Οι μητέρες.
Κομψευόμενες ή όχι τρέχουν πίσω από τα βλαστάρια τους...τσιτωμένες, με φωνές και κάποτε με φοβέρες..."Θα το πω στον πατέρα σου"...
Εκείνος δεν προσέχει...Κοιτάει την όμορφη σερβιτόρα και με ματιές τον γιόκα του, που παίζει στην τραμπάλα. Η μητέρα δεν κοιτάζει τον μικρό της...Κοιτάζει τον νεαρό απέναντι που κάνει...έλξεις στο μονόζυγο...
Αυτή είναι η εικόνα του μέσου ζευγαριού...
Κτυπούν καθημερινά το σφυρί στην μύτη τους, επιχειρώντας να σκοτώσουν την μύγα της ανίας τους.
Γιατί έτσι πρέπει.
Έτσι έμαθαν χρόνια τώρα από τους γονείς τους...
Έπειτα θ' αγκαλιαστούν, θα φιληθούν, θα πιουν καφέ, θα ακουστεί το σύνηθες:"Κάτσε κάτω", στον μικρο που θέλει να σηκωθεί και να συνεχίσει το παιγνίδι..Ο σύζυγος, θα εκνευρισθεί, γιατί η νεαρά σερβιτόρα τον βλέπει με παιδί και γυναίκα...Θα αναρωτηθεί, εάν έχει σκίσει το τηλέφωνο που της έδωσε λίγο πριν ...
Κάπως έτσι θα κυλήσει κι αυτό το σαββατοκύριακο.
Με το ζεύγος να πρέπει να είναι μαζί.
Αγαπημένο, γιατί το παιδί είναι μικρό και ένας καλικάντζαρος τους είπε -και στους δυο- ότι τα παιδιά μπορούν να ζουν μέσα στο ψέμα, κτυπώντας κι αυτά την μύγα πάνω στην μύτη τους, με το σφυρί... για όλα τα υπόλοιπα χρόνια τους.
Ο έρωτας των ηλιθίων και τα πρέπει του.
Μ' εκείνον να ζει το χαμένο του όνειρο, γιατί έτσι έπρεπε, με κάθε ευκαιρία ξαπλωμένη στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου κι εκείνη να ψάχνει ακόμα τον νεαρό, κάθε Σαββατοκύριακο στο μονόζυγο της πλατείας...
Εκείνη συνήθως τον απατά στα όνειρά της.
Εκείνος στην πραγματικότητα.
Εκείνη δικαιολογεί τον εαυτό της... γιατί όλοι οι άντρες τα ίδια κάνουν.
Εκείνος.. εάν του τύχει, γιατί είναι σίγουρος ότι η γυναίκα του δεν είναι σαν αυτές, στο...πίσω κάθισμα του αυτοκίνητου, δεν το ξεπερνά ποτέ.
Την πουτάνα να κάνει το ίδιο με αυτόν...
Εκείνη; Ψάχνει την χαμένη της αξιοπρέπεια...
Και συνήθως βρίσκει τον πλέον ηλίθιο τρόπο, για να την αποκαταστήσει ...χάνοντάς την οριστικά;
Κτυπάει με το σφυρί την μύτη... για να σκοτώσει την μύγα των τύψεων...
Γι' αυτό άλλωστε... υπάρχουν και τοσες γυναίκες με...πρησμένες μύτες...
(Άντε βρε γελοίοι, που κοιτάτε την μύτη της γυναίκας σας)....
Κτυπούν καθημερινά το σφυρί στην μύτη τους, επιχειρώντας να σκοτώσουν την μύγα της ανίας τους.
Γιατί έτσι πρέπει.
Έτσι έμαθαν χρόνια τώρα από τους γονείς τους...
Έπειτα θ' αγκαλιαστούν, θα φιληθούν, θα πιουν καφέ, θα ακουστεί το σύνηθες:"Κάτσε κάτω", στον μικρο που θέλει να σηκωθεί και να συνεχίσει το παιγνίδι..Ο σύζυγος, θα εκνευρισθεί, γιατί η νεαρά σερβιτόρα τον βλέπει με παιδί και γυναίκα...Θα αναρωτηθεί, εάν έχει σκίσει το τηλέφωνο που της έδωσε λίγο πριν ...
Κάπως έτσι θα κυλήσει κι αυτό το σαββατοκύριακο.
Με το ζεύγος να πρέπει να είναι μαζί.
Αγαπημένο, γιατί το παιδί είναι μικρό και ένας καλικάντζαρος τους είπε -και στους δυο- ότι τα παιδιά μπορούν να ζουν μέσα στο ψέμα, κτυπώντας κι αυτά την μύγα πάνω στην μύτη τους, με το σφυρί... για όλα τα υπόλοιπα χρόνια τους.
Ο έρωτας των ηλιθίων και τα πρέπει του.
Μ' εκείνον να ζει το χαμένο του όνειρο, γιατί έτσι έπρεπε, με κάθε ευκαιρία ξαπλωμένη στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου κι εκείνη να ψάχνει ακόμα τον νεαρό, κάθε Σαββατοκύριακο στο μονόζυγο της πλατείας...
Εκείνη συνήθως τον απατά στα όνειρά της.
Εκείνος στην πραγματικότητα.
Εκείνη δικαιολογεί τον εαυτό της... γιατί όλοι οι άντρες τα ίδια κάνουν.
Εκείνος.. εάν του τύχει, γιατί είναι σίγουρος ότι η γυναίκα του δεν είναι σαν αυτές, στο...πίσω κάθισμα του αυτοκίνητου, δεν το ξεπερνά ποτέ.
Την πουτάνα να κάνει το ίδιο με αυτόν...
Εκείνη; Ψάχνει την χαμένη της αξιοπρέπεια...
Και συνήθως βρίσκει τον πλέον ηλίθιο τρόπο, για να την αποκαταστήσει ...χάνοντάς την οριστικά;
Κτυπάει με το σφυρί την μύτη... για να σκοτώσει την μύγα των τύψεων...
Γι' αυτό άλλωστε... υπάρχουν και τοσες γυναίκες με...πρησμένες μύτες...
(Άντε βρε γελοίοι, που κοιτάτε την μύτη της γυναίκας σας)....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου