτη φάση προβλέπει την ενεργοποίηση της ισραηλινής «Ασπίδας του Αχιλλέα» που θα δημιουργήσει μια «αδιαπέραστη ομπρέλα», σύμφωνα με το δημοσίευμα, πάνω από Αιγαίο, αναχαιτίζοντας μαζικά στον αέρα τους εχθρικούς πυραύλους και τα drones. Στην τέταρτη φάση κι ενώ η Τουρκία έχει υποστεί στρατιωτική παράλυση, σύμφωνα με τους εμπνευστές του προληπτικού πλήγματος, ενεργοποιείται η διπλωματία με την παρέμβαση της διεθνούς κοινότητας (ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ) που πιέζει για άμεση κατάπαυση του πυρός. Τότε κάθονται οι δύο πλευρές στο τραπέζι ενώ η ισορροπία δυνάμεων έχει αλλάξει δραματικά και προς όφελος της Ελλάδας …προφανώς.
Στο ρεπορτάζ δεν διαβάσαμε καμιά πληροφορία για τον τρόμο που προκάλεσε το σενάριο του προληπτικού πλήγματος στους Τούρκους στρατηγούς, όπως προαναγγέλλει ο τίτλος του άρθρου. Μάλλον αυθαίρετα. Ο τρόμος όμως υπάρχει και προκύπτει από την τεράστια κι εγκληματική αφέλεια που συνοδεύει το σενάριο.
Τυχόν εφαρμογή του θα οδηγήσει την Ελλάδα να υποστεί τη μεγαλύτερη δοκιμασία από ιδρύσεώς της.
Το σενάριο γεννάει, ακόμη και σε μη ειδικούς, συγκεκριμένα ερωτήματα:
Πρώτο, η Τουρκία άραγε δεν διαθέτει άμυνα και υπηρεσίες πληροφοριών ώστε να αντιδράσει και να γλυτώσει τις απώλειες ακόμη κι αυτού του πρώτου πλήγματος;
Δεύτερο, ας υποθέσουμε ότι οι Τούρκοι είναι μπουνταλάδες και πίνοντας τσάι θα βλέπουν ένα – ένα τα αποβατικά και άλλα πλοία τους όπως και τα αεροδρόμια να καταστρέφονται και να βγαίνουν εκτός μάχης, ρίχνοντας την ευθύνη στο κισμέτ. Στην ενδοχώρα δεν διαθέτουν εφεδρείες για να αναπληρώσουν τις απώλειες;
Τρίτο, Ελλάδα και Τουρκία, ως γνωστό, μοιράζονται χερσαία σύνορα, ενώ στα κατεχόμενα Κυπριακά εδάφη η Τουρκία έχει εγκαταστήσει μια δυσανάλογα μεγάλη, για την έκταση του νησιού, στρατιωτική μηχανή. Η δε άμυνα της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι συμβολική. Στο ενδεχόμενο ελληνικής επίθεσης στην ίδια την Τουρκία θα μείνουν αμέτοχες οι τουρκικές δυνάμεις στον Έβρο και τα κατεχόμενα;
Τέταρτο, η περίφημη «αδιαπέραστη ομπρέλα» που θα δημιουργήσει η ισραηλινή «Ασπίδα του Αχιλλέα» γιατί δεν ενεργοποιήθηκε στη διάρκεια των ιρανικών επιθέσεων στο Ισραήλ το 2025 και 2026; Να θυμίσουμε ότι στο Ισραήλ απαγορεύτηκε με ποινή φυλάκισης κάθε μετάδοση εικόνας από τις ζημιές που προκάλεσαν οι ιρανικοί βομβαρδισμοί – προφανώς επειδή θα αποδεικνυόταν ότι η «μοναδική δημοκρατία στην Μέση Ανατολή» είναι τόσο άτρωτη όσο και δημοκρατία. Το επιχείρημα του Ισραήλ ότι οι μετέπειτα επικαιροποιήσεις της «Ασπίδας» πήραν υπόψη τους τα ιρανικά πλήγματα δεν προξενεί καμία ασφάλεια για δύο λόγους. Επειδή πρώτο οι Ιρανοί δεν χρησιμοποίησαν πυραύλους τελευταίας τεχνολογίας και, δεύτερο, επειδή κανένα κράτος δεν στέλνει εκτός των συνόρων την τελευταία λέξη της τεχνολογίας του. Γιατί επομένως η «Ασπίδα» να έχει όλες τις «ενημερώσεις»; Μέχρι να φτάσουν μάλιστα οι ιρανικοί πύραυλοι στον εναέριο χώρο του κράτους – απαρτχάιντ ξεπερνούσαν αλλεπάλληλα κύματα αντιαεροπορικών πυρών των Εμιράτων, της Σαουδικής Αραβίας, της Ιορδανίας των αμερικανικών αεροπλανοφόρων κοκ. Αν η ισραηλινή «Ασπίδα», επενδυμένη με πλήθος αμερικανικών επιστρώσεων, αποδείχθηκε σουρωτήρι στο γεωγραφικά συγκεντρωμένο Ισραήλ γιατί να αποδειχθεί νικηφόρα στο χαοτικό Αιγαίο;
Πέμπτο, πόθεν προκύπτει ότι η Τουρκία στην τέταρτη φάση θα προσέλθει με το κεφάλι σκυμμένο και θα καθίσει ως «μετανοούσα Μαγδαληνή» για την αναθεωρητική της πολιτική και τα επεκτατικά της σχέδια με αποκορύφωμα την «Γαλάζια Πατρίδα» στο τραπέζι των συνομιλιών να διαπραγματευτεί από θέσεις μάλιστα αδυναμίας; Κι αν, λέμε αν, η Τουρκία εκμεταλλευτεί το γεγονός ότι η Ελλάδα ανέλαβε εξ ολοκλήρου το πολιτικό και διπλωματικό κόστος έναρξης του πολέμου, διαψεύδοντας η ίδια χιλιοειπωμένες δηλώσεις από τον ίδιο τον πρωθυπουργό ότι «δεν απειλεί κανέναν, επιδιώκει τη σταθερότητα, μέσα από το διεθνές δίκαιο»; Κι αν η Τουρκία αδράξει την ευκαιρία κι επιλέξει να συνεχίσει τον πόλεμο και να κλιμακώσει τις επιχειρήσεις, όπως έχει κατ’ επανάληψη απειλήσει στο παρελθόν, δια στόματος μάλιστα Ταγίπ Ερντογάν;
Έκτο, από που συνάγεται ότι ο διεθνής παράγοντας (ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ, ακόμη και η Γαλλία) θα επιβάλει κατάπαυση του πυρός; Οι ΗΠΑ δεν κατάφεραν να σταματήσουν την Τουρκία να εισβάλει στη Συρία και να επιτεθεί στους Κούρδους συμμάχους των ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ αποδέχονται αδιαμαρτύρητα την απαράδεκτη αξίωση της Τουρκίας να εξαιρεθεί η Λήμνος από τις ΝΑΤΟϊκές ασκήσεις. Η ΕΕ έχει αποδεχτεί ανεπιφύλακτα την παράνομη κατοχή της μισής Κύπρου από την Τουρκία, αρνείται να αποσύρει το καθεστώς της υποψήφιας χώρας από την Τουρκία, παρά τις αλλεπάλληλες αμφισβητήσεις εκ μέρους της Άγκυρας των ευρωπαϊκών πολιτικών και την έχει εντάξει στο πρόγραμμα Επανεξοπλισμού της Ευρώπης (Rearm Europe και Safe). Η Γαλλία μόλις πριν ένα χρόνο σε μια επίδειξη κυνισμού πούλησε στην Τουρκία τους πυραύλους Meteor που φέρουν τα Rafale, οι οποίοι πρώτα πουλήθηκαν στην Ελλάδα και υποτίθεται θα εξασφάλιζαν την υπεροπλία της έναντι της Τουρκίας. Αποδεδειγμένα δηλαδή, κατ’ επανάληψη και με πλείστες αφορμές μέχρι στιγμής οι σύμμαχοι έχουν απορρίψει το αίτημα της Αθήνας να σταθούν στο πλάι της απέναντι στην Τουρκία. Γιατί να το κάνουν όταν η Ελλάδα θα έχει ξεκινήσει έναν πόλεμο, από τα νησιά του Αιγαίου μάλιστα, δικαιώνοντας πλήρως τις τουρκικές αξιώσεις για την υποχρέωση αποστρατιωτικοποίησης τους;
Έβδομο, οι δράσεις και οι αντιδράσεις της Ελλάδας στο πλαίσιο του «προληπτικού πλήγματος» προβλέπουν επιχειρησιακή ετοιμότητα του ελληνικού στρατού. Στον ελληνικό στρατό αντίθετα αν κάτι δουλεύει πλήρως είναι οι παραγγελίες πολεμικού υλικού και τα …παρελκόμενα. Κατά τ’ άλλα οι παραιτήσεις στελεχών έχουν αποκτήσει χαρακτηριστικά πανδημίας μεταδιδόμενες από το Πολεμικό Ναυτικό στον Στρατό Ξηράς ακόμη και στις Σχολές ως αποτέλεσμα, σύμφωνα με ανακοινώσεις των αξιωματικών, των δυσμενών συνθηκών εργασίας, της έλλειψης επαγγελματικής ικανοποίησης και ουσιαστικών κινήτρων, του προσβλητικά χαμηλού μισθολογίου και αναχρονιστικών απολαβών, της αυξημένης επικινδυνότητας και απασχόλησης σε αλλότριες δραστηριότητες τρίτων φορέων κ.λπ. Αυτός ο στρατός θα διεξάγει το «προληπτικό πλήγμα» και θα αντιμετωπίσει τα απαντητικά πλήγματα;
Όγδοο, και τελευταίο ερώτημα, που γεννάται είναι το κάπως τετριμμένο …ποιος κυβερνάει αυτό τον τόπο; Συγκεκριμένα, ποιος αποφασίζει για το αν, πότε και τι είδους πόλεμος θα γίνει με την Τουρκία; Αποφασίζει μόνος του ο στρατηγός Χούπης, με την βοήθεια του ΕΛΙΑΜΕΠ και των πολεμικών βιομηχανιών που βρίσκονται πίσω από την «Ασπίδα του Αχιλλέα» και, …κατά σύμπτωση, είναι ίδιες με τις εταιρείες πίσω από το λογισμικό παρακολούθησης Predator αν το αμυντικό δόγμα της Ελλάδας θα μετατραπεί σε πολεμικό; Αυτή η τεράστια σημασίας αλλαγή του αμυντικού δόγματος από αμυντικό σε επιθετικό δεν έπρεπε να απασχολήσει την Βουλή; Δεν έπρεπε να αποτελέσει ζήτημα δημόσιας αντιπαράθεσης; Είναι δυνατό να έχουν γνώμη επί του θέματος, την οποία προπαγανδίζουν συστηματικά στα ελληνικά Μέσα, ακόμη και Ισραηλινοί σύμβουλοι και να μην έχουν έλληνες βουλευτές;
Όλα τα παραπάνω συντείνουν στην εκτίμηση ότι το προληπτικό πλήγμα δεν είναι ελληνικό σχέδιο. Αυτός ο σχεδιασμός και ο τρόπος πολέμου ταιριάζει στο Ισραήλ και τον έχει εφαρμόσει δεκάδες φορές στο πρόσφατο παρελθόν. Τον έχει εφαρμόσει όμως σε βάρος της Συρίας μετά το 2011, σε βάρος του Λιβάνου και της μαρτυρικής Γάζας στο πλαίσιο της Γενοκτονίας. Ωστόσο, καμιά από αυτές τις χώρες δεν διέθετε αεροπορία ούτε καν αξιόπιστη και αποτελεσματική αεράμυνα, πολύ περισσότερο ικανότητα ανταπόδοσης. Το Ισραήλ εφάρμοζε προληπτικά πλήγματα γνωρίζοντας ότι πρώτο, δεν θα βρει αντίσταση και, δεύτερο, έχει την ανοχή και πολυεπίπεδη υποστήριξη των Αμερικάνων και των Άγγλων· από πληροφορίες μέσω δορυφόρων για πλήγματα ακριβείας και τις θέσεις των στόχων μέχρι το βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ που απέτρεπε καταδικαστικές αποφάσεις, δεδομένου ότι ανάλογα πλήγματα θρυμματίζουν το απαραβίαστο των συνόρων, παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο και συχνότατα αποτελούν εγκλήματα πολέμου. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο και το Ισραήλ ουδέποτε τόλμησε να πλήξει ενεργές τουρκικές θέσεις, ακόμη κι εκτός τουρκικών εδαφών, με την λογική του «προληπτικού πλήγματος». Διότι το Ισραήλ γνωρίζει ότι θα λάβει συντριπτική απάντηση. Κοινώς, το Ισραήλ φοβάται την Τουρκία!
Σε τούτο το πλαίσιο, το Ισραήλ σχεδιάζει να ενεργοποιήσει το asset Ελλάδα, όπως κατάντησε η χώρα μας μετά την άλωσή της από τα ποικιλώνυμα (οικονομικά, στρατιωτικά, πολιτικά κ.α.) ισραηλινά συμφέροντα. Το σχέδιο του προληπτικού πλήγματος, μια καταστροφική (ισραηλινή) απάντηση σε μια υπαρκτή (τουρκική) απειλή, εξυπηρετεί και προάγει τα Ισραηλινά συμφέροντα και θα αποδειχθεί καταστροφή για την Ελλάδα η οποία θα θυσιαστεί και θα συντριβεί στο πλαίσιο του ανταγωνισμού Ισραήλ – Τουρκίας. Το μέσο δε δια του οποίου θα προωθηθεί είναι η «Ασπίδα του Αχιλλέα» η οποία αποδεικνύεται, από τώρα ακόμη που δεν έχει εγκατασταθεί, ότι αποτελεί επιθετικό (στα χέρια του «μεγάλου Ισραήλ») κι όχι αμυντικό όπλο (στα χέρια της μικρής Ελλάδας).
Προσωπικά ομολογώ πώς ουδέποτε μπορούσα να φανταστώ ότι η πρόσδεση της ελληνικής ολιγαρχίας στον ιμπεριαλισμό θα έσβηνε τόσο γρήγορα από την μνήμη της το δραματικό τέλος των μεγαλεπήβολων σχεδίων κατάκτησης της Μικράς Ασίας και του πραξικοπήματος στην Κύπρο…
militaire.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου