Την ώρα που οι διεθνείς τιμές του πετρελαίου υποχωρούν αισθητά, το επιτελικό κράτος του Κυριάκου Μητσοτάκη αφήνει τους Έλληνες καταναλωτές απροστάτευτους απέναντι στα αχόρταγα διυλιστήρια. Οι ελάχιστες μειώσεις των 3 και 4 λεπτών αποτελούν εμπαιγμό για μια κοινωνία που γονατίζει καθημερινά πάνω από τα 2 ευρώ το λίτρο
Η υποτιθέμενη «αποκλιμάκωση» στις τιμές των καυσίμων, με την αμόλυβδη και το ντίζελ να παραμένουν καθηλωμένα πάνω από το δυσβάσταχτο όριο των 2 ευρώ το λίτρο, αποκαλύπτει σε όλο της το μεγαλείο την αναλγησία και την παντελή έλλειψη πολιτικής βούλησης της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Ενώ οι διεθνείς τιμές του Brent διολισθαίνουν αισθητά και οι παγκόσμιες αγορές πιέζουν προς τα κάτω, στην ελληνική πραγματικότητα οι καταναλωτές καλούνται να «πανηγυρίσουν» για μειώσεις-σταγονόμετρο της τάξεως των 3 και 4 λεπτών. Αυτή η προκλητική ασυμμετρία ανάμεσα στις διεθνείς υποχωρήσεις και την εγχώρια στασιμότητα αποδεικνύει ότι το επιτελικό κράτος λειτουργεί ως απλός θεατής, επιτρέποντας στην ακρίβεια να σαρώνει το εισόδημα των νοικοκυριών.
Το Μέγαρο Μαξίμου, πιστό στην τακτική της μετάθεσης ευθυνών και του φθηνού επικοινωνιακού εξωραϊσμού, συνεχίζει να αρνείται πεισματικά τη δραστική μείωση του ΦΠΑ και του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης (ΕΦΚ) στα καύσιμα —μέτρα που θα ανέσαναν πραγματικά τα νοικοκυριά, τους αγρότες και τους επαγγελματίες. Αντί για ουσιαστική ρυθμιστική παρέμβαση στην αγορά, η κυβέρνηση προτιμά να εισπράττει αυξημένα φορολογικά έσοδα από τον πληθωρισμό, αφήνοντας την εφοδιαστική αλυσίδα να λειτουργεί ανεξέλεγκτη. Με αυτόν τον τρόπο, μετατρέπει το βασικό μεταφορικό κόστος και τη θέρμανση σε είδη πολυτελείας για τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών, βάζοντας πλάτη στα συμφέροντα των ισχυρών.
Παράλληλα, οι θολές κυβερνητικές υποσχέσεις ότι «ίσως σε 15 με 20 ημέρες» η τιμή της αμόλυβδης υποχωρήσει οριακά στα 1,95 ευρώ συνιστούν τον απόλυτο εμπαιγμό απέναντι στην ελληνική κοινωνία. Την ώρα που το πετρέλαιο θέρμανσης παραμένει καθηλωμένο στο δυσβάσταχτο 1,51 ευρώ λίγο πριν από την έλευση του χειμώνα, οι ελεγκτικοί μηχανισμοί του Υπουργείου Ανάπτυξης παραμένουν ουσιαστικά ανενεργοί, αδυνατώντας να χτυπήσουν την αισχροκέρδεια στην αντλία. Η κυβερνητική τακτική να υπόσχεται μελλοντικές διορθώσεις μερικών λεπτών, ενώ ήδη οι τιμές έχουν εξαντλήσει τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς, επιβεβαιώνει το τεράστιο χάσμα που χωρίζει την ηγετική ομάδα από τις πραγματικές ανάγκες της αγοράς.
Η αλήθεια είναι μία και δεν κρύβεται πίσω από στατιστικές αλχημείες, η επιμονή στην ακρίβεια των καυσίμων φέρει φαρδιά πλατιά την υπογραφή της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Η συνειδητή επιλογή να μη θιχτούν τα υπερκέρδη των διυλιστηρίων και των μεγάλων παρόχων, σε συνδυασμό με την άρνηση επιστροφής των φορολογικών εσόδων στους πολίτες, αποκαλύπτει μια πολιτική που εξαντλεί τα μόνιμα υποζύγια της οικονομίας. Η οργή που συσσωρεύεται καθημερινά στα πρατήρια καυσίμων δεν πρόκειται να καταλαγιάσει με επικοινωνιακά ψίχουλα, αλλά αποτελεί τη ζωντανή επιβεβαίωση ότι η κοινωνία έχει φτάσει στα όριά της απέναντι στην καθεστωτική αλαζονεία.
Η κοροϊδία των 15ημέρων και το αδιέξοδο των ελληνικών νοικοκυριών
Οι θολές υποσχέσεις των αρμοδίων ότι «ίσως σε 15 ή 20 ημέρες» η τιμή της αμόλυβδης βενζίνης προσεγγίσει οριακά τα 1,95 ευρώ —και αυτό αποκλειστικά υπό τις ιδανικότερες διεθνείς συνθήκες— συνιστούν τον απόλυτο εμπαιγμό απέναντι σε μια κοινωνία που δοκιμάζεται σκληρά. Την ίδια ώρα που η τιμή για το πετρέλαιο θέρμανσης παραμένει εκτιναγμένη στο δυσβάσταχτο 1,51 ευρώ το λίτρο λίγο πριν σφίξουν τα πρώτα κρύα του χειμώνα, το λεγόμενο επιτελικό κράτος περιορίζεται στο να παρακολουθεί απαθές ως απλός παρατηρητής τις ημερήσιες τιμοληψίες των πρατηρίων. Η απουσία οποιουδήποτε ουσιαστικού μηχανισμού ελέγχου για την πάταξη της αισχροκέρδειας στην εφοδιαστική αλυσίδα αποδεικνύει ότι η προστασία του καταναλωτή έχει αφεθεί στην τύχη της.
Η συστηματική άρνηση του Μεγάρου Μαξίμου να προχωρήσει σε μια γενναία μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης (ΕΦΚ) και του ΦΠΑ στα καύσιμα αποκαλύπτει τη βαθύτερη φιλοσοφία της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής. Ενώ οι διεθνείς τιμές του αργού πετρελαίου υποχωρούν αισθητά, στην ελληνική αντλία οι καταναλωτές καλούνται να «πανηγυρίσουν» για αμελητέες μειώσεις της τάξεως των 3 και 4 λεπτών. Η κυβέρνηση επιλέγει συνειδητά να διατηρεί υπερβολικά υψηλούς φορολογικούς συντελεστές, εισπράττοντας αυξημένα έσοδα λόγω του πληθωρισμού και μετατρέποντας τις μετακινήσεις και τη θέρμανση των νοικοκυριών σε πανάκριβα είδη πολυτελείας.
Η αλήθεια είναι μία και τσακίζει αμείλικτα το κυβερνητικό αφήγημα περί δήθεν εισαγόμενης κρίσης: η ακρίβεια στα καύσιμα φέρει φαρδιά πλατιά την υπογραφή της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Η εμμονή σε μια στρατηγική που αφήνει παντελώς ανέγγιχτα τα συσσωρευμένα υπερκέρδη των διυλιστηρίων και των ισχυρών ομίλων της ενέργειας, ενώ ταυτόχρονα εξαντλεί μέχρι χιλιοστού τα συνήθη φορολογικά υποζύγια, επιβεβαιώνει το ανυπέρβλητο χάσμα που χωρίζει τη σημερινή ηγετική ομάδα από τις πραγματικές ανάγκες του ελληνικού λαού. Οι πολίτες βλέπουν το εισόδημά τους να εξαϋλώνεται πριν καν συμπληρωθεί το πρώτο δεκαπενθήμερο του μήνα.
Η κοινωνική δυσαρέσκεια που συσσωρεύεται καθημερινά στα πρατήρια της χώρας δεν πρόκειται πλέον να κρυφτεί πίσω από στατιστικές αλχημείες, δεκαδικά λεπτά της πεντάρας και επικοινωνιακά ψίχουλα. Όσο η κυβερνητική αλαζονεία επιμένει να αγνοεί την απόγνωση των νοικοκυριών, των αγροτών και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, τόσο θα γιγαντώνεται το κύμα της αμφισβήτησης. Η οργή της αντλίας μετατρέπεται πλέον σε καταλύτη ραγδαίων πολιτικών εξελίξεων, αποδεικνύοντας ότι η ανοχή απέναντι στην αισχροκέρδεια και την κοινωνική αναλγησία έχει εξαντληθεί οριστικά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου