ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ...."ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ"

Πολύς λόγος για τις προσλήψεις. Έχουν γίνει...εκατοντάδες και η Νέα Δημοκρατία, στάθηκε σε καμιά τριανταριά, λες κι αυτό ήταν το πρόβλημα, απέδειξε όμως περίτρανα, ότι δεν έχει μηχανισμό, για να της καρφώσουν τις περισσότερες. Το θέμα έχει καταντήσει φιλολογικό, κυρίως από αυτούς που πιέζουν την κυβέρνηση και τους παράγοντές της για...προσλήψεις δικών τους ανθρώπων. Επιχειρηματίες, δημοσιογράφους, κάθε λογής "ισχυρούς" κοντά στην εξουσία. Συνήθως είναι εκείνοι, που βάζουν... τις φωνές για τις προσλήψεις...γενικώς.
Αλλά ας δούμε τις δυο κατηγορίες, των προσλήψεων. Αυτές που γίνονται χαριστικά κι αυτές που γίνονται δίκαια. Διότι δεν μπορεί κανείς να κατανοήσει σε μία.. φιλελεύθερη κοινωνία, γιατί ο ανιψιός του τάδε υπουργού, εάν έχει τα προσόντα, δεν μπορεί να προσληφθεί στην τάδε θέση, με βάση πάντα τα προσόντα του. Άλλος λαϊκισμός κι αυτός, "όχι δεν θα προσληφθεί γιατί είναι ανιψιός του υπουργού". Εάν ήταν έτσι για τους κατέχοντες διπλώματα, θα έπρεπε να σκοτώσουν τους συγγενείς τους, μέχρι τρίτου βαθμού, όταν αυτοί απλώς έκαναν γνωστή την πρόθεσή τους να πολιτευτούν.
Άλλου είδους προσλήψεις, αυτές των κολλητών σε πολιτικά, υπουργικά γραφεία και πόστα. Δηλαδή ιδιαιτέρα του, ο τάδε υπουργός, θα πάρει με διαγωνισμό, ενώ θέλει ένα πρόσωπο πιστό σε αυτόν, που να του έχει εμπιστοσύνη; Θα χάσουμε τελείως το μέτρο.
Αντιθέτως ρουσφετολογικές είναι οι προσλήψεις, που γίνονται με βάση την απλή συγγενική ή φιλική σχέση, ενώ ο προσληφθείς, δεν διαθέτει τα προσόντα. Είναι ατόπημα πρώτου βαθμού και θα πρέπει πράγματι να κράζουν τον πολιτικό που προχωρά σε τέτοιες προσλήψεις. Είδατε όμως να κάνουν διαχωρισμό οι φυλλάδες, μεταξύ κατηγοριών προσλήψεων;


Όχι ασφαλώς. Οι εντυπώσεις που μένουν στην κοινή γνώμη, είναι πως όλοι οι προσληφθέντες είναι άχρηστοι. Προφανώς ...σαν τους χιλιάδες υπαλλήλους που είχαν προσλάβει ...άλλες κυβερνήσεις..