
Χαμηλότερη ανάπτυξη, εκτίναξη του πληθωρισμού στο 4,1% και συρρίκνωση των πρωτογενών πλεονασμάτων αποκαλύπτουν το ναυάγιο της οικονομικής πολιτικής
Η Φθινοπωρινή Πρόβλεψη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής έρχεται να γκρεμίσει το κυβερνητικό αφήγημα περί δήθεν «οικονομικού θαύματος», αποκαλύπτοντας μια ζοφερή πραγματικότητα για την ελληνική οικονομία. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Κομισιόν, η οικονομική ανάπτυξη στην Ελλάδα αναμένεται να επιβραδυνθεί στο 1,8% το 2026, καθώς το ισχυρό σοκ στις τιμές της ενέργειας ροκανίζει το πραγματικό εισόδημα των πολιτών και φρενάρει την κατανάλωση. Τα νέα, μάλιστα, είναι ακόμα πιο δυσοίωνα για το μέλλον, η αύξηση του ΑΕΠ προβλέπεται να υποχωρήσει περαιτέρω στο 1,5% τόσο το 2027 όσο και το 2028, καθώς η υλοποίηση του Μηχανισμού Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (RRF) πλησιάζει προς την ολοκλήρωσή της, αφήνοντας την οικονομία χωρίς τα στηρίγματα των ευρωπαϊκών δισεκατομμυρίων.
Την ίδια στιγμή, ο πληθωρισμός εκτινάσσεται στο 4,1% το 2026 –υπό την πίεση της απότομης ανόδου των τιμών της ενέργειας– για να παραμείνει σε υψηλά επίπεδα (3,2%) και το 2027. Σε ένα περιβάλλον ισχυρής ζήτησης και περιορισμένης προσφοράς, οι ανατιμήσεις στην ενέργεια μετακυλίονται αμείλικτα σε αγαθά και υπηρεσίες, διατηρώντας τη θηλιά στον λαιμό των καταναλωτών. Παρά τις επικοινωνιακές εξαγγελίες της κυβέρνησης Μητσοτάκη για δήθεν ελαφρύνσεις, η πραγματικότητα της αγοράς αποδεικνύει ότι τα νοικοκυριά παραμένουν απροστάτευτα απέναντι στην καλπάζουσα ακρίβεια.
Συρρίκνωση πλεονασμάτων και δημοσιονομική αποσυμπίεση
Σημαντική κάμψη καταγράφεται και στη δημοσιονομική εικόνα της χώρας, καθώς το πλεόνασμα της γενικής κυβέρνησης προβλέπεται να μειωθεί κατακόρυφα από 2,0% του ΑΕΠ το 2025 σε 0,9% το 2026, γεγονός που μεταφράζεται σε πτώση του πρωτογενούς πλεονάσματος από το 5,1% στο 4,1%. Η τάση αυτή συνεχίζεται και τα επόμενα χρόνια (με το πρωτογενές πλεόνασμα να υποχωρεί στο 3,4% έως το 2028), καθοδηγούμενη από τα πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα και τις προεκλογικού χαρακτήρα παροχές που επιχειρούν να αμβλύνουν τις κοινωνικές αντιδράσεις.
Παρά το γεγονός ότι ο λόγος του χρέους προς το ΑΕΠ συνεχίζει την πτωτική του πορεία –υποχωρώντας στο 126,6% έως το 2028 χάρη στον πληθωρισμό και την ονομαστική αύξηση του ΑΕΠ– οι δομικές παθογένειες της ελληνικής οικονομίας παραμένουν άλυτες. Η ανεργία, παρά τη σταδιακή μείωσή της στο 7,7% το 2028, εξακολουθεί να συνοδεύεται από σοβαρά διαρθρωτικά εμπόδια, όπως τα κενά δεξιοτήτων και η υποστελέχωση κρίσιμων τομέων, ενώ η μακροχρόνια ανεργία παραμένει η υψηλότερη στην ΕΕ. Η κυβέρνηση Μητσοτάκης αδυνατεί να χτίσει ένα βιώσιμο και ανθεκτικό παραγωγικό μοντέλο, αρκούμενη σε πρόσκαιρα δημοσιονομικά μπαλώματα που αφήνουν τη χώρα ευάλωτη στους εξωτερικούς κραδασμούς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου