O Guardian της έβαλε το απόλυτο «0», μια «τιμή» που έχει επιφυλάξει συνολικά 15 φορές στη 204ετή ιστορία του. Ο λόγος για τη νέα σειρά του Ryan Murphy «All’s Fair» με πρωταγωνίστρια την Κιμ Καρντάσιαν και πολλές άλλες σταρ.
Από τότε που έκανε πρεμιέρα στο Hulu την Τρίτη, oι κριτικοί έχουν κατασπαράξει το νομικό δράμα. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι Times έγραψαν ότι «ίσως είναι το χειρότερο τηλεοπτικό δράμα όλων των εποχών», ενώ ο Guardian το χαρακτήρισε «συναρπαστικά, υπαρξιακά απαίσιο».
Το All’s Fair έχει αυτή τη στιγμή ένα σπάνιο ποσοστό 0% στο Rotten Tomatoes, που δείχνει καθολικά αρνητικές κριτικές. Είναι, χωρίς αμφιβολία, η πιο «θαμμένη» σειρά της χρονιάς μέχρι στιγμής.
Η σειρά που μίσησαν οι κριτικοί και αγάπησαν τα social media
Aπό την άλλη μεριά, οι απλοί θεατές και οι χρήστες των σόσιαλ φαίνεται ότι απολαμβάνουν αυτό τον συνδυασμό κιτς, υπερβολής και εντυπωσιακής μόδας.
Στο X, οι φαν το αποκαλούν «υπέροχα χαζό», «η δική μου αγαπημένη δόση καμπ υπερβολής» και, ίσως πιο εύστοχα, μια σειρά «πολύ διασκεδαστική» επειδή «δεν φοβάται να είναι κακή».
Οι εξαιρετικά κακές κριτικές, σε συνδυασμό με το το all-star cast – η Κιμ Καρντάσιαν, στον πρώτο πρωταγωνιστικό της ρόλο, πλαισιώνεται από τις Γκλέν Κλόουζ, Ναόμι Γουότς, Niecy Nash-Betts, Σάρα Πόλσον και Teyana Taylor – έχουν μετατρέψει τη σειρά αυτή σε άμεσο αντικείμενο γοητείας και περιέργειας.
Βοηθά το γεγονός ότι τα τρία πρώτα επεισόδια που προβλήθηκαν την Τρίτη περιλαμβάνουν σκηνές τόσο κακές που είναι φτιαγμένες για να γίνουν viral.
Σε μια σούπερ καμπ σκηνή που έχει ήδη γίνει viral, ο χαρακτήρας της Γκλεν Κλόουζ, η Dina Standish, ρωτά με χυδαίο τρόπο την Carrington Lane της Πόλσον για την απόφαση της μητέρας της να μην χρησιμοποιεί αντισύλληψη.
Το θέμα της νέας σειράς του Ryan Murphy
Το high camp είναι μάλλον ακριβώς αυτό που ήθελαν να πετύχουν οι δημιουργοί Ryan Murphy, Jon Robin Baitz και Joe Baken, τουλάχιστον εν μέρει. Όλη η σειρά θυμίζει πολύ τη «Δυναστεία», την πασίγνωση σαπουνόπερα των ’80s.
Κεντρικό ρόλο έχει η δικηγορική εταιρεία του Λος Άντζελες Grant, Ronson and Green, που ιδρύθηκε από την Allura Grant (Καρντάσιαν), τη Liberty Ronson (Γουότς) και την Emerald Greene (Nash-Betts). Mέχρι και τα ονόματά τους σε προϊδεάζουν ότι θα δεις κάτι εντελώς γελοίο.
Η εταιρεία ειδικεύεται στο να εξασφαλίζει γενναίους διακανονισμούς διαζυγίων για πλούσιες απατημένες γυναίκες. Ωστόσο, οι τρεις συνεταίροι βρίσκονται σε συνεχή αντιπαράθεση με την αντίπαλη δικηγόρο Carrington Lane (Πόλσον).
Στον πρόλογο του πρώτου επεισοδίου, δέκα χρόνια πίσω, βλέπουμε τη Lane να εξοργίζεται όταν δεν τη συμπεριλαμβάνουν στο νέο γυναικείο γραφείο. Αυτή η σκηνή θέτει, περίπου, τις βάσεις για τη μανιώδη εκδίκησή της στο παρόν.
Η κριτική για τις ερμηνείες
Οι περισσότερες από τις ηθοποιούς της σειράς είναι και παραγωγοί της. Ως αποτέλεσμα, οι ερμηνείες τους μοιάζουν ασυντόνιστες και οι διάλογοι αδέξιοι.
Η Γκλεν Κλόουζ φαίνεται να διασκεδάζει, η Nash-Betts καταφέρνει να «πουλήσει» κάποιους απελπιστικά άκαμπτους διαλόγους, αλλά η Ναόμι Γοότος μοιάζει άβολη, ενώ η Σάρα Πόλσον είναι απίστευτα υπερβολική (βέβαια, σε κάθε της ατάκα πετάει τρεις-τέσσερις βρισιές).
Από την άλλη, η Κιμ Καρντάσιαν είναι μια παράδοξα άτονη παρουσία, με μια σχεδόν υπνωτιστική αντι-γοητεία. Βέβαια, αυτό είναι και το brand της, αφού έχει χτίσει μια μια τεράστια καριέρα πάνω σε αυτόν ακριβώς τον συνδυασμό χλιδής και κενού, μέσα από τα ριάλιτι Keeping Up with the Kardashians (2007–2021) και The Kardashians (2022–).
Και όπως επισημαίνουν οι κριτικοί, το All’s Fair θυμίζει σε πνεύμα επιτυχημένα ριάλιτι με γοητευτικές γυναίκες που δεν τα πάνε πάντα καλά μεταξύ τους, όπως τα Selling Sunset και Real Housewives. Όπως κι εκείνα, έτσι και εδώ ο συνδυασμός αντιπαλότητας, εντυπωσιακής μόδας και τέλειων εσωτερικών χώρων είναι το «κλειδί» της γοητείας του.
Η σειρά που λατρεύεις και μισείς ταυτόχρονα να βλέπεις
Είναι μάλλον απίθανο οι δημιουργοί να ήθελαν το All’s Fair να είναι κακό – ο Murphy έχει δημιουργήσει εξαιρετικές σειρές, όπως το The People v. OJ Simpson: American Crime Story (2016), που χάρισε στην Paulson βραβείο ερμηνείας, ενώ ο συνδημιουργός του, Jon Robin Baitz, είναι δύο φορές φιναλίστ του Pulitzer και έχει γράψει την πολύ ανώτερη σειρά Feud: Capote vs The Swans.
Ωστόσο, είναι δελεαστικό να φανταστεί κανείς ότι κάποια στιγμή κατά την παραγωγή συνειδητοποίησαν πως το All’s Fair δεν θα γινόταν ποτέ το επόμενο Succession και το ανασχεδίασαν ως μελλοντικό camp classic.
Σίγουρα, μοιάζει έτοιμο να καλύψει το κενό «hate-watching» που άφησε το πρόσφατα κομμένο And Just Like That, το spin-off του Sex and the City που διασκέδασε και μπέρδεψε το κοινό με τον ίδιο τρόπο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου