Κώστας Πουλακίδας
Μετά από καιρό, από τον χώρο της συντηρητικής παράταξης ήρθε μια ανάλυση που σέβεται τα γεωπολιτικά δεδομένα
Δεν είπε το όνομα Μητσοτάκης ο Κώστας Καραμανλής. Είπε όμως ότι πρέπει να σταματήσει ο πόλεμος, ο οποίος «είναι τόσο καταστροφικός, η παράτασή του εγκυμονεί πολλαπλάσιους κινδύνους και επείγει ο τερματισμός του». Και επέκρινε όποιον δεν συνειδητοποιεί «τις συνέπειες και τους.... κινδύνους που εγκυμονεί ο πόλεμος και προπαντός η παράτασή του». Ποιος στην Ελλάδα εργάζεται για να συνεχιστεί ο πόλεμος; Εκείνος που στέλνει όπλα και στρατιωτικό υλικό. Εκείνος που αποφασίζει μόνος του να στείλει τεθωρακισμένα, λες και τα είχε παρκαρισμένα στο γκαράζ της βίλας του στο Ακρωτήρι και του έπιαναν χώρο. Αλλά ο Καραμανλής δεν είπε το όνομα Μητσοτάκης. Χρειαζόταν;
Δεν είπε ούτε το όνομα του Αμερικανού υπουργού Άμυνας Λόιντ Όστιν, ο οποίος ενημέρωσε τους ομολόγους του στο ΝΑΤΟ πως για τις ΗΠΑ το βασικό σενάριο είναι ένας μακρύς πόλεμος στην Ουκρανία, που θα διαρκέσει αρκετά χρόνια (several years). Αντίθετα, είπε ότι η Ευρώπη «πρέπει να αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο στην κατάπαυση του πυρός, τη λήξη του πολέμου και την επιστροφή στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων».
Η εστίαση του Κ. Καραμανλή ήταν στην Ευρώπη (κυρίως σε Παρίσι, Βερολίνο, Ρώμη) και όχι στις ΗΠΑ, στους θεσμούς των οποίων συνεχίζεται η εσωτερική διαμάχη για το ποια γραμμή θα επικρατήσει. Η «εξαφάνιση» εσχάτως της υφυπουργού Εξωτερικών Βικτόρια Νούλαντ, που τασσόταν εναντίον των γεωτρήσεων στη νοτιοανατολική Μεσόγειο, είναι ενδεικτική. Στο «Mediterranean Business Summit» που διοργάνωσε το Economist στη Νέα Υόρκη πήγε η υφυπουργός Εξωτερικών Έρικα Όλσον. Το ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη έσπευσε να υιοθετήσει όσα της ανακοίνωσε η Νούλαντ δείχνει ποιοι δεν βλέπουν πέρα από τη μύτη τους (ή την τσέπη τους).
Μετά από καιρό, από τον χώρο της συντηρητικής παράταξης ήρθε μια ανάλυση που σέβεται τα γεωπολιτικά δεδομένα. Και με βάση αυτά προτείνει μια εξωτερική πολιτική η οποία αντιτίθεται σε «διαπραγματεύσεις» για τα εθνικά θέματα. Με βάση το σύνταγμα, ο μόνος που μπορεί να «διαπραγματεύεται» ή να δείχνει «υποχωρητικότητα» στα εθνικά θέματα είναι ο πρωθυπουργός της χώρας. Αλλά ο Κ. Καραμανλής δεν είπε το όνομα Μητσοτάκης.
Ο Κ. Καραμανλής έβαλε ένα πλαίσιο πολιτικής: δεν υπάρχει «αμοιβαία ευθύνη» για την ένταση στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις, η Ελλάδα δεν ρέπει σε μαξιμαλισμό ούτε πρέπει να επιδείξει «ευελιξία και συμβιβαστική διάθεση» ή να αποδεχθεί «διεύρυνση της ατζέντας των προς επίλυση θεμάτων», Χάγη μόνο για ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα, καμία συζήτηση για κυριαρχία επί νήσων, νησίδων και βραχονησίδων και για αποστρατιωτικοποίηση νησιών. Επ’ αυτών διαμορφώνονται συναινέσεις. Ή δεν διαμορφώνονται.
Δεν είπε το όνομα Μητσοτάκης ο Κώστας Καραμανλής. Είπε όμως ότι πρέπει να σταματήσει ο πόλεμος, ο οποίος «είναι τόσο καταστροφικός, η παράτασή του εγκυμονεί πολλαπλάσιους κινδύνους και επείγει ο τερματισμός του». Και επέκρινε όποιον δεν συνειδητοποιεί «τις συνέπειες και τους.... κινδύνους που εγκυμονεί ο πόλεμος και προπαντός η παράτασή του». Ποιος στην Ελλάδα εργάζεται για να συνεχιστεί ο πόλεμος; Εκείνος που στέλνει όπλα και στρατιωτικό υλικό. Εκείνος που αποφασίζει μόνος του να στείλει τεθωρακισμένα, λες και τα είχε παρκαρισμένα στο γκαράζ της βίλας του στο Ακρωτήρι και του έπιαναν χώρο. Αλλά ο Καραμανλής δεν είπε το όνομα Μητσοτάκης. Χρειαζόταν;
Δεν είπε ούτε το όνομα του Αμερικανού υπουργού Άμυνας Λόιντ Όστιν, ο οποίος ενημέρωσε τους ομολόγους του στο ΝΑΤΟ πως για τις ΗΠΑ το βασικό σενάριο είναι ένας μακρύς πόλεμος στην Ουκρανία, που θα διαρκέσει αρκετά χρόνια (several years). Αντίθετα, είπε ότι η Ευρώπη «πρέπει να αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο στην κατάπαυση του πυρός, τη λήξη του πολέμου και την επιστροφή στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων».
Η εστίαση του Κ. Καραμανλή ήταν στην Ευρώπη (κυρίως σε Παρίσι, Βερολίνο, Ρώμη) και όχι στις ΗΠΑ, στους θεσμούς των οποίων συνεχίζεται η εσωτερική διαμάχη για το ποια γραμμή θα επικρατήσει. Η «εξαφάνιση» εσχάτως της υφυπουργού Εξωτερικών Βικτόρια Νούλαντ, που τασσόταν εναντίον των γεωτρήσεων στη νοτιοανατολική Μεσόγειο, είναι ενδεικτική. Στο «Mediterranean Business Summit» που διοργάνωσε το Economist στη Νέα Υόρκη πήγε η υφυπουργός Εξωτερικών Έρικα Όλσον. Το ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη έσπευσε να υιοθετήσει όσα της ανακοίνωσε η Νούλαντ δείχνει ποιοι δεν βλέπουν πέρα από τη μύτη τους (ή την τσέπη τους).
Μετά από καιρό, από τον χώρο της συντηρητικής παράταξης ήρθε μια ανάλυση που σέβεται τα γεωπολιτικά δεδομένα. Και με βάση αυτά προτείνει μια εξωτερική πολιτική η οποία αντιτίθεται σε «διαπραγματεύσεις» για τα εθνικά θέματα. Με βάση το σύνταγμα, ο μόνος που μπορεί να «διαπραγματεύεται» ή να δείχνει «υποχωρητικότητα» στα εθνικά θέματα είναι ο πρωθυπουργός της χώρας. Αλλά ο Κ. Καραμανλής δεν είπε το όνομα Μητσοτάκης.
Ο Κ. Καραμανλής έβαλε ένα πλαίσιο πολιτικής: δεν υπάρχει «αμοιβαία ευθύνη» για την ένταση στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις, η Ελλάδα δεν ρέπει σε μαξιμαλισμό ούτε πρέπει να επιδείξει «ευελιξία και συμβιβαστική διάθεση» ή να αποδεχθεί «διεύρυνση της ατζέντας των προς επίλυση θεμάτων», Χάγη μόνο για ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα, καμία συζήτηση για κυριαρχία επί νήσων, νησίδων και βραχονησίδων και για αποστρατιωτικοποίηση νησιών. Επ’ αυτών διαμορφώνονται συναινέσεις. Ή δεν διαμορφώνονται.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου