Έγκλημα Τέμπη: «Είχαν πρόθεση να κρύψουν στοι­χεία» – Συγ­γε­νείς θυμάτων για την παρα­πο­μπή Τριαντόπουλου, Αγο­ρα­στού

 
Μιλούν στο Documento και εκφράζουν ικα­νο­ποίηση για την παρα­πο­μπή Τρια­ντόπου­λου, Αγοραστού και άλλων «γαλάζιων» στο Ειδικό Δικα­στήριο.
Λεωνίδας Λυμπέρης
 


Eurokinissi
 


Στο κενό φαίνε­ται ότι πέφτουν, έστω και αργά, οι αγω­νι­ώ­δεις προ­σπάθειες της κυβέρ­νη­σης Μητσο­τάκη τα τελευ­ταία τριάμισι χρόνια με στόχο να μετα­τρα­πεί σε θεω­ρία συνομωσίας το μπάζωμα στα Τέμπη. Όπως προ­κύπτει και από πλήθος νέων στοι­χείων, η φρι­κτή και παράνομη διαδικασία είχε ξεκάθαρη επι­δίωξη τη συγκάλυψη ενός εγκλήμα­τος με 57 νεκρούς και εκατοντάδες τραυ­μα­τίες.

Με ένα βούλευμα-κατα­πέλτη το Δικα­στικό Συμ­βούλιο παρέπεμψε στο Ειδικό Δικα­στήριο πέντε πρόσωπα-κλει­διά της «επι­χείρη­σης λαμπίκο», μεταξύ των οποίων ο πρώην υφυπουργός παρά τω πρω­θυ­πουργώ Χρήστος Τρια­ντόπου­λος και ο άλλοτε περι­φε­ρειάρ­χης Θεσ­σα­λίας Κώστας Αγοραστός. Δίπλα τους στα εδώ­λια των κατη­γο­ρου­μένων θα κάθονται οι Βασίλειος Παπαγεωργίου, γενικός γραμματέας Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας, Αγάπιος Χαρα­κόπου­λος, διευ­θυ­ντής της Διεύθυν­σης Αστυ­νο­μίας Λάρι­σας, και Ευάγ­γε­λος Φαλάρας, συντο­νι­στής επι­χει­ρήσεων των πυροσβεστικών δυνάμεων Στε­ρεάς Ελλάδας και Θεσ­σα­λίας.

Όλοι οι παρα­πάνω κατη­γο­ρούνται για παράβαση καθήκο­ντος σε βαθμό πλημ­με­λήμα­τος…
Τρια­ντόπου­λος και Αγο­ρα­στός

Στο βούλευμα επι­ση­μαίνε­ται ότι Τρια­ντόπου­λος και Αγο­ρα­στός είχαν σκοπό, «δυσχε­ραίνο­ντας τις έρευ­νες για τη συλ­λογή απο­δει­κτι­κών στοι­χείων, να επέμ­βουν αθέμιτα στην εν εξε­λίξει ανακριτική δια­δι­κα­σία, από την οποία προ­έκυ­πταν ποι­νι­κές ευθύνες για συγκε­κρι­μένα πρόσωπα».







Το Δικα­στικό Συμ­βούλιο υπο­γραμ­μίζει επίσης:

• Ο μεν Κ. Αγο­ρα­στός έδωσε εντολή σε εται­ρεία με γερα­νούς και φορ­τηγά «να προ­βεί α) σε επίστρωση του δρόμου στον τόπο του ατυ­χήμα­τος με χαλίκια – υλικά 3Α και Ε4 και β) σε επίστρωση τμήμα­τος εδάφους στον τόπο του ατυ­χήμα­τος με τριμ­μένη πίσσα».

• Ο δε Χρήστος Τρια­ντόπου­λος, κατά το ίδιο βούλευμα, «δεν προ­έβη σε καμία ενέρ­γεια, προκειμένου να απο­τρέψει την ενέρ­γεια αυτή, μολο­νότι είχε ιδιαίτερη νομική υπο­χρέωση προς τούτο, κατά τα ανω­τέρω, παρεμ­βαίνο­ντας με τον τρόπο αυτό αυθαίρετα και αλλοι­ώ­νο­ντας τον τόπο του δυστυχήματος – εγκλήμα­τος και τον πέριξ αυτού χώρο». Για τα δύο «γαλάζια» πρόσωπα δηλαδή η ελλη­νική Δικαιο­σύνη δια­πι­στώ­νει πλέον ότι είχαν κεντρικό ρόλο στο μπάζωμα της αλήθειας. Το βούλευμα-φωτιά βάζει στο κάδρο και τον Κυριάκο Μητσο­τάκη. Ο πρω­θυ­πουρ­γός όχι μόνο γνώριζε, αλλά ήταν εκείνος που ανέθεσε τη «δύσκολη απο­στολή» στον Χρ. Τρια­ντόπουλο. Μεταξύ άλλων, υπο­γραμ­μίζε­ται ότι μέσω Ιωάννη Μπρα­τάκου, επι­κε­φα­λής του πρω­θυ­πουρ­γι­κού γραφείου, ανα­τέθη­καν στον Τρια­ντόπουλο «καθήκο­ντα παρα­κο­λούθη­σης και συντο­νι­σμού δράσεων των συναρ­μο­δίων φορέων στον τόπο του πολύνε­κρου δυστυ­χήμα­τος»…

Το Δικα­στικό Συμ­βούλιο ανα­γνώ­ρισε και το μαρ­τύριο που προ­κάλεσε το μπάζωμα «και στις οικογένειες των θυμάτων του πολύνε­κρου σιδη­ρο­δρο­μι­κού δυστυ­χήμα­τος, καθώς αποστερήθηκαν κρίσιμο απο­δει­κτικό υλικό προς άσκηση των νομίμων δικαι­ω­μάτων τους ενώπιον των ποι­νι­κών και πολι­τι­κών δικα­στη­ρίων».
Ασλα­νίδης: «Ήταν όλοι ενήμε­ροι»

Ο Παύλος Ασλα­νίδης, πατέρας του Δημήτρη και πρόε­δρος του Συλ­λόγου Συγ­γε­νών Θυμάτων, λέει στο Documento ότι οι παρα­πο­μπές στο Ειδικό Δικαστήριο «είναι ένα σημα­ντικό βήμα» και χαρακτηρίζει το βούλευμα «κατα­πέλτη». Τονίζει δε πως «γίνε­ται πλήρης ανα­φορά από τους ανώτατους δικα­στι­κούς στο ότι ο Τρια­ντόπου­λος βρέθηκε στα Τέμπη κατ’ εντο­λήν Μητσο­τάκη, μέσω Μπρατάκου. Μάλι­στα, του έδω­σαν και περισ­σότε­ρες αρμοδιότη­τες από αυτές που είχε στην αρχή, δηλαδή να ελέγ­χει ό,τι έγινε με τα μηχα­νήματα, τις εργα­σίες, τα πάντα. Άρα ήταν όλοι ενήμεροι γι’ αυτό το δεύτερο έγκλημα που έγινε. Όλα αυτά ανα­φέρο­νται στο βούλευμα».

Επίσης, ο Π. Ασλα­νίδης σχο­λιάζει τη στάση του υπουρ­γού Δικαιοσύνης, που δεν ζήτησε συγ­γνώμη για παλαιότε­ρες δηλώ­σεις του με τις οποίες αμφισβη­τούσε ότι έγινε το περι­βό­ητο μπάζωμα: «Ο Φλω­ρίδης έπρεπε ήδη να έχει παραι­τη­θεί. Αντί αυτού, συνε­χίζει να μας επι­τίθε­ται και μιλά πάλι για ξυλο­λιάδες. Ανα­ρω­τιέμαι, αν τα παι­διά του ήταν στα Τέμπη, θα έλεγε τα ίδια;» διε­ρω­τάται ο πρόεδρος του Συλ­λόγου Συγ­γε­νών Θυμάτων.

Επι­πλέον υπε­νθυ­μίζει ότι «το ξυλόλιο το ανα­φέρει το πόρι­σμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ και άλλων, μαζί με υπο­λείμ­ματα υδρο­γο­να­νθράκων. Το ανα­φέρει και το Γενικό Χημείο του Κράτους σε δύο εκθέσεις, μία έναν μήνα μετά τη σύγκρουση, αλλά και ενάμιση χρόνο αργότερα, όταν απο­φάσισε να μετα­βεί το ανα­κρι­τικό της πυρο­σβε­στι­κής στο Κου­λούρι και το εντόπισε στις πλατ­φόρ­μες».

Εξη­γεί μάλι­στα ότι «το ανα­κρι­τικό, που είχε βρε­θεί στο σημείο της σύγκρου­σης για να βγάλει πόρισμα, το είχε διώ­ξει τα ξημε­ρώ­ματα της 1ης Μαρ­τίου ο Φαλάρας. Γι’ αυτό και είναι κατηγορούμενος. Συντόνιζε μαζί με τον Χαρα­κόπουλο, τον Παπα­γε­ωρ­γίου και τον Αγο­ρα­στό να φεύγουν τα φορτηγά με τα χώματα».

«Αλώ­νι­ζαν στα Τέμπη οι συγκε­κρι­μένοι και ήρθε η ώρα να πλη­ρώ­σουν για το δεύτερο έγκλημα που έγινε» λέει χαρα­κτη­ρι­στικά στο Documento ο Π. Ασλα­νίδης και σχο­λιάζει με νόημα ότι «οι γενίτσα­ροι ήταν πάντα τα καλύτερα γιου­σου­φάκια του σουλ­τάνου».

Ο πρόε­δρος του Συλ­λόγου Συγ­γε­νών Θυμάτων ανα­φέρει και κάτι εξαι­ρε­τικά σημα­ντικό σχε­τικά με το περιε­χόμενο του βου­λεύμα­τος, που ενδέχε­ται να προ­κα­λέσει εφιάλ­τες στους μέχρι πρότι­νος «άνε­τους» ανευ­θυ­νο­ϋπεύθυ­νους: «Από αυτά που δια­βάζουμε υπάρ­χει αίσθηση ότι μπο­ρεί να αναβαθμιστεί το κατη­γο­ρη­τήριο. Περι­γράφο­νται ξεκάθαρα κάποια κακουρ­γήματα…».
Βασάρα: «Απαι­τήσαμε ανα­βάθμιση κατη­γο­ριών»

Από την πλευρά της, η Ελένη Βασάρα, μητέρα της Αγάπης και γραμ­μα­τέας του Συλ­λόγου Συγγενών Θυμάτων, λέει στο Documento ότι «η παρα­πο­μπή Τρια­ντόπου­λου είναι μια πρώτη επιβεβαίωση των προ­σπα­θειών μας όλα αυτά τα χρόνια, κόντρα στο κράτος, στην κυβέρ­νηση και στο απα­ράδε­κτο νομο­θε­τικό πλαίσιο που προ­στα­τεύει τους υπουρ­γούς, να ανα­δείξουμε ότι με συντονιστή τον ίδιο διε­ξήχθη­σαν απα­ράδε­κτες ενέρ­γειες παρέμ­βα­σης στον χώρο του εγκλήματος».

Η Ελ. Βασάρα σημει­ώ­νει ότι οι συγ­γε­νείς «δεν θα ξεχάσουμε ποτέ ότι, προ­τού καλά καλά συνειδητοποιήσουμε ότι χάθη­καν τα παι­διά μας, πηγαίνοντας στον τόπο του εγκλήμα­τος τις αμέσως επόμε­νες ημέρες αντι­κρίσαμε μια εικόνα σαν να μην είχε συμ­βεί τίποτα!». Προ­σθέτει δε ότι «αποδείχτηκε για ακόμη μία φορά πόσο εξαι­ρε­τικά “ικα­νός” είναι ο επι­τε­λι­κός κρα­τι­κός μηχανισμός για να “θάψει” το έγκλημα, όταν για χρόνια ήταν δήθεν “ανίκα­νος” να λάβει στοιχειώδη μέτρα ασφα­λείας για τις σιδη­ρο­δρο­μι­κές συγκοι­νω­νίες».

Όπως υπο­γραμ­μίζει στο Documento η μητέρα της Αγάπης, «η επέμ­βαση στον τόπο οδήγησε σε κατα­στροφή και αλλοίωση πει­στη­ρίων του εγκλήμα­τος, τα οποία ήταν κρίσιμα αφε­νός για την απόδειξη και τον προσ­διο­ρι­σμό των ακρι­βών συνθη­κών της σύγκρου­σης, αφε­τέρου για τον προσδιορισμό της ακρι­βούς αιτίας της ανάφλε­ξης και της πυρόσφαι­ρας που είχαν ως συνέπεια τον θάνατο μέρους των θυμάτων».

Επι­πλέον, η Ελ. Βασάρα σημει­ώ­νει: «Εμείς από τη μεριά μας κατα­θέσαμε ανα­λυ­τικά για τις ευθύνες του Τρια­ντόπου­λου αλλά και του πρω­θυ­πουρ­γού ως επι­κε­φα­λής της κυβέρ­νη­σης, εισφέραμε κρίσιμα απο­δει­κτικά της ενο­χής τους στοι­χεία. Γι’ αυτό απαι­τήσαμε την ανα­βάθμιση των κατηγοριών και για τον Τρια­ντόπουλο, πέραν των πλημ­με­λη­μα­τι­κών ευθυ­νών της παράβα­σης καθήκοντος στις οποίες περιο­ρίστηκε τελικά η παρα­πο­μπή».

Η γραμ­μα­τέας του Συλ­λόγου Συγ­γε­νών Θυμάτων λέει επίσης ότι «σε κάθε περίπτωση, θα επιμείνουμε στην ανάδειξη των συνο­λι­κών ευθυ­νών και ενώπιον του Ειδι­κού Δικα­στη­ρίου θέτοντας το αυτο­νό­ητο: ότι πρέπει να τιμω­ρη­θούν όλοι όσοι ευθύνο­νται για το έγκλημα των Τεμπών και τη συγκάλυψή του, τη συγκάλυψη των συνόλου των αιτιών που γεν­νάνε συνε­χώς νέα Τέμπη θυσιάζο­ντας τις ζωές μας για τα κέρδη».
Γκα­νίδου: «Σαφής απόδειξη»

Η Δέσποινα Γκα­νίδου, μητέρα του Γιώρ­γου, ανα­φέρει στο Documento ότι «το βούλευμα είναι μία σαφής απόδειξη ότι το μπάζωμα έγινε». Υπε­νθυ­μίζει δε πως ο υπουρ­γός Δικαιο­σύνης Γ. Φλω­ρίδης «έλεγε ότι όποιος μιλάει για μπάζωμα είναι για τα μπάζα».

Η Δέσπ. Γκα­νίδου υπε­ρθε­μα­τίζει επίσης το γεγο­νός ότι «στο βούλευμα ανα­γράφε­ται πως εξαφανίστηκαν πάρα πολλά στοι­χεία της δικο­γρα­φίας που ήταν εν εξε­λίξει. Αυτό φυσικά είχε άμεσες συνέπειες στην κύρια δίκη των Τεμπών». Επι­πλέον, λέει ότι «η παρα­πο­μπή είναι ένα πρώτο βήμα, αλλά δεν απο­τε­λεί κατα­δι­κα­στική απόφαση. Περι­μένουμε από εδώ και πέρα η Δικαιο­σύνη να σταθεί στο ύψος της και να απο­δώ­σει τις ευθύνες. Σε αυτούς που ευθύνο­νται για το μπάζωμα. Να αναδείξει όποιους άλλους έχουν εμπλοκή και να τους παρα­πέμ­ψει και αυτούς. Πέραν του κ. Τριαντόπουλου, που καλύπτε­ται από τον νόμο περί ευθύνης υπουρ­γών. Που δεν θα έπρεπε. Θα έπρεπε να δικάζο­νται μαζί με τους 36 κατη­γο­ρούμε­νους της κύριας δίκης. Και ο Τριαντόπουλος και όλοι τους».

Παράλ­ληλα, η μητέρα του Γιώρ­γου στέκε­ται και σε ακόμη ένα κομ­βικό σημείο της υπόθε­σης: «Σχεδόν τριάμισι χρόνια μετά το έγκλημα, εξαι­τίας του μπα­ζώ­μα­τος –της αλλοίω­σης του χώρου δηλαδή– και της μεγάλης καθυ­στέρη­σης στις κινήσεις του ανα­κριτή, ακόμη δεν έχει ξεκα­θα­ρίσει σε τι οφείλεται η πυρόσφαιρα».
Χούπας: «Να τους στείλουν στη φυλακή»

Το Documento επι­κοι­νώ­νησε και με τον Χρήστο Χούπα, πατέρα της Ελπίδας, η οποία επίσης έχασε τη ζωή της στο έγκλημα των Τεμπών. Με αφορμή την παρα­πο­μπή Τρια­ντόπου­λου και Αγο­ρα­στού, ο ίδιος λέει χαρα­κτη­ρι­στικά: «Επι­τέλους βλέπουμε μια χαρα­μάδα από φως με τη δίωξη Τριαντόπουλου, Αγο­ρα­στού και των λοι­πών. Ευελ­πι­στώ η Δικαιο­σύνη να κάνει ορθά τη δου­λειά της από εδώ και στο εξής –αν και άργησε τριάμισι χρόνια– και να στείλει φυλακή αυτούς που πρέπει. Αυτούς που σκότω­σαν 57 ανθρώ­πους. Αυτό ζω να το δω. Να είναι πίσω από τα κάγκελα όσοι ευθύνο­νται».

Ο Χρ. Χούπας τονίζει μάλι­στα για τους υπεύθυ­νους του εγκλήμα­τος: «Θα τους κυνη­γάω όσο ζω μέχρι που να πατήσουν κόκ­κινο χιόνι. Θα τους πάω στην Ευρώπη, όσα χρόνια και να περάσουν. Κακό μπελά θα βρουν από μένα. Για τον μακε­λάρη των Τεμπών, τον Καρα­μανλή, θέλω να πω ότι καλά είπε η Μαρία Ντόλκα (σ.σ.: μητέρα της αδι­κο­χα­μένης Ανα­στα­σίας). Μακάρι να τον δω να ζητια­νεύει στον δρόμο ρακέν­δυ­τος. Να μη δει στον ήλιο μοίρα».

Μάλι­στα, ο Χρ. Χούπας ανα­ρω­τιέται αν είναι περήφανα για τους γονείς τους τα παι­διά των πολιτικών και των πάσης φύσεως αρμο­δίων που σχετίζονται με το έγκλημα των Τεμπών…
«Ομο­λο­γία από την κυβέρ­νηση»

Ο πατέρας της Ελπίδας υπε­νθυ­μίζει επίσης ότι «πριν από λίγο καιρό βγήκε ο τότε ανα­πλη­ρω­τής υπουρ­γός Μετα­φο­ρών Κων­στα­ντίνος Κυρα­νάκης και παι­νευ­όταν σχε­τικά με την ασφάλεια των τρένων. Οτι ολο­κλη­ρώ­θηκε η τηλε­διοίκηση. Παρ’ όλα αυτά όμως οι συν­δι­κα­λι­στές τον διέψευ­σαν και είπαν ότι ένα μικρό κομ­μάτι στον Δομοκό δεν είναι ακόμη έτοιμο. Τελικά το Αθήνα – Θεσσαλονίκη είναι ασφα­λές με το τρένο; Και αν ναι, αφού παι­νεύε­ται τόσο πολύ η κυβέρ­νηση, άρα αναγνωρίζει ότι επί τριάμισι χρόνια, χώρια τα προη­γούμενα, ήταν ανα­σφα­λές; Εμμέσως πλην σαφώς, αυτή είναι μια ομολο­γία ότι το τρένο μέχρι τώρα ήταν ανα­σφα­λές και τώρα πια είναι ασφαλές».

Ο Χρ. Χούπας σχο­λίασε και το γεγο­νός ότι «το πιστο­ποι­η­τικό ασφάλειας του ελλη­νι­κού σιδηροδρόμου, που εκδίδε­ται από τον Ευρω­παϊκό Οργα­νι­σμό Σιδη­ρο­δρόμων, είχε λήξει στις 15/2/2023, λίγο πριν από τη σύγκρουση των τρένων στα Τέμπη. Κατά συνέπεια, την επόμενη μέρα, στις 16, έπρεπε να παύσει η λει­τουρ­γία του σιδη­ρο­δρόμου. Αντί αυτού, εμφα­νίστηκε ο τότε υπουργός Καρα­μαν­λής στη Βουλή και είπε “είναι ντροπή και ντρέπο­μαι που θέτετε θέματα ασφα­λείας”»…
«Πώς λει­τουρ­γούσαν τα τρένα;»

Συμπλη­ρώ­νει δε ότι «13 μέρες μετά τη λήξη του πιστο­ποι­η­τι­κού ασφα­λείας έγινε το δυστύχημα, η δολο­φο­νία, και 57 άνθρω­ποι έχα­σαν τη ζωή τους, χώρια οι τραυ­μα­τίες. Πώς λει­τουρ­γούσε λοι­πόν εκείνες τις μέρες ο σιδη­ρόδρο­μος; Προ­φα­νώς από ψεύτικα χαρ­τιά που εξέδιδε η Ρυθμι­στική Αρχή Σιδη­ρο­δρόμων (ΡΑΣ), της οποίας πρόε­δρος ήταν η Ιωάννα Τσια­πα­ρίκου».

Ως εκ τούτου, ο Χρ. Χούπας σημει­ώ­νει: «Επι­βε­βαι­ώ­νο­μαι, διότι τριάμισι χρόνια τώρα ανα­ρω­τιέμαι τι χαρ­τιά έστελνε η Τσια­πα­ρίκου στην Ευρώπη τη στιγμή που προ­βλέπο­νταν τέσ­σερα συστήματα ασφα­λείας και δεν δούλευε κανένα». Παράλ­ληλα, ο πατέρας της Ελπίδας διε­ρω­τάται: «Aρα λοι­πόν η κυρία αυτή έστελνε ψεύτικα χαρ­τιά στην Ευρώπη και εξα­σφάλιζε το πιστο­ποι­η­τικό ασφα­λείας από τον ευρω­παϊκό οργα­νι­σμό;».