Το 2004 ο Κώστας Καραμανλής ψηφίστηκε από τους Έλληνες, με κεντρικό σύνθημα της επανίδρυση του κράτους και την πάταξη της διαπλοκής.
Όταν ξεκίνησε να κάνει μεταρρυθμίσεις, οι πολίτες που τον ψήφισαν για να επανιδρύσει το κράτος, άρχισαν να αντιδρούν μαζικά και δυναμικά.
Προφανώς διότι πίστευαν πως τις παθογένειες του παρελθόντος, οι οποίες αφορούσαν τους ίδιους, δεν θα έπρεπε να τις αγγίξει.
Πως δεν δικαιούνταν να τις αγγίξει, διότι αυτοί τον ψήφισαν.
Πρωτοστάτες των αντιδράσεων μάλιστα ήταν και κομματικά στελέχη.
Οι οποίοι άδραξαν την ευκαιρία να εκδικηθούν και να δημιουργήσουν αναταραχή, μιας και τελικά δεν έλαβαν θέσεις όπως ήλπιζαν προεκλογικά.
Και ενώ μέχρι τότε, όλοι τους αναγνώριζαν τις δραστηριότητες της διαπλοκής στο κράτος Σημίτη, άξαφνα άρχισαν να υιοθετούν τη ρητορική της, διότι ο Καραμανλής είχε γίνει αντιπαθείς γι΄αυτούς.
Μία διαπλοκή, η οποία είτε το παραδέχεστε, είτε όχι, είχε περιοριστεί στο ελάχιστο (το απόλυτο είναι αδύνατο και δεν συμβαίνει πουθενά) και αναπολώντας τα περασμένα της μεγαλεία, αλλά και βλέποντας την επικρατούσα νοοτροπία, έβαλλε κατά βούληση εναντίων του.
Αλήθεια, αναρωτηθήκατε ποτέ, για ποιό λόγο τελικά δεν ήταν καλός ο Καραμανλής και τον αντικαταστήσαμε το 2009 με τον ''καταλληλότερο'' Γιώργο Παπανδρέου;
Το κράτος δεν επανιδρύθηκε, διότι όπως αποδείχθηκε τελικά, δεν το θέλαμε οι ίδιοι μας.
Η διαπλοκή που παραπληροφορούσε και παραπλανούσε τον λαό, έβρισκε πρόσφορο έδαφος σε μας, που υιοθετούσαμε τα ψεύδη της.
Τα σκάνδαλα για τα οποία κατηγορήθηκε, όπως αποδείχθηκε αργότερα, ήταν όλα κατασκευασμένα.
Οι παραβατικές συμπεριφορές που υπήρξαν (αλήθεια, πείτε μου μία χώρα που δεν έχει παραβατικές συμπεριφορές), όλες οδηγήθηκαν στη Δικαιοσύνη, τα δε πρόσωπα που ενεπλάκησαν, απομακρύνθηκαν αμέσως.
Από εκεί και πέρα.
Η διακυβέρνηση της χώρας ανήκε στους Έλληνες, καθ΄όλη την περίοδο του και όχι στα Ευρωπαϊκά κέντρα και στα οικονομικά συμφέροντα, όπως συνέβαινε επί Σημίτη, αλλά και μετέπειτα, κατά τα μνημονιακά χρόνια.
Η Εθνική μας ασφάλεια, βρισκόταν στον ύψιστο βαθμό.
Η σχέση μας με την Τουρκία, κατόπιν πολιτικών χειρισμών, βρισκόταν στον καλύτερο επίπεδο και με το λιγότερο κόστος.
Κάποιοι έβλεπαν τις κουμπαριές και δεν έβλεπαν την ειρήνη με τις λιγότερες δαπάνες για την άμυνα, σε όλη τη μεταπολιτευτική περίοδο.
Ο βήχας των Σκοπίων είχε κοπεί με το Βέτο.
Θυμηθείτε τί γινόταν πριν, δείτε τί γίνεται σήμερα.
Οι Αλβανοί αντί να μιλάνε για Τσάμιδες, συμφωνούσαν στη δημιουργία ΑΟΖ, με τα δικά μας θέλω.
Για πρώτη φορά είχαμε ανάπτυξη των Ελληνορωσικών σχέσεων.
Και πάμε τώρα στην οικονομία.
Μέχρι την περίοδο της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης (γιατί ξεχνάμε πως χτυπήθηκαν όλες οι χώρες του κόσμου), είχαμε μονίμως ανάπτυξη.
Οι διεθνείς συμφωνίες που έγιναν επί πρωθυπουργίας του, δεν είχαν προηγούμενο.
Θυμίζω τη συμφωνία μαμούθ με την Κίνα, την επενδυτική είσοδο της Cosco στην ελληνική αγορά, μία Cosco που τότε ήταν σκάνδαλο και σήμερα στρατηγικός επενδυτής, αλλά και τη συμφωνία των αγωγών με τη Ρωσία.
Άρα τί κακό έκανε τελικά αυτός ο Καραμανλής;
Κάποιοι επιμένουν πως άργησε να κάνει τις μεταρρυθμίσεις.
Δηλαδή οι αντιδράσεις του κόσμου υπήρξαν διότι άργησε, ή επειδή τις ξεκίνησε;
Κάποιοι άλλοι ισχυρίζονται πως δεν ενημέρωσε έγκαιρα τον λαό.
Αλήθεια, ποιός δεν ήξερε;
Και όταν λέτε ενημέρωση, τί εννοείτε;
Το έλεγε με τον καλύτερο τρόπο, ώστε να μη δημιουργηθούν διαταράξεις.
Μιλούσε για ορθολογισμό στην οικονομία, για περιστολή των δαπανών, για αναγκαίες μεταρρυθμίσεις.
Όμως φαίνεται πως μερικοί, δεν πήρατε το μάθημα σας από την τακτική των Τιτανικών του Παπανδρέου;
Ας μην προσπαθούμε λοιπόν να κρυφτούμε πίσω από φθηνές δικαιολογίες.
Κάναμε λάθη και θα χαρακτηριστεί ως μέγιστη ωριμότητα, η αναγνώριση τους.
Και αυτό θα πρέπει να πράξουμε, αν θέλουμε, όσοι τελικά θέλουμε να τον ξαναδούμε στο τιμόνι της χώρας.
Γιατί μόνο ως ανωριμότητα, μπορεί να χαρακτηριστεί, αυτό το κουραστικό μότο, που συνεχώς αναπαράγουν κάποιοι.
''Μα τί κάνει, δεν βλέπει ότι καταστρεφόμαστε;''
Ναι το βλέπει, όπως βλέπει ότι παρά το γεγονός πως πέρασαν οκτώ χρόνια μνημονίων, εμείς δεν βάλαμε μυαλό.
Θα πρέπει να γίνει κατανοητό, πως η επιστροφή του, από μας εξαρτάται.
Ο Καραμανλής είναι εδώ και μας περιμένει.
Και αυτή είναι η απάντηση σε όσους αναρωτιούνται, γιατί δεν επεμβαίνει, γιατί σιωπά, γιατί κάθεται εκεί στα ορεινά της Βουλής, γιατί πολιτεύεται.
Ο Καραμανλής, παρά τη σιωπή του, καθημερινά σου φωνάζει, είμαι εδώ.
Τελικά, μάλλον εσύ δεν τον ακούς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου