eXofitsio: Έγκλημα Τέμπη: «Υπόλογο καθεστώς η κυβέρνηση» – Αίτημα για δικαιοσύνη και οξυγόνο στο κατάμεστο Πάντειο (Photos

Μαρία Καρυστιανού / Να γίνει άρση απορρήτου των επικοινωνιών του Μητσοτάκη

«Ζητάμε ανεξάρτητη δικαιοσύνη και θα τους στείλουμε στο μπουντρούμι!»

«Ιστορική» είναι η λέξη με την οποία μπορεί να χαρακτηριστεί η μεγάλη εκδήλωση των φοιτητών του Παντείου Πανεπιστημίου για το έγκλημα των Τεμπών. Πάνω από 2.500 νέοι, κυρίως φοιτητές και πολίτες γέμισαν την Αίθουσα 108 που πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση, το θεωρείο της αίθουσας και τον Κήπο του ΑΕΙ επί της Λεωφόρου Συγγρού.

Συνθήματα, χειροκροτήματα και πολλά δάκρυα εναλάσσονταν μεταξύ των τοποθετήσεων των ομιλητών. Το παρόν δεν έδωσε μόνο η Μαρία Καρυστιανού, αλλά και οι Παύλος Ασλανίδης, Ηλίας Παπαγγελής που έχασαν τα παιδιά τους στα Τέμπη, αλλά και οι Θανάσης Καμπαγιάννης, Μάρκος Μπεκρής, Δημήτρης Κουτσιαύτης. Πίσω από τους ομιλητές οι φοιτητές του Παντείου έγραψαν στα ονόματα των 57 νεκρών της τραγωδίας και σε κάθε χαρτί άφησαν από ένα κόκκινο γαρύφαλλο.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με χαιρετισμό της πρύτανη Χριστίνας Κουλούρη, όπου τόνισε τη σημασία να δίνεται βήμα από ένα δημόσιο Πανεπιστήμιο στον αγώνα των συγγενών για Δικαιοσύνη. Στη συνέχεια ακολούθησε ο Δημήτρης Κουτσιαύτης, πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Προσωπικού Έλξης που τόνισε την τραγική υποστελέχωση σε προσωπικό του σιδηροδρόμου, αλλά και τις τριτοκοσμικές συνθήκες που η κυβέρνηση Μητσοτάκη δυο χρόνια μετά εξακολουθεί να συντηρεί στον σιδηρόδρομο. Μετά τον Δ. Κουτσιαύτη, τον λόγο πήρε ο Μάρκος Μπεκρής πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Πειραιά και Σωματείου ΕΝΕΔΕΠ στην COSCO επισημαίνοντας πως οι εργαζόμενοι που χάνουν τις ζωές τους στους χώρους εργασίες απειλούνται από τις πολιτικές που οδηγούν σε νέα Τέμπη.

Την νομική άποψη του εξέθεσε ο μαχητικός δικηγόρος Θανάσης Καμπαγιάννης που επισήμανε πως δεν γίνεται να ζούμε άλλο έτσι σε μια κοινωνία ατιμωρησίας και ανασφάλειας και πως το ζήτημα των Τεμπών ανοίγει νέους δρόμους για νέους αγώνες και ένα κοινωνικό μέτωπο που διαμορφώνεται.

Εκδήλωση για τη συμπλήρωση δύο χρόνων από το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, στο Πάντειο Πανεπιστήμιο με ομιλητές την Μαρία Καρυστιανού, πρόεδρο του Συλλόγου Πληγέντων Δυστυχήματος “Τεμπών”, τον Μάρκο Μπεκρή, πρόεδρο του Εργατικού Κέντρου Πειραιά, τον Δημήτρη Κουτσιαύτη, πρόεδρο της Πανελλήνιας Ένωσης Προσωπικού Έλξης, τον δικηγόρο Θανάση Καμπαγιάννη και τον καλλιτέχνη Φοίβο Δεληβοριά, Τετάρτη 12 Μαρτίου 2025.
(ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI)

«Αν δεν βρω το τέρμα»

Ακολούθησε ο τραγουδιστής Φοίβος Δεληβοριάς ο οποίος σήμερα έδωσε όνομα στο γνωστό τραγούδι που είπε στη συναυλία στο Καλλιμάρμαρο και αφιέρωσε στον αγώνα των συγγενών. «Αν δεν βρω το τέρμα» πλέον ονομάζεται το τραγούδι το οποίο ξεσήκωσε το κοινό όταν ο τραγουδοποιός το είπε ζωντανά στην αίθουσα 108.

Όπως τόνισε στην ομιλία του μεταξύ άλλων: «Ένα πολιτικό squid game μας έφερε εδώ πρέπει να σταματήσει τώρα. Να αντικατασταθεί η ατομική ευθύνη από την κοινωνικότητα. Να αποκατασταθεί η ευθύνη προς το σύνολο της πολιτικής και η υπηρεσία της λογοδοσίας ως προϋπόθεση να μας υπενθυμίσει πώς μπορεί η δημοκρατία να λειτουργεί όταν θέλει. Και όλα αυτά τα κατάφεραν οι οικογένειες φρικτά τραυματισμένων ανθρώπων που μας θύμισαν πως δεν υπάρχει η κοινωνία που θέλουν να μας πλασάρουν».

Καρυστιανού: Υπόλογο καθεστώς η κυβέρνηση Μητσοτάκη

Η δυναμική ομιλία της Μαρίας Καρυστιανού ξεσήκωσε το κοινό και επιτέθηκε στην συγκάλυψη που επιχειρεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Τόνισε ότι έχουν περάσει «δύο χρόνια από το κρατικό έγκλημα των Τεμπών» εξαπέλυσε τα βέλη της κατά των υπευθύνων της συγκάλυψης λέγοντας ότι προσπάθησαν «με βιασύνη να τα κάνουν όλα λαμπίκο» στην περιοχή του πολύνεκρου σιδηροδρομικού δυστυχήματος με ενέργειες όπως να μεταφερθούν τα χώματα, να απομακρυνθούν τα συντρίμμια ώστε «να καταστραφούν τα στοιχεία και να μην μείνει κανένα αποδεικτικό στοιχείο για την δικαιοσύνη».

Η πρόεδρος του Συλλόγου Πληγέντων Θυμάτων Τεμπών αναφέρθηκε και στον Άδωνη Γεωργιάδη υπενθυμίζοντας στους χιλιάδες πολίτες που παρακολουθούσαν τη περίφημη δήλωσή του περί φτώχειας και μιζεραμπιλισμού. «Δεν είμαστε πράγματι φτωχοί, αισθανόμαστε φτωχοί», θύμισε τη φράση του προσθέτοντας καυστικά ότι «είναι ψυχολογικό το θέμα».

«Μίζερους μας αποκαλούν με βλέμμα αξιώτικό και χυδαιολογούν όταν φωνάζουμε την αλήθεια» πρόσθεσε η ίδια ενώ απαντώντας στα όσα διαδίδονται από δεξιά τρολ στο διαδίκτυο περί δήθεν «πολιτικών σκοπιμοτήτων» της η ίδια υπογράμμισε ξεκάθαρα ότι δεν θα μπορούσε να έχει «βλέψεις να αποτελέσουμε γρανάζι αυτού του συστήματος που σκότωσε τα παιδιά μας». Κλείνοντας την ομιλίας της αναφέρθηκε στη γνωστή ρήση του συγγραφέα Νίκου Καζαντζάκη ότι «η δικαιοσύνη δεν έχει πόδια, εμείς θα τη σηκώσουμε στους ώμους μας και θα τη φέρουμε» και τόνισε ότι «εμείς θα φέρουμε την άνοιξη μαζί με αυτούς που κατοικούν στο ουρανό αλλά είναι συνεχώς δίπλα μας».

Μετά την ομιλία της Μαρίας Καρυστιανού ακολούθησε κύμα χειροκροτημάτων με το κοινό να φωνάζει εκτός και εντός της αίθουσας 108 «Δολοφόνοι, δολοφόνοι». Ακολούθησαν τοποθετήσεις από τους φοιτητές-μέλη των φοιτητικών συλλόγων από το Πάντειο, την Νομική, το Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του ΕΚΠΑ και το Φυσικό του ΕΚΠΑ. Οι φοιτήτριες και οι φοιτητές που ανέβηκαν στο βήμα φανερά συγκινημένοι εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους στους αγωνιζόμενοτς γονείς των Τεμπών με μια εκπρόσωπο των φοιτητών να τονίζει:

«Βλέπουμε τους εαυτούς μας μπροστά και πίσω από αυτό το νούμερο. Σε αυτό το 57 κρύβονται άνθρωποι, όνειρα και ευθύνες αυτών που μας χτυπούν με ΜΑΤ και δακρυγόνα».

Την εκδήλωση έκλεισε ο Φοίβος Δεληβοριάς τραγουδώντας το «Αν δεν βρω το τέρμα» με τους χιλιάδες πολίτες εντός και εκτός αίθουσας να ξεσπούν σε δάκρυα και χειροκροτήματα. Με αυτή την εκδήλωση οι φοιτητές του Παντείου και όλη η νεολαία τίμησε τους δικούς της νεκρούς δίνοντας ραντεβού στους δρόμους και την συναυλία στα Προπύλαια που διοργανώνουν οι Φοιτητικοί Σύλλογοι Αθήνας.

Πρόγραμμα Αναπαραγωγής Βίντεο

00:00

02:42

Ολόκληρη η ομιλία της κ. Καρυστιανού:

«Σας ευχαριστούμε πάρα πολύ για την πρόσκληση. Είναι τιμή μας να είμαστε εδώ μαζί σας. Στο κέντρο των επιστημόνων, της κοινωνίας και της πολιτικής, εδώ που καθημερινά διδάσκονται έννοιες όπως η δημοκρατία, η αξιοκρατία, η ισονομία, η ελευθερία, όλα όσα πρέπει να διέπουν μια υγιή κοινωνία, κλήθηκα να σας μιλήσω για τον μεγαλύτερο πόνο στη ζωή ενός ανθρώπου.

Παράλληλα, θέλω να σας μιλήσω για την πύρινη ανάγκη, τη δική μου, αλλά και όποιου βρίσκεται στην ίδια θέση με εμένα, για αποκατάσταση της δικαιοσύνης και κατοχύρωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για όλους μας.

Δύο χρόνια έχουν περάσει από το κρατικό έγκλημα των Τεμπών. Ακόμα, όμως, επικρατεί η ατιμωρησία, η παραπλάνηση, η συκοφαντία, η εξαγορά, τα ψέματα, η συγκάλυψη, το μπάζωμα. Με μόνο στόχο να αποφύγουν την τιμωρία οι κύριοι ένοχοι της τραγωδίας, οι υψηλά ιστάμενοι που έχουν ασυλία και που διορίζουν την ηγεσία της δικαιοσύνης.

Αυτό που αναφέρω, δυστυχώς, δεν είναι πρωτόγνωρο. Είναι η αναμενόμενη εξέλιξη όταν ζεις σε μια χώρα που μαστίζεται από τη διαπλοκή και τη διαφθορά. Ένα ανύπαρκτο κράτος δικαίου, στο οποίο οι κυβερνήσεις διαχρονικά, το καταδίκασαν να παρουσιάζει αυτή την ντροπιαστική εικόνα σε όλο τον κόσμο, καθώς χωράει στις τελευταίες θέσεις σε θέματα αξιών, όπως η ισονομία, η δικαιοσύνη και η ελευθερία του Τύπου.

Σε ένα κράτος, όπου το κατάπτυστο άρθρο 86 του Συντάγματος γλιτώνει προς το παρόν, από την απολογία και την τιμωρία, έναν ποινικά υπόλογο υπουργό, εξαιτίας του οποίου σκοτώθηκαν 57 άνθρωποι και κινδύνευσαν άλλοι 300. Ας γίνει άρση του απορρήτου για να δούμε αν ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος και οι περί αυτόν την ίδια κιόλας νύχτα έδωσαν εντολές σε εισαγγελείς και αξιωματούχους να παραβιάσουν κάθε πρωτόκολλο, να καταστρέψουν, να κρύψουν στοιχεία και να πετάξουν άρον άρον τα οστά στις γύρω περιοχές, για να μην μείνει κανένα πολιτικό στοιχείο για την αληθινή δικαιοσύνη και για εμάς που θρηνούμε κάθε στιγμή τα παιδιά μας.

Την επόμενη κιόλας ημέρα, και χωρίς καν να έχει ξεκινήσει η ανάκριση, μας είπε ότι όλα όσα δημιούργησαν αυτό το τεράστιο έγκλημα, συρρικνώνονται στο ανθρώπινο λάθος μερικών υπαλλήλων, θάβοντας τις δικές του ευθύνες και των εμπλεκόμενων υπουργών.

Ακολούθως, και τις επόμενες μέρες, η εντολή των επικεφαλής ήταν σαφής. Να αντικατασταθούν τα χώματα, να πλύνουν με χημικά το σημείο και να απομακρυνθούν τα συντρίμμια, (0:29) από τα δοχεία παράνομης μεταφοράς εύφλεκτων υγρών, που προφανώς και γνώριζαν ότι μεταφέρονταν.

Εξού και η βιασύνη να γίνουν όλα λαμπίκο. Ο πρωθυπουργός πήρε στα χέρια του όλη την υπόθεση. Προαποφάσισαν, έτσι οι άρχοντες του τόπου, να θάψουν τις δικογραφίες που έστειλαν εισαγγελείς στη Βουλή και κρυμμένοι πίσω από την ασυλία τους, μας κουνάνε το δάχτυλο και μας προκαλούν με ευτελισμένες διαδικασίες, όπως εξεταστικές και προανακριτικές, με αδύναμες προτάσεις και προσυμφωνημένο αποτέλεσμα.

Μας περνάνε για ηλίθιους. Ομοίως, σκοπεύουν να κάνουν και με τη δίκη, που έχουν φροντίσει να διεξαχθεί όπου, όταν και όπως τους εξυπηρετεί. Πλημμελήματα για ολίγους απλούς υπαλλήλους, παράνομο φορτίο δήθεν δεν υπήρχε, μπάζωμα δήθεν δεν έγινε.

Επομένως, στη δίκη των Τεμπών, η δικαιοσύνη θα λειτουργήσει χειρότερα ή το ίδιο με τη δικαστική παρωδία του σκανδάλου των υποκλοπών. Γι’ αυτό βιάζονται να αρχίσει η δίκη χωρίς στοιχεία, να τελειώνουμε με αυτόν τον μπελά και να συνεχίσουν να παίζουν με τις ζωές μας και τη μοίρα μας ανενόχλητοι.

Φαντάζομαι όλοι έχετε σκεφτεί παρόμοια. Δεν εκπλήσσεστε. Δυστυχώς έχουμε συνηθίσει να ζούμε με τα σκάνδαλα. Να υπομένουμε, να πονάμε και να συνεχίζουμε.

Ευτυχώς τώρα, όχι πια, δεν συνεχίζουμε.

Τρανή απόδειξη ενοχής ήταν η πλήρης διαστρέβλωση του αιτήματος της 28ης Φεβρουαρίου. Προσπαθούν να καρπωθούν τη δύναμη του κόσμου προς όφελός τους.

Ζούμε τη μεγαλύτερη, ίσως, κοινωνική αντίδραση, ζητάμε ανεξάρτητη δικαιοσύνη και θα στείλουμε τους ενόχους εκεί που πρέπει: στο πιο βαθύ μπουντρούμι.

Γι’ αυτό και θα προσπαθήσουν να μας αποτρέψουν, να μας φιμώσουν, να μας αφανίσουν.
Δεν ευθύνονται μόνο οι τελευταίοι πολιτικοί, αλλά αυτοί είναι ό,τι χειρότερο μας έχει συμβεί ποτέ.

Τολμάμε να σηκώσουμε εμείς τώρα το δάχτυλο και να δείξουμε την έξοδο στους δυνάστες.
Μας κινητοποίησε η γενναία ψυχή μας, γιατί είμαστε άνθρωποι με αξίες και πολιτισμό, η αγάπη για τα παιδιά μας.

Η κοινωνία αλλάζει και ζητάει όσα πριν της στερούσαν. Εκείνοι πρέπει να προσαρμοστούν στα δεδομένα που θέτουμε εμείς. Αυτό που αξίζει σε κάθε πολιτισμένο άνθρωπο.
Βγαίνουμε γοργά από τη σκοτεινή εποχή που ζήσαμε αιχμάλωτοι για πολλά χρόνια.

Με ρωτάνε τι μπορεί να κάνει μια κοινωνία απέναντι σε ένα τέτοιο αντιδημοκρατικό καθεστώς. Σίγουρα, να μην σιωπήσει, να συνεχίσει να βγαίνει στους δρόμους και να διεκδικεί αυτό που θέλει. Ήρθε η στιγμή να ζητήσουμε να αλλάξουν τα πάντα στη χώρα μας.

Ο Καζαντζάκης είπε: “Η δικαιοσύνη δεν θα έρθει μοναχή, δεν έχει πόδια. Εμείς θα τη σηκώσουμε στους ώμους μας και θα τη φέρουμε”.

Πιστεύω το ίδιο και για την ελευθερία.

Το άρθρο 86 του Συντάγματος μιλάει για τη λαϊκή εντολή. Ήταν κάπου χαμένο, γιατί θεωρούσαν πως δεν θα το χρησιμοποιούσαμε ποτέ.
Σε αυτό μου το αίτημα απάντησαν σχεδόν 1,5 εκατομμύριο πολίτες.
Με αυτόν τον όγκο των υπογραφών, ζήτησα από τον ΔΣΑ να ενεργοποιήσω το άρθρο 73, καθώς και το αίτημα για κατάργηση του άρθρου 86.
Είναι δική μας επιτυχία, κι ας γίνει αρχή να χρησιμοποιείται συνεχώς, ώστε να συμμετέχει η κοινωνία στα κοινά.

Εμείς θα φέρουμε την άνοιξη, με αυτούς που κατοικούν πλέον στον ουρανό και είναι συνεχώς δίπλα μας».

Δείτε στο παρακάτω βίντεο ολόκληρη την εκδήλωση στο Πάντειο (η ομιλία της κ. Καρυστιανού από το 57′ και μετά):